İnsanın herkesten ayrı özeli olur mu?

Evet her insanın özeli olmalı. Evli bekar farketmez. Benim eşim buna karşı. Özelime saygı duymuyor. Ve ben bu durumdan hiç hoşnut değilim.

bana birden şu aklıma geldi instagram veya facebook sayfası ayşe_mehmet gibi mesela sanki tek insanmış gibi açılması
telefon olayı zaten ayrı bir bomba ulen aldatacak insan eve bağlasan kapıya gelen sütçüylede (örnektir) aldatır seni.

bundan bir 10 yıl önce bir ortamda psikolog bir arkadaşımın dediğini hatırladım
"insanın özel alanı, özel zamanı olmazsa kişiliğini kaybeder"

yok sır saklarsan ailen yıkılır yok o ilişki yürümez diyenler beylik laflarla gelir sana babasından dedesinden amcasından duydukları ile gelir. böyle bir lafı etmek için güzel deneyim gerekir öyle 2 yıl 2 ayrı evde sevgili olmakla böyle laflar edilemez
zaman ilerledikçe kültür değişiyor toplum değişiyor ve ihtiyaçlar değişiyor bunu unutmamak lazım.

Kıskançlık ile güvensizlik arasındaki farklı çok azımız biliyor maalesef. Benim nişanlım bana "sen bir şeyler karıştırıyor olabilirsin ver bakayım telefonunu" demez. Bunun ne anlama geleceğini bilir. Keza aynı şeyi aynı sebepten dolayı ben de isteyemem. Yaş 17 olunca tabi mantık kuralları herkeste işlemeyebiliyor. Telefonunuza bakabiliyor olması arkadaşları arasında bir statü göstergesi dahi olabilir. İşiniz zor.

Her insanın özeli vardır olmalıdır da. Bu özeli biriyle paylaşıp paylaşmamak sana kalmıştır. İster paylaş ister paylaşma. Eğer böyle bir özelinde var ise sevgiline de bu özelden bahsetme ki aramızda özel olmasın demesin sana. Ayrıca telefon özeldir. Şahsen telefonumu kimsenin karıştırmasını istemem, izin vermem, isteyenle de çatışırım. Sevgilin senden telefonu isterse iyi bir dille anlat. Eğer anlamazsa da zaten bu işi başında bitirin. Başta da dediğim gibi herkesin birbirinden sakladığı özeli olur...

Belirli bir yaşa geldikten sonra anne ya da babanız sizin telefonunuza bakmak isterse ( telefon örneği üzerinden gittim yoksa sosyal medya hesabı ya da odanizdaki şahsi cekmeceniz de olabilir ) bakamayacaklarini onun sizin ozeliniz olduğunu net bir ifadeyle bildirebilirsiniz. Muhtemelen güvenlik gerekçeleri ile bakmak istiyorlardir ancak yine de gencin artık bu noktada sınır koymaya hakkı vardır lakin söz konusu sevgiliniz bilhassa da ciddi bir ilişki içerisinde olduğunuz kişi olduğunda işler biraz daha farklı işliyor ve işlemek zorunda. Sevgilinize bu telefon benim ozelim ve bir ömür boyu öyle kalacak sen buna bakamazsin derseniz iş değişir. Çünkü tek eşli ilişki yasayan hic kimse "bir gün olur da bir şeyden şüphe duyarsa" bile asla erisemeyecegi bir noktasi olan duvarla karşılaşacağını bildiği bir kişiyle sevgili ya da karı koca olmak istemez. Sevgili söz konusu olduğunda atladığimız nokta bu tek eşlilik noktası oluyor. Hayatına artık yetişkin sayilabilecegin bir dönemde yani çok sonradan girmiş olmasina rağmen çok fazla hak iddia edebilen bir başka ikili ilişki türü yok doğası gereği ve bu tür de bu tip özel alanların da gerektiğinde esnetilebilmesi zorunlulugunu beraberinde getiriyor.
Ancak bu demek değildir ki benim eşim kafasına estiği her an telefonumu kurcalayabilir adım adım her yaptığımı konuştuğumu takip edebilir ..bu şekilde olursa zaten o işin cilki çıkar çok çirkin çok seviyesiz bir hale gelir. Karşıdaki kişi aklı başında bir insansa zaten eşinin bu ozeline kendi saygı gösterir. Yani eğer bir zaman gelir de bakmak isterse o telefona bakabilecegini kendisinden bir şey gizlenmedigini bilmeli ama düzenli olarak karsisindakinin kişisel alanını taciz etmemeli, kendi iradesi ile saygı göstermelidir.

Örnek de vermek gerekirse 11 yıllık evlilik hayatımda ilk kez geçtiğimiz ay bir başkasının başına geldiğini bildiğim bir durumdan ötürü aslında bizimle hiç alakası olmayan bir konuda içime kurt düşerek olmadık bir şeyi büyüttüm ve 11 senedir esinin cebini çantasını telefonunu bilgisayarını bir kere karistirmamis bir insan olarak beklemediği bir anda bir akşam konuyu açıp ardından dedim ki şu telefonunu versene bakayım bir kimlerle neler konuşuyorsun . Çok şaşırdı tabi ama hiç itiraz etmeden verdi sonra ben de uzun uzun baktim. Herhangi bir yanlışını bulamadım tabi . Her ne kadar telefonda bir şey olmaması bana hiç bir yanlış yapmamış olduğunun ya da bundan sonra yapmayacaginin garantisi değilse de o an icin icim rahatladı ve sonrasında ise inanılmaz utandım yaptigimdan şeyden. 35 yaşında 11 senelik ilişkisinde bir kez bile böyle bir şey yapmamış bir insan olarak bu hareketi kendime hiç yakıştıramadım ama karşımda hiç bir direnç gormemiş olmak da ayrıca rahatlaticiydi bu da bir gerçek. Bir daha kolay kolay böyle bir şey yapmam. Üstelik o bana bir kez bile böyle bir şey yapmadı ve en ufak şekilde bir şey ima dahi etmedi. Aslında kendi ayibimla baş başa kalmış oldum bu da bana ders oldu.

Sana katılıyorum yalnız asıl sorman gereken şu olmalı: Başkaları bana hak vermediğinde neden kendi haklılığımı sorgulama gereği duyuyorum?