Gülüyoruz eğleniyoruz da, ne olacak halimiz?

Muhakkak ki herkesin derdi, sıkıntısı kendinedir. Öğüt veya akıl vermeye haddim olmayarak, 35 yaşında bir abi tavsiyesi olarak almanızı ümit ederek iki şey söylemek istiyorum.

ilki, yaşınız daha çok genç, bir sürü olasılık var ömrünüzde Allah nasip ederse. o bakımdan şükredin ki önünüzde uzun bir ömür var, ikinci ve en önemlisi ise , hâla harçlık alabiliyor olduğunuz bir BABANIZ var.

(Babasını gecen sene kaybetmis bir abiniz). (:

Memur bir aileden gelsem de memur kafasını her zaman reddeden bir insan oldum hayatım boyunca. Şu an freelance web güvenlik işleri ağırlıkta olmak üzere ufak tefek SEO danışmanlığı işlerinden kazancım var. @HAZARFE;'nin dediği gibi geçen yıla oranla çok fazla fark var. İş gelmiyor, mevcut işler devam etmiyor sürekli iflaslar vs.

Gelecek bir darbeye bakar diyorsun ama memurluğun sağlık konusunda vs. sosyal hakları, emekliliği var. Ben bugün kendime yetecek kadar çalışıyorum ama çalıştıran paramı vermiyor? İşler süreklilik halinde kesiliyor. Piyasa ölü esnaf ağlıyor. Peki ben sana sorayım, benim gibi bir adam bile neredeyse memur kafasını sindirmeyi düşünürken (hala o kafada değilim) "bugün kendine yetecek kadar çalışmak" mıdır gelecek? Gerçekten tamam mıdır yani? Tamamsa nasıl bana bi açıklar mısın?

Bak ben şöyle bir adamdım, memurlukla sürekli şu video eşliğinde dalga geçerdim;

https://www.youtube.com/watch?v=aag77jfuZm0

Öncelikle başınız sağolsun hocam.
Şükretmekten hiçbir zaman vazgeçmedim, geçmemde. Bu hayatta herşey para değil, ayaktayız elimiz kolumuz tutuyor sağlıgımız yerınde.. Bunlar hep sükür sebebi.
Benim kendim kazanma, harçlık istememe sebebim; Anamın babamın hala daha borç ödeyerek birşeyler yapıyor olması. 20-30 sene çalışıp daha anca bir ev sahibi olabiliyorlar hayatları çalışmak borç ödemek ev geçindirmek ile geçmiş. Allah göstermesin ama yaşlaniyorlar artık ne zaman ne olacağı belli değil, 3 kuruş parayıda kendilerine harcasınlar mutlu olsunlar istiyorum, yük olmak zoruma gidiyor ne kadar evlatda olsam ağır geliyor.

Aynı veya alt durumda olan ne çok kişi var görüyorsun. Birlikten kuvvet doğar.

Rızık için üzülme, takdir edilen rızık seni bulur.

Selamlar,

Birkaç haftadır bende grafikerlik kursuna yazılmayı düşünüyordum. Profesyonelleşme adına, şimdi bu yazdığını okuyunca içim acıdı. Ve emin ol, R10'a ilk başlayanlar seninle aynı hissi taşıyordur şuan, en azından çoğunluğu.

İmzandaki konuya baktım da gerçekten "BANA GÖRE" profesyonel işlere imza atabiliyormuşsun, sen de işsiz kalıyorsan, ekmek kazanamıyorsan bizim gibi ne yazılımdan, ne de grafik tasarımdan anlamayanlar ne yapsın?

Allah'a şükür, çalıştığımız iş var. Ekmek parası kazanabiliyoruz, yoksa kimsenin farkı yok.

Ama her şey için bitti deme, umutsuz olma. Allah bir kapıyı kapatır, diğerini açar. Bu çöküntüde olmanın en büyük sebebi "BANA GÖRE" yaşadıklarını içine atman, dert üstüne dert yapman. Ailenden yakın veyahut bir dostunla sürekli konuşursan biraz ferahlarsın gibime geliyor. Dertler konuştukta, paylaştıkça gider. Aksi takdirde içinde büyür de büyür.

BAKARA-153: Ey inananlar, sabretmek ve namaz kılmakla Allah'tan yardım dileyin. Şüphesiz ki Allah, sabredenlerledir.

Yaş 23 herşey için çok geç değil.
Ama sen istiyorsun ki hiç bir çaba göstermeden tüm sorunların çözülsün.
Kendini yetiştirmiyorsun, kendine yatırım yapmıyorsun.
30-40 liraya site yapmayı seviyordun. Çünkü 2-3 saat uğraşıyordun 30-40 liraya satıyordun.
Bunun yerine babanın senin yaşamına sponsor olduğu yaşlarda kendine yatırım yapman gerekirdi.
Bugün çok iyi derecede ingilizce ve bir programlama ya da tasarım dilinde uzmanlaşmış bir adam işsiz kalmaz.
25 yaşına kadar 2 sene var.
2 senede her gün 6 saat çalışarak çok iyi derecede ingilizce ve çok iyi derecede bir programlama dili ya da tasarım disiplini öğrenilir.
25 yaşında derdin kalmaz.
Ama sen istiyorsun ki, devlete kapağı at, kendini geliştirmeden, şu anki halinle hayatını kazan.
Önümüzdeki 2 sene Türk ekonomisi daralacak, iş bulamayacaksın.
En iyisi bu dönemi başında baban varken kendini geliştirmek ile harcamak.
Yoksa 25 yaşında, 30 yaşında benzer cümleler kurabilirsin.

Öncelikte güzel görüşünüz için teşekkürler hocam.
Derdimi insanlarla paylaşmayı pek sevmiyorum hocam, çünkü her insanın bir derdi var ve herkes anlıyormuş gibi yapıyor insanların rol yapması hoşuma gitmiyor. Belki iç dökmek iyi gelir ama insanlarla konuşmayı pek sevmiyorum. Tek beklentimiz Allah'tan bir kapı açması. Hayırlısı bakalım ne olacağız



20-30 tl kazandığım zamanlar çocuktum ve 2-3 saat değil haftalarca ugrasıyordum çünkü bilgim 0'dı.
Bir çaba göstermeden sorunlarımda çözülsün istemiyorum, çok çaba gösterdim ve çözülmüyor derdimin sebebi bu zaten. Belkide çabamı yanlış yerlere gösterdim grafik gibi.. Yazılıma çaba göstersem dediğiniz gibi şuan farklı bir hayata sahip olabilirdim ama bu yola bilmeden girdim. Babamın bana sunduğu ile yatırım yapamazdım çünkü varlıklı bir aile değiliz, sadece günümü kurtarabildim babamdan gelen harçlıklarla. Bu sebeple artık kendimi geliştirmekte vaktim yok, yük olmadan kendimi kurtarabileceğim yer lazım. Devlete girmek isteme sebebim bundan. İşe girdikten sonra geliştirebilirim kendimi akşamları çalışarak vs ama şuan ona harcayacak vaktim yok. Aileme yük olma psikolojisi beni bunaltıyor.

senin yasindaki bireylerin %23 ü işsiz.
bunu bilmeni istiyorum
fabrikalar personel alırlar daima yabancı ve kurumsal bir fabrikaua girmeni tavsiye ederim sigortam başlasın biran önce çok önemli çünkü öyle ajans bilişim şirketi falan hikaye işler direk kapıda olursun en ufak terslikte o nedenle başka sektörde kendine iş bul diğer yandan kendini geliştirmek istiyorsan geliştir.
tavsiyem bu yönde hayatta başarılar

ne yapıp ne edip 10 15 bin dolar biriktirip yurt dışında tamamen gitmeyi düşünün. türkiyede kimse kimsenin hakkını vermiyor malesef.