Yeminle 1 aydır ailem psikolojimi bozdu.
Normalde derslerim çok iyidir bu sene ilgisiz olmam ve sınavdan talihsizlik yüzûnden pek iyi geçmedi.
Ama yine de orta düzey istediğim bilgisayar mühendisliği gelicek tahminlerime göre.
Örneğin : Katü Bilgisayar / Mersin Bilgisayar /
İnönü Bilgisayar gibi.
Bende bu üniversitelerin Boğaziçi,Odtü,İtü gibi olmadığını biliyorum ama önemli olan kendimi geliştirmem. Ne kadar emek verirsem eminim ki en iyi üniversiteden mezun olandan daha tecrübeli olabilirim.
Ve ben gitmek istiyorum mühendisliğe ama gel gelelim aileye.
Arkadaş hepsi lise bitirmemiş kişiler bana akıl veriyor. Neymiş 1 sene daha çalış tıpa git diş hekimliğine git. Parası çokmuş öyleymiş böyleymiş.
Herkes bilgisayar mühendisi 8 yaşındaki çocuklarının bile bilmediği bir sey yokmuş. Oraya gideceğine internet cafe açalım orda dur vs vs hepsi cahil cahil konuşuyor.
Artık hepsine ters bişe söyleyeceğim olmayacak büyüğümdür diye bir şey diyemiyorum.
Sanki kendi hayatları kendileri çalışacak. Hepsi benim adıma karar veriyor.
Ufacık bilgisayar bilgimle kendilerinin günde 8 saat çalışıp emir vaki olduğu işten kazandığı parayı oturduğum yerden daha çok kazandığımı söylüyeceğim olmuyacak
Bu durumu artık hergün yaşıyorum sinir küpü oldum.
Sizinle paylaşıp rahatlamak istedim. Şimdiden teşekkürler.
