Düşünmekten kafayı yiyeceğim.

Hocam ben yatamıyorum düşünmekten 😂 cidden ağlanacak halime gülüyorum ne olacak bilmiyorum doktora gideceğim yoksa hayatım çok düzensiz oluyor.

Hocam denilen ilaci sinav doneminde kullandim, İlk 3gun etkisi oluyor sonra ayni devam. Ritalin daha uzun sureli 7gun filan.
Bu iş bence ilaçla cozulmez, cok fazla yan etkisi var.
Bence arkadşin sosyal cevresi ile alakali.

Hocam sosyal çevrem var aşırı var hemde. Yani full sosyal olan biriyim, fakat durum böyle ne yapacağım bilmiyorum.

Sıfır dusunce dıye bırsey duydunmu, hıcbırsey dusunmemek 😁 gunde bır kac kez yap gozlerını kapatıp

Hiç bir şey düşünmemeyi yaparken bile düşünüyoruz hocam 😂

Aynı sorundan muzdaribim. ADHD teşhisim var 4 ayrı doktordan. Yani bir ADHD üzerine gidebilirsiniz. Ayrıca 3 aylık arınma programları var. Oldukça sıkıcı geçen bir süre olsa da sonunda odak problemi kalıcı şekilde azalıyor. Bilgi isteyen PM atabilir.

hocam ne yazık ki aynı durumu hizde yaşıyoruz gidişat hiç iyi değil geleceğimiz hakkında kesin birşey yok allah bahtımızı açık eylesin

Arkadaşlar gönlünüzü her zaman ferah tutun herşeye iyi yönünden bakın.Şuan okuduğum kadarıyla sıkıntılı bir dönemden geçiyosunuz sınav stresi iş kaygısı yaşam mücadelesi bunların hepsi insanı fiziksel ve mental yönden yoran şeyler.Güzel şeyler düşünmeye çalışın kendinizi çok yormayın biraz relax olun herşey olacağına varır.Bende yıllardır aynı durumları yaşadım.Ara sıra yaşamayada devam ediyorum.Kendinize yetemiyeceğinizi asla düşünmeyin insanın ilacı her zaman kendisidir.Beyninizi ferah tutun.Her şey beyinde biter.Çok zorlandığınız zamanda psikolojik destek almaktan çekinmeyin.Rabbim dermansız dert vermesin.Herşeye çare var.

HOCAM DERDİNİZ NE BİLMİYORUM AMA AKLINIZA TAKILAN SİZİ ÜZEN YADA KAFANIZA NE TAKILIYORSA GEÇİCİDİR

Dervişin biri, uzun ve yorucu bir yolculuktan sonra bir köye ulaşır. Karşısına çıkanlara kendisine yardım edecek, yemek ve yatak verecek biri olup olmadığını sorar. Köylüler kendilerinin de fakir olduklarını, evlerinin küçük olduğunu söyler ve Şakir diye birinin çiftliğini tarif edip oraya gitmesini tavsiye ederler.
Derviş yola koyulur,birkaç köylüye daha rastlar.Onların anlattıklarından Şakirin bölgenin en zengin kişilerinden biri olduğunu anlar. Bölgedeki ikinci zengin ise Haddad adında başka bir çiftlik sahibidir.

Derviş Şakir’in çiftliğine varır. Çok iyi karşılanır, iyi misafir edilir, yer içer, dinlenir. Şakir de aileside hem misafirperver hem de gönlü geniş insanlardır…

Yola koyulma zamanı gelip Derviş, Şakir’e teşekkür ederken, “Böyle zengin olduğun için hep şükr et.”der. Şakir ise şöyle cevap verir: “Hiçbir şey olduğu gibi kalmaz. Bazen görünen gerçeğin ta kendisi değildir. Bu da geçer…”

Derviş Şakir’in çiftliğinden ayrıldıktan sonra bu söz üzerine uzun uzun düşünür. Bir kaç yıl sonra dervişin yolu yine aynı bölgeye düşer. Şakir’i hatırlar, bir uğramaya karar verir. Yolda rastladığı köylüler ile sohbet ederken Şakir den söz eder. “Haa o Şakir’mi” der köylüler, “O iyice fakirledi, şimdi Haddad’ın yanında çalışıyor.”

Derviş hemen Haddad’ın çiftliğine gider, Şakir’i bulur. Eski dostu yaşlanmıştır, üzerinde eski püskü giysiler vardır. Üç yıl önceki bir sel felaketinde bütün sığırları telef olmuş, evi yıkılmıştır. Toprakları da işlenemez hale geldiği için tek çare olarak selden hiç zarar görmemiş ve biraz daha zenginleşmiş olan Haddad’ın yanında çalışmak kalmıştır. Şakir ve ailesi üç yıldır Haddad’ın hizmetkarıdır.

Şakir bu kez Derviş’i son derece mutevazi olan evinde misafir eder. Kıt kanaat yemeğini onunla paylaşır… Derviş vedalaşırken Şakir’e olup bitenlerden ötürü ne kadar üzgün olduğunu söyler ve Şakir’den şu cevabı alır: Üzülme… Unutma,bu da geçer…”

Derviş gezmeye devam eder ve yedi yıl sonra yolu yine o bölgeye düşer. Şaşkınlık içinde olup biteni öğrenir. Haddad birkaç yıl önce ölmüş, ailesi olmadığı içinde bütün varını yoğunu en sadık hizmetkarı ve eski dostu Şakir’e bırakmıştır. Şakir Haddad’ın konağında oturmaktadır, kocaman arazileri ve binlerce sığırı ile yine yörenin en zengin insanıdır.

Derviş eski dostunu iyi gördüğü için ne kadar sevindiğini söyler ve yine aynı cevabı alır: “Bu da geçer…”

Bir zaman sonra Derviş yine Şakir’i arar. Ona bir tepeyi işaret ederler. Tepede Şakir’in mezarı vardır ve taşında şu yazılıdır: “Bu da geçer…”

Derviş, “ölümün nesi geçecek?” diye düşünür ve gider. Ertesi yıl Şakir’in mezarını ziyaret etmek için geri döner; ama ortada ne tepe vardır nede mezar. Büyük bir sel gelmiş,tepeyi önüne katmış, Şakir’den geriye bir iz dahi kalmamıştır…

O aralar ülkenin sultanı, kendisi için çok değişik bir yüzük yapılmasını ister. Öyle bir yüzük ki, mutsuz olduğunda umudunu tazelesin, mutlu olduğunda ise kendisini mutluluğun tembelliğine kaptırmaması gerektiğini hatırlatsın… Hiç kimse Sultanı tatmin edecek böyle bir yüzük yapamaz. Sultanın adamları da bilge Derviş’i bulup yardım isterler. Derviş, Sultanın kuyumcusuna hitaben bir mektup yazıp verir. Kısa bir süre sonra yüzük Sultan’a sunulur. Sultan önce bir şey anlamaz; çünkü son derece sade bir yüzüktür bu. Sonra üzerindeki yazıya gözü takılır, biraz düşünür ve yüzüne büyük bir mutluluk ışığı yayılır: “Bu da geçer” yazmaktadır.
‘Buda geçer Ya Hû’ sözünün aslı bundan bin küsür sene önceye , Bizans dönemine uzanır. Bizanslılar fena bir işe uğradıkları zaman ‘Buda geçer’ manasına gelen ‘k’afto ta perasi’ demektedirler. İbare Selçuklular zamanında İran taraflarına geçer; ama Farsçalaşıp ‘in niz beguzered’ olur. Osmanlılar devrinde Türkçe söylenip ‘bu da geçer’ yapılır. Derken tekkelerde ve dergâhlardada benimsenir ve sonuna ‘Ya Allah’ manasına gelen bir ‘Ya Hû’ ilave edilip ‘BU DA GEÇER YA Hے haline gelir…

Hayat inişli çıkışlıdır.Her zaman bulunduğumuz durumun gelip geçici olabileceği aklımızdan çıkmamalıdır.