Düğüne 2 Ay Kala...

Herkese selamlar.

Hayırlısı ise 21 Nisan'da evleniyorum. Ama.... Aksilikler aksiliği kovalıyor, bende buraya bir iki satır yazayım, akıl danışayım istedim. Öncelikle anlaşarak evleniyorum, bunun altını çizeyim. Ama ne yapacağımı, ne edeceğimi şaşırmış durumdayım.

Kız isteme, eşyaların alınması gibi evreleri özetleyerek geçmek istiyorum. Çünkü en sonunda bir değerlendirme yapmanızı talep edicem. Oğlan tarafı olarak aldıklarımızı kalem kalem yazmak isterim. Alınan bazı şeylerde ablamlar (eniştemler) bizimde tuzumuz olsun diyerek saolsunlar destek oldular.

Yapılan masraflar;

1) Mobilyalar (oturma odası, yatak odası, salon takımı ve salon oturma grubu): 36.500 TL
2) Halılar: 6.000 TL civarında tuttu
3) Perdeler: 5.500-6.000 TL civarında tuttu
4) Aydınlatma ürünleri: 2.500 TL
5) 600 kişilik yemek: Kişi başı 20 TL'den 12.000 TL
6) 14 Ayar Set: 5.300 TL
7) Diğer Takılar: 15.000-17.000 TL
8) Tektaş: 2.350 TL
9) Kız için Yapılan Nişan Kıyafeti Harcaması ve Bohçaları: 2.000 TL
10) Söz/Nişan Pastası ve Çiçeği: 650 TL
11) 2018 Kasım ayında henüz 1.5 yıllık, ama aslında sıfır bir ev tutuldu. Evin aylık kirası 1.350 TL. Aidat ile 1.500 TL. O zamandan bu yana ödemeleri yapılıyor: 6.000 TL
12) Emlakçı: 1.300 TL
13) Ev Tutulurken Yapılan Diğer Harcamalar (Depozito Ödemeleri): 850 TL
---Buraya kadar harcananlar: 97.450 TL
Kalan masraflar
14) Gelinlik: 4.000 TL
15) Gelin Başı: 500-1.000 TL
16) TV: 4.300 TL
17) Balayı için Otel: 2.500 TL
18) Düğün Fotoğrafçısı: 2.500 TL
19) Düğün arası yapılacak muhtelif harcamalar: 2.000 TL
20) Davetiyeler: 500 TL
21) Düğün arabası süsletmesi: 500 TL
---Buraya kadar: 113.750 TL

Öncelikle düğünde oynamayı sevmiyorum. Kimisine bu görüş saçma gelebilir elbet ama bundan dolayı sade, yöresel yemekli bir düğün olmasını istedim. Bunu yıllardır da istiyorum. Eş adayım ise tam zıttı. Aileside öyle. Onlara göre oynamasız bir düğün son derece saçma ve dul düğünü gibi. Her neyse, nişan yapmadık. Bunun yerine kız tarafından kına öncesi 1 saatlik eğlence olmasını talep edildi ve bu kabul edildi.

Babam emekli. Şimdiye kadar düğün için birçok masraf yaptı. Düğün için bütçem budur diyor. Artık daha fazla talep bütçemi aşar diyor. Çok şükür kredi, borç durumum yok. Ailem düğün konusunda bana çok bir şey düşürmedi. Sadece tek taşı, gelinliği, evin aydınlatma ürünlerini, balayı için oteli tutacak ve gelin başını ben yaptıracağım. Yani düğünüm için ortalama bi 12.000-13.000 TL gibi bir harcamam söz konusu. iPhone X'umu satarak ve maaşımla bunları çözüyorum.

Hepsinden önemlisi ise 49.000 km'de, piyassı 60.000-65.000 TL aralığında olan 2014 model comfortline Polo'm var. Yani birçok insana göre çok ama çok şanslıyım. Bundan dolayı da Allah'a şükrediyorum. Evlendikten sonra araba alma derdim olmayacak.

Şimdi geleyim dün akşam patlak veren önemli probleme.

Ailem maddi ölçüleri dahilinde 200 davetiyelik (Davetiyex3=600 kişilik) salon tuttu. +100 kişilik opsiyon var. Yani kişi sayısı 700'ü bulacaktır şeklinde düşünülüyor. Kişi başı ücret ise 20 TL. Düğün salonu bize 500 der 1.500 kişi gelirse, bizim için sorun yok, düğünden sonra oturulup yeniden hesap yapılacak dedi. Buraya kadar da problem yok. Bundan yaklaşık 2-3 ay önceki bir oturmada ailem kız tarafı ile de görüşerek yemekli bir düğün yapacağını söyledi. Düğünden kastım da yemek olacak, nikah yapılacak, takı merasimi olacak, bu kadar. Kişi sayısı falan konuşulmadı. 200 davetiyelik yemekli salon tutulurken kız tarafı ile görüşülmedi. Yani ne kadar davetiye isteyecekleri sorulmadı. Bizim yörede düğünü/yemeği erkek tarafı yapar yani yemekle ilgili tüm masrafları üstlenir. Kına da kız tarafınca yapılır. Her neyse, elbette gönül ister ki para böyle gani olsun, 40 gün 40 gece düğün yemeği verelim, 50.000 insan çağıralım, bunun 20.000'inini kız tarafına tahsis edelim... Dün kız tarafına ziyarete gidildi ve 200 davetiyetnin 50 davetiyesi yani 150 kişilik bir kontenjanın onlara ayrıldığı söylendi. Kız tarafı bunu kabul etmeyerek 150 davetiye yani 600 kişilik bir kontenjan istedi. Çevrelerindeki insanlar için bu sayının ancak olacağını söylediler. Ve düğüne iki ay kala anlaşılamayarak iş muallakta kaldı... Şimdi burası ilk problemimiz.

Gelelim diğer problemlere. Eşime dedim ki, ailemden davetiye sayısını 75'e çıkarmasını isteyeyim ve kalan 75 davetiyeyi birçok evlenen insanların yaptığı gibi biz ödemiş olalım. İş yerimden avans falan isteyerek bunu yapacağımı söyledim. Yani 4.500 TL gibi bir ödeme yapılacak bunu biz yapalım diyorum. Ağlıyor, "ailen beni ucuza getirmeye çalışıyor", "davetiye sayısı sormadan iş mi yapılır" falan diyor. "Durum kilitlendi, bu düğünün olmasını istiyorsak bunu yapalım" diyorum ama yok... Yukarıdaki masrafları yapan ailem değilmiş gibi bir hava söz konusu... Eşimin ısrarla söylediği şey, "biz de masraf ediyoruz, çeyizlere ve kız tarafının yapacağı diğer şeylere 70.000 TL harcamışızdır, erkek tarafı her zaman fazlasını harcar, harcanacak." şeklinde.

Bir diğer problem ise babamın kirada 2 evi var. Birisini bize tahsis etmek istedi. Evin eşyalarımıza göre küçük olması (%100 sığılmaz değildi, sığılabilirdi) ve evin 30-40 yıllık olması eş adayımı ve beni eve itmedi. Hani evin bazı yerlerinin de yapılması gerekiyor. Banyo-tuvalet gibi. Faal durumdalar ama 30-40 yıllık bir ev olunca tadilat olsa, sıfırlansalar elbet fena olmaz. Şu düğün arasında da böyle bir masrafa girilemeyeceği için eş dayım ve ben kiralık eve yöneldik. O ara eş adayım ailesine o evin kirasını babamın bize vereceğini söylemiş. Şimdilerde sürekli o türkü çalınıyor. "Neden bu söylenip duruyor" diyorum, babamın bir kere "gerekirse evin kirasını söze veririm" demiş olması eş adayım tarafından buna gerekçe olarak gösteriliyor. Ben "istemiyorum babamdan böyle bir şey, maaşlarımız (3.000 TL benim, 2.000 TL eşimin) yeter bize" diyorum ama bu durumda salakça davranıyormuşum gibi görülüyor. Babamın daha doğrusu ailemin mantelitesi ise oturursanız buyurun oturun, oturmuyorsanız yapabileceğimiz bir şey yok şeklinde. Oturalım diyorum, "sığamayız, mevcut halinde tadilat yapılmalı" deniliyor. O zaman "oturmayalım" diyorum "kirasını baban bize versin" deniliyor.

Bana göre her şey yerli yerinde, ailem birçok şeyi yaptı ama kız tarafının gözünde bu yok. Hep bir şeyler eksik, tatsız, tutsuz olarak görülüyor. Ailemin masraftan kaçındığı, başta beni ve doğal olarak kızlarını bedavaya getirmeye çalıştığı görüşü hakim. Bunu bizzat kayınpederim yüzüme söyledi desem, eksik olmaz. Ailem de bu tavrın farkında. "İleride daha büyük sorunlar olacak, olana şükür yok, denilen bazı şeylere uyalım yok, mecbursunuz yapacaksınız havası var, bu istek ve arzular devam edecek, ileride bunlar bitirir seni, gel edilen masrafları boşver yolun başındayken dön" diyorlar ama ben istediğim için "peki deyip" yola devam ediyorlar diyeyim...

Ne yapmalı, ne etmeli arkadaşlar, abiler? Hani inanın şu postu eş adayıma okutmayı bile düşünüyorum, çünkü laf anlatamıyorum. Şöyle akıl verici, yol gösterici önerilerinizi, değerlendirmelerinizi bekliyorum. Bazı şeylerde eksiğim, anlatım problemim olmuş olabilir, lütfen kusura bakmayın.

Hocam şahsi hakaret ediyorsun, edebini takın. Aynı düşünceye sahibim hala, ve sende benim bu görüşüme saygı duymak zorundasın. Katılmazsın ama saygı duymak zorundasın alışmısınız sizinle aynı görüşte olmayanları dinsiz/hain/ahlaksız diye tanımlamaya haddini bil. Senin seviyene inip yaptığın hakaretlere hakaretle yanıt vermiyorum.

Bana göre evlilik iki insan ruh eşini bulmuştur ve hayatlarını birleştirmek istemişlerdir. İnsanların birbirlerini sevmesi, düğün salonuna, kına takımına, çalgıcısına dayandırılmasına mobilya takımının şaşasına bilmem nesine dayandırılması ahlaksızlıktır.

İmkanın vardır alırsın en iyi mobilyayı, takıyı, yoktur almazsın ama evlenirsin. Gidersin sade bir nikahla evlenirsin gücün yettiğince mobilyanı eşyanı alırsın olur biter.

Düşüncen sana göre doğrudur, bana göre doğru değildir bunu tartışmanın anlamı yok. Bu konuda verdiğin örnek hoş değil, kimse de bunu kabul etmek zorunda değil. İnsanın her düşündüğünü ulu orta aklından geçtiği gibi söylemesi hoş değildir. Bana göre de sana normal gelen bir hareket bilmem ne çocukluğu olabilir ama bunu dile getireceğim konu, yer ve üslubum önemlidir.