(Müslüm Baba'ya ait olan İtirazım var parçasının Timuçin Esen yorumu ile güzel gidecek bir hikaye..)
Benden yaşça büyük abilerime, kardeşlerime bugün kendi hikayemin bir kısmından bahsetmek istiyorum..
R10 ile olan tanışıklığım çok geçmiş yıllara dayanıyor. Fakat R10 üzerinde iş yapabilmeye üniversitenin beşinci senesinde başladım. Üyelik tarihime bakarak bunu da görebilirsiniz. Güngören'de doğdum, Güngören'de büyüdüm. Şuanda Sosyoloji öğrencisiyim. Herkes gibi orta halli bir ailenin oğluyum. Herkes gibi hayat hikayesinde sıkıntılar dertler olan bir kişiyim. Dertlerin en büyüğü bende değil, bunu biliyorum..
R10'a üye olduktan sonra dört yıl boyunca ayda sadece 350 - 400 TL civarında olan KYK kredisinden kurtulmuş oldum. Fakat dört yılım sadece bu parayla geçti. Ayda 300 TL sigara olunca, kaldık 62 - 63 kilolarda. Acıtasyon yapmıyorum fakat yiyemedik. Hayat şartlarıdır, birşey diyemem. Sigara içmeseydin devletin verdiği parayla karnını doyursaydın diyebilirsiniz, haklısınız.
Velhasıl kelam R10'a üye olunca yıllar sonra cebimiz ilk defa para görmeye başlamış oldu. İlk başlarda 100 kelimesi 1 TL'den gece gündüz makale yazdım. Çocukluğumda beri yazar çizerim birşeyler dergilere veya kendime. Çok kişiye 1 TL'den sattım benden alıp 2 TL'ye başkasına verdi. Günlerce uğraşıp 300 TL alıyordum, benden alıp karşıya 600 TL'ye veriyordu. Referansım yoktu, referansa ihtiyacım vardı, normal dedim. Sonuçta aylık 400 TL'ye geçinen bir kişinin beş günde 300 TL kazanması inanılmaz bir başarı. Sağolsun yöneticilerimiz taban fiyatı 1,5 TL yaptılar da, hem biz kazanmaya başladık hemde aracılar kaybolmuş oldu.
Neyse devam edeyim, ilk bir ay aldığım paraları yılların yoksul kalmışlığı ile bir güzel yedim. Cafelerde artık arkadaşlarımla otururken düşünmeden çay içtim, kahve içtim. Hatta bir keresinde 15 TL'ye baklava bile yedim!
Anlatırken komik geliyor fakat yaşarken zor şeyler bunlar.. (Bir papatya yaktım, dumanlanıp devam edicem.)
O arada ailevi problemlerim oldu. Herkeste olacak şeyler olduğu için es geçiyorum. Sadece çok zordu bir evin yükünü omuzlarına birkaç aylığına dahi olsa almak, onu öğrendim. Baba başta taç imiş, her derde deva imiş; onu öğrendim. Baba - oğul çatışmasını yıllarca yaşayan bir insan olarak bunu farkettim.
Ben gece gündüz uyumayıp yazmaya başlayınca, paraları birikmeye başladı. O sıralar aklımda bir şimşek çaktı ve dedim ki, yıllardır bir hayalim var. Acaba onun için çabalasam başarılı olabilir miyim?
Her yoksul ve gariban gencin hayali 20 yılını 25 yılını devirmiş olan Tofaş Şahin'dir. Belki bu yazıyı okuyan pek çok abimizin gençliğinde aldığı ilk arabasıdır. Genç adam altında ayağını yerden kesecek bir arabası olsun istiyor.
Aklımda ikinci bir şimşek çaktı. Arabayı aldığım gün R10 Off Topic başlığı açıcak ve "R10 Sayesinde Hayallerime Kavuştum" diye yazacaktım. Babamdan hayatım boyunca hiç taktir görmedim. Belki de buradan bu ihtiyacımı karşılayacaktım, bilmiyorum.
Hem kendi cep harçlığımı çıkardım, okul masraflarımı karşıladım, dört yıldır olduğu gibi evden tek kuruş almadım ve yemeyi içmeyi kestim. Okula gidip eve gelip yazı yazıyordum. Bu sayede şükürler olsun ki ortalama 7.000 TL civarında para kenara atabildim.
Okul arkadaşlarımın pek çoğunda Mercedes veya Bmw marka araçlar mevcut. Hiçbir zaman kıskanç bir insan olmadım. Dostlarımla paraları için çıkar ilişkisi kurmadım. Bu yüzden çevremde çok sevildim, her kesimden her görüşten arkadaşlarım oldu. Hem fikir olarak hemde maddiyat olarak farklı farklı çevrelere sahibimdir. Tinerciyle konuşmayı da bilirim, milletvekili ağırlayıp sohbet etmeyi de. Bir simiti ikiye bölmeyi de bilirim.
Bu dönemler içerisinde fabrikası olan bir aile dostumuzu ziyaret ederken kızlarına dönüp "Anıl'a 2.000 lira verin de arabasına ortak olun zaten 7.000 liralık araba bakıyormuş" deyip alay etti. Terbiyesizleşmeden gerekli cevabı vererek evden çıktım. Babam orda bile "bu mizah değil, ayıp oluyor biraz" diyemedi. Kendi kızlarının altına son model BMW çeken adam benimle alay etti. Benim umruma gelmedi. Sadece hayatımda ilk defa para ve pul olarak ezildiğimi hissettim. Kapıya çıkıp papatya yaktım ve dumanlanarak eve gittim.
Kimsenin alaycı tavrı umrumda olmadı. Çoğu arkadaşım da "Tofaş araba mı? Paranı çöpe atma. İnternetten para kazanamazsın." şeklinde konuştu. Hepsini kulak arkası edip çalıştıkça, "Alacaksın galiba kanka, azmettin başarıyosun" demeye başladılar.
Fakat gel gelelim kardeşlerim, abilerim; biriktirdiğim paraya düzgün bir araç alınamıyor. Fiyatlar uçmuş gitmiş. Ailemin maddi durumu da çalkantı içerisinde olduğu için belki yarın 300 - 500 TL masraf çıkarabilecek olan bir arabayı almaya yanaşamadım. Ailemin ihtiyacı olursa onlara vermem gerekir diye düşündüm. Bugün baktığım 7.000 TL olan aracı son dakika dün gece düşündüklerimin etkisiyle vazgeçerek almadım..
Benim hayalim belki başkasına göre çok küçüktü. Fakat ben beş ay boyunca olacağına inanarak yaşadım. Sonunda yine herkes haklı çıktı ve yapamadım.
Arkasına yazdıracağım yazı ise gençlik yıllarının hep yoksulluk ve sefaletle geçmesinden dolayı "YAŞANMADAN GEÇEN YILLAR UTANSIN" olacaktı..
Şimdilik hoşçakal Tofaş..

Fotoğraf beş ay boyunda bilgisayar ekranımda masaüstü olan fotoğraftır.
Kesinlikle kendimi acındırmak için anlatmadım. Burada çok değerli kardeşler ve çok değerli abiler edindiğim için anlatmak istedim.
Durmak yok, çalışmaya devam edeceğim. Okulu bu sene bitirerek önümde ki maçlara bakacağım.
Varsın ben değil, yaşanmadan geçen yıllar utansın..

Fotoğraf beş ay boyunda bilgisayar ekranımda masaüstü olan fotoğraftır.
Kesinlikle kendimi acındırmak için anlatmadım. Burada çok değerli kardeşler ve çok değerli abiler edindiğim için anlatmak istedim.
Durmak yok, çalışmaya devam edeceğim. Okulu bu sene bitirerek önümde ki maçlara bakacağım.
Varsın ben değil, yaşanmadan geçen yıllar utansın..