• 16-07-2020, 12:11:17
    #1
    Merhaba,

    22 Yaşındayım. Biliyorsunuz ki bugün LGS sonuçları açıklandı. Şimdi 22 yaşında bir adamın LGS ile ne işi olur diyebilirsiniz. Ama konu konuyu açar gibi oldu. LGS sonuçlarının açıklandığını öğrendim. Sonra aklıma e-okul notlarıma bakmak geldi. İş tam burada başladı. Notlara bakarken ilkokul, ortaokul ve lise (şu an üniversite okuyorum). anılarım aklıma geldi ve küçüklüğümü çok özlediğimi farkettim.

    Notlara bakarken gözlerim doldu. Neredeyse ağlayacaktım. Tüm yaşadığım iyi ve kötü olaylar aklıma geldi. O zamanlar büyümek istiyordum. Şimdi ise keşke hiç büyümeseydim diyorum. Taso, msn, bilye (cambilik), meybuz, simit + ayran 75 kuruş ya da en fazla 1 ₺.

    Size de durduk yere ara sıra böyle şeyler oluyor mu?
  • 16-07-2020, 12:13:39
    #2
    Olmaz olur mu hocam tabii ki oluyor insan büyüdükçe küçülmek istiyor
  • 16-07-2020, 12:14:21
    #3
    Evlenene kadar oluyordu.
    Evlendikten sonra onuda elinden alıyorlar.
    Bunu 2 ay evli olan birisi olarak söylüyorum.
  • 16-07-2020, 12:14:55
    #4
    İçinde malzeme olmadığını bildiğim halde her gün alıp her gün aynı şeyi söylendiğim kantin tostunu bile özledim
  • 16-07-2020, 12:15:06
    #5
    Kimlik doğrulama veya yönetimden onay bekliyor.
    Nerden bilebilirdik ki 2020'nin böyle olacağını Şaka maka özlüyor tabii ki, özlememizin sebebi ise insanın zamanla sadece iyi olayları hatırlaması bunun bilincinde olunca özlem de azalıyor bende
  • 16-07-2020, 12:16:52
    #6
    19 yaşındayım, üniversite okuyorum. Sadece ilkokul zamanlarımı özlüyorum. İzcilik zamanlarımı. Öğretmenim diyebileceğim tek insan ilkokul öğretmenimdi. Baba şefkatiyle büyüttü bizleri ortaokula kadar. İzci başkanıydı, izci olmamıza vesile oldu. Gezmediğimiz şehir, yapmadığımız kamp kalmamıştı sayesinde. Çok dolu 5 yıl geçirmiştik. Tek özlediğim yıllar olabilir. Hasta olduğumda hastaneye gelmişliği vardır, başımda beklemişliği vardır. Öylesine seviyordu bizleri. Ailem şehir dışına çıktığımda onların evinde kalmıştım birkaç defa, sahip çıkmışlardı. Unutamıyorum o günleri. Bir öğretmenden daha fazlasıydı kesinlikle.
  • 16-07-2020, 12:17:52
    #7
    YusufATMACA adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
    İçinde malzeme olmadığını bildiğim halde her gün alıp her gün aynı şeyi söylendiğim kantin tostunu bile özledim
    Kocaman tostun içinde 3 tane sucuk tanesi, içine su karıştırılmış mayonez ve ketçap. Dahası da ders sırasında hazırlanmış ve tenefüse kadar soğuyup kurumuş bir tost onu bile özledim.
  • 16-07-2020, 12:19:25
    #8
    bbthns adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
    19 yaşındayım, üniversite okuyorum. Sadece ilkokul zamanlarımı özlüyorum. İzcilik zamanlarımı. Öğretmenim diyebileceğim tek insan ilkokul öğretmenimdi. Baba şefkatiyle büyüttü bizleri ortaokula kadar. İzci başkanıydı, izci olmamıza vesile oldu. Gezmediğimiz şehir, yapmadığımız kamp kalmamıştı sayesinde. Çok dolu 5 yıl geçirmiştik. Tek özlediğim yıllar olabilir. Hasta olduğumda hastaneye gelmişliği vardır, başımda beklemişliği vardır. Öylesine seviyordu bizleri. Ailem şehir dışına çıktığımda onların evinde kalmıştım birkaç defa, sahip çıkmışlardı. Unutamıyorum o günleri. Bir öğretmenden daha fazlasıydı kesinlikle.
    nerede öyle ögretmenler kaldımı ki ? Benimde ortaokulda bir resim ögretmenim vardı yaptığıpsikolojik baskılar ile bir daha eğitim hayatımda örgün eğitimde okumama vesile olmuştu.
    • WPD
    WPD bunu beğendi.
    1 kişi bunu beğendi.
  • 16-07-2020, 12:22:20
    #9
    Misafir adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
    nerede öyle ögretmenler kaldımı ki ? Benimde ortaokulda bir resim ögretmenim vardı yaptığıpsikolojik baskılar ile bir daha eğitim hayatımda örgün eğitimde okumama vesile olmuştu.
    Bu işi para için, tatili için yapmayıp tek amacı eğitim vermek değil aynı zamanda öğretim de vermek olan insanlar elbette vardır. Benim öğretmenim tam bir meslek aşığıydı. Mesleğini, ülkesini çok seviyordu. Atatürk'ü çok seviyordu. İzci olduğumuzda bizi ilk götürdüğü yer Anıtkabir ve meclis binaları olmuştur, hemen ardından Çanakkale'ye cephelere götürmüştü. 5 yıl boyunca izcilik yaptık sayesinde. Harika zamanlardı. Hakkı ödenmez. Bizi aynı zamanda inanılmaz bir Atatürk sevgisiyle, ülke sevgisiyle besledi. Sürekli şarkılar ezberletip söyletirdi sınıfta. Hayran olunacak bir öğretmen, bir izci lideri ve adamdı.