Yaptığınız İşi Küçümseyenler...

Yeni nesilde ego çok yüksek.
Böyle atarlı egolar ile ticaret hayatında başarılı olamazsınız.

Rezerv fiyat diye bir şey vardır.
Satıcının satmaya razı olacağı en düşük fiyat ile Alıcının vermeye gönüllü olduğu en yüksek fiyatlar rezerv fiyatlardır.
Rezerv fiyatlar arasında uçurum varsa yanlış alıcı ve yanlış satıcı bir araya gelmiştir.
Alıcı da satıcı da karını maksimize etmek isterler.
Eğer bir müşteri sizin rezerv fiyatınızın çok altında kalıyorsa o sizin potansiyel hedef kitlenizde değildir.
Mesela araba alacaksınız bağcılardaki galerilere mi gidersiniz, yoksa etiler deki galerilere mi?
Yanıt beklentiler ve bütçe ile alakalıdır Corsa parasıyle Etilerde bir galeriye giden adam ticaret yapamaz.

Kızmaya gerek yok. 100 liraya websitesi yapanlar da var 100 bin dolara yapanlar da.
100 liraya websitesi yaptırmaya çalışanlar da var 100 bin dolara yaptırmaya çalışanlar da...
Eğer sen 100 bin dolara websitesi yapıyorsan sana sürekli 100 liraya yaptırmaya gelen adamlar rastlıyorsa yanlış pazarda, yanlış pazarlama teknikleri ile iş yapıyorsun demektir.
Eğer biri senin 500 lira fiyat verdiğin işi 50 liraya yaptırmaya kalkıyorsa ve sana işinin maliyeti ne diyorsa.
Kusura bakmayın benim fiyatım bu, eğer 50 liraya yapan yer bulursanız bana da haber verin ben de çalışmayayım oraya yaptırayım dersiniz.

Ne masrafın var diyen adama bu işi öğrenmek için 4 senemi verdim, günde 2 saatten 3000 saat uğraştım dersiniz.
Müşteriye atar yapmayın. Kibar olun.
Sen 500 lira fiyat versen ve ben yaptığın işten çok memnun kalıp sana 5000 lira göndersem, 4500 lirasını almam diyecek misin?
O zaman 500 lira fiyat verdiğinde 50 lira teklif eden adamı da kibarca reddedin.
İşinizi küçümseyen müşterilere bu fiyatlara çalışamayacağınızı söyleyin.
O sayfa o kadar para etmez diyen müşterilere o zaman açtırmaya uğraşmayın yeni bir sayfa alarak yola devam edin deyin.

Yani değerli kardeşlerim karşındaki adam karını maksimize etmek için senin maliyetlerini ve işini küçük gösterebilir.
Bunu şahsi olarak algılamayın, çünkü siz de uzay teknolojisi yaratmadığınız halde çok mühim çok zor bir iş yapıyormuşsunuz havası verebiliyorsunuz.
Yani bu bir pazarlıktır. Alınganlığa gerek yok.
Ticaret yapın, atar yapmayın )))

İngiliz bir müşterim var, bir iş verdikten sonra tanıştık ve devamlı müşterim oldu. İş 10 dolarlık işse 3 katı bahşiş bırakıyor, arada geliyor fikir soruyor, fikir aldığı için ödeme yapmaya çalışıyor. Dinleyip teşekkür ediyor. Zengin biri falanda değil, sitesinden çok bir şey kazanmıyor.
Adama anlatıyorsun AMP'de bu olmaz, mantığına ters diye, farklı bir çözüm üretmeye çalışıyor yada kabul ediyor. Aynı şeyi Türk müşteriye söylüyorsun o zaman seni niye tuttuk diyor.
Bu sadece tek bir örnek benimde yurt dışından çok müşterim oldu, bazıları bizimkiler gibi, bazıları daha kötü, bazıları da çok iyi. Ülkenin refahına, eğitim seviyesine göre insanları da şekilleniyor. Sadece para konusu değil, konuşma tarzı, anlaşılan iş ve yaptırılmaya çalışılan iş vs vs gibi...

Bir de "Normade ben de yaparım ama vaktim yok" diyip aşırı ucuz fiyata işi kapatmaya çalışırlar var yani öyle tipler birlikte yaşıyoruz bir şekilde

insanların yaptığı işi büyütmemesi ve kendisini de büyük görmemesi lazım.

müşteri nabzını ölçemeyen idare edemeyen ekmek yiyemez o yenecek ekmeği gider başkası yer sonra memnun kalan müşteri o kişiyi bırakmaz ve referans olur.Allah yürü ya kulum der.

bende; benim sitem açılmazken, hosting şirketinin sitesinin tıkır tıkır çalışmasına uyuz oluyorum.

2 sene önce R10'a kabul edilmediğimde şansımı yabancı bir sitede denemiştim. O gün bu gündür R10'u sadece bilgi edinmek için kullanıyorum İyi ki kabul etmemişler de böyle şeyler yaşamamışım.

Picasso’nun ayar niteliğindeki bir anısını paylaşmak istiyorum;

Picasso bir gün bir restorana gider. Restoranda çalışan bir garson "efendim bana bir şeyler çizip verebilir misiniz anı olarak? Çocuklarıma, torunlarıma göstereyim." der. Picasso hemen bir şeyler çizer, imzalar ve garsona uzatır.
Garson: ''Bu benim için öylesine değerli ki'', diye sözüne başlamışken, Picasso lafını keser ve
- ''Evet, gerçekten öyle. O elindeki çizim tam 100 bin dolar'' der.
Garson, dehşete kapılmış bir halde, ''Aman efendim, 2 dakika bile sürmedi çiziminiz. Nasıl bu kadar pahalı olabilir?'' diye sorar.
Picasso hemen o unutulmaz cevabını verir. '' 2 dakika değil. 60 yıl artı 2 dakika...''

Åžahsi fikirlerim;
Bu tarz yaklaşımlar fiyatı düşürmek adına yapılan değersizleştirme politikalarıdır, makul seviyedeki pazarlıklara açık olmak fakat ısrarcı ve ölücü pazarlıkları ise reddetmek gerekir. İkinci şekilde yaklaşanlara hiç kızmıyor veya alınmıyor sadece kibarca reddediyorum.
Sevgiler