Ne kadar Ön Yargılıyız?

Ne kadar Ön Yargılıyız?

Aşağıda fotoğraftaki adamı metroda, otobüste görseniz ne düşünürdünüz? Beynimizin sağ lopu nasıl çalışırdı?
Alternatifleri sıralayalım;
1-) Ay! Yazık.. Ne kadar berbat halde.
2-) İğrenç. Ne pis görüntüsü var.
3-) Bunun gibileri neden toplu taşıt araçlarına alırlar ki ?
4-) Benden uzak dursun. Uzaklaşayım şundan. Hırsız mı, ayyaş mı, uğursuz mu belli değil...
Bu liste böyle uzar gider...

Biliyor musunuz bu adam kim?
Sıkı tutunun!

Yüzyıldır çözülemeyen ve dünyanın en büyük 7 probleminden biri sayılan Poincaré önermesini 2002 yılında çözen Rus matematikçi Grigori Yakovlevich Perelman'ın ta kendisi, çözümünün 4 yıl sonra 2006 yılında kabul görmesinden ve de bu fazla gecikmeye neden olan , ABD'deki bazı meslektaşı matematikçilerden gerekli saygıyı görmediğiden onuru kırıldığı için 1 milyon dolar para ödülünü ve matematiğin Nobel'i olarak kabul edilen Fields Ödülü'nü reddetmiştir.

"Ben ünlü olmak istemiyorum. Teşhir edilecek bir sirk maymunu değilim."

Altı üstü bir soru çözdüm ve bu kadar büyütülmesi ilginç.’ Perelman, ödülü reddetmesinin ve kurduğu bu cümlelerin ardından St. Petersburg’daki Steklov Enstitüsü’ndeki görevinden de istifa etti.

Dünyanın yaşayan en zeki insanı olarak bilinen Perelman’la ilgili en son bilinen şey ise, para ödülünü matematik eğitimi için alabileceğini söylemesine rağmen hala almadığı…

Perelman 2006 yılında reddettiği ödülün ardından, 2010 yılında layık gördüldüğü Milenyum Ödülü’nü de reddetti…

Popüler kültürü, kendi değerleri için reddeden bu dahi adamın hikayesi, gerçekten en büyük saygıyı hakediyor...”

#GrigoriYakovlevichPerelman

dünyanın fani olduğunun farkında belki o soruları çözemem belki o kadar zeki de değilim ama bazı konularda tamda onun yaptıklarını yapardım mesela parayı alıp lüks bir ev lüks bir araba güzel bir hayat yaşamazdım

//////

İroni ; bunu dile getirerek daha çok ünlü olacağını, olağan dışı bir açıklama ve red ile daha popüler olunmasını anlayacak zihne sahip olması gerekiyor en zeki insan ise eğer. Çünkü günümüz dünyasında ödülü alan parayı alan 1 seneye söner gider. Olağan dışı olması gereken bu iken, sıradanlaşması bu hale getiriyor. Tabi ki bu insanın hatasıdır diyemem ama bir PR çalışması yapacak olsaydım böyle yapabilirdim şahsen

Herkesin hayat felsefesi farklıdır hocam. Saygı duymak gerek.

yani çözülememiş bir soruyu çözmüş olması, bu kıyafetleri giydiği için onun hakkında olumsuz bir fikir edinmemizin önüne geçmek zorunda mı ?
kafası çalışan biri olabilir fakat insanlar dış görünüşleri ile karşılanır fikirleri ile uğurlanır. bunun böyle olması da bir önyargı değil, genel yargı kuralıdır.

Adı üzerinde ön yargıdan bahsediyoruz hocam. 10 kişiden 9'u alternatif olarak sıraladığım fikirde olurdu.

Zeki, akıllı olması bu kadar bakımsız olmasını gerektirmiyor bence.
Zeki ve akıllı olduğunuz için lüx hayat yaşamak zorunda değilsiniz.
Ama bir topluma giriyorsanız, kendinize de bakmak zorundasınız.

Aslında bazen bazı açıklanması güç yorumları önyargı olarak kolayca açıklayabilmekteyiz. Ancak öyle olmadığını da biliyoruz. Birisini ilk gördüğümüzde ne yaparsak yapalım ne kadar kültürel bakarsak bakalım sosyal şartlarımızın bize kazandırdıklarına göre o kişiyi yargılayacak ve sınıflandıracağız. Bu temel iç güdü neticesinde beynin kendini ve yaşadığı fizyolojik organizma düzenini koruması ile alakalı bir mevzu.

Gelelim bir de bu meseleye...
Takdir edilesi bir hikaye ve başarı. Nitekim benim takdirimin bile haddine olmayan büyük bir başarıdan bahsediyoruz. Ancak hikaye öncesi ben de yukarıdaki seçeneklerden birisini seçtim. Onlar olmasa bile dış görünüşüne bakarak birşey seçecektim zaten. Bu böyle olacak. Çünkü sosyal çevremde alıştığım sınıflandırma neticesinde beynim onu bir yere koymalı. Yoksa korka, ürker, çekinir ondan. Ancak ne zamanki gerçek hikayeyi öğreniyorum o zaman beynim diyor ki " ohh goddmnnit kanka yanlış anladım ya!" Şimdi beyin kendine kızar mı? Yahut kişi kendine kızar mı?? Hayır. Kişinin sınıflandırmasını düzenler ve derki "hmm öyleymiş".




Hmm öyleymiş.


Not: Perelman'ı önceden bir kişiden daha duymuştum ancak yazı okumamıştım hiç. Gerçekten farklı bir ruh hali ile alınmış kararları var. Teşekkürler hem yazıyı yazana hem de Perelman'a.

Saygılarımla, iyi forumlar