• 06-10-2020, 19:06:51
    #46
    Cinan adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
    Hayalleri olan insanları seviyorum, böyle konular gerçekten güzel. Başarılar, ayağınıza taş değmesin.
    "Amaan hayal işte inş cınım" falan deyip her işe burnunu sokanlarda var etrafımda mesela. Cidden hayal kurmak da birşey, belkide başarmanın yarısına geldi bile.. Asalak yaşayan da gördüm ben, ne hedefi ne de idealleri ve hayalleri olmayan insanlar da var..

    Hayellere elbet ulaşırsınız, istemekten vazgeçmemek gerek.. Rabbim her daim yanınızda olsun, gönlünüze göre versin inşallah.
  • 06-10-2020, 19:13:22
    #47
    Üyeliği durduruldu
    r11.net geliyor heralde arkadaş oradan okursunuz gibi bir şey demiş ya..
  • 06-10-2020, 19:38:54
    #48
    Üyeliği durduruldu
    şuan gelirim 10k'nın üzerinde, pek de bir şey fark ediyor diyemem.
    Hala aynı şeyleri giyiyor, aynı şeyleri yiyyorum. aynı evde yaşıyorum.
    Fazlasını buldukça insan daha fazlasını istiyor. Para konusunda tatmin diye bir şey yok maalesef. En fazla anlık tatmin olursun.
    2 Gün sornasında ''Ya abi ben ayda 10k yapıyorum da neden 15k yapamıyorum veya neden 20k olmasın'' fikri aklına düşer.
    Bu işin sonu yok.
  • 06-10-2020, 20:31:01
    #49
    sevgi ve iyilikten ayrılma o seni bulacaktır sadece ona ihtiyacın var
  • 06-10-2020, 20:40:40
    #50
    Kapitalist sistemin tüketim toplumuna yutturduğu en büyük yalan İSTERSEN HER ŞEY OLABİLİRSİN sloganıdır.
    Sadece istemek hiç bir şeye yetmez, yetenek, koşullar, doğru strateji ve hatta şans istekten daha belirleyicidir.
  • 06-10-2020, 22:16:47
    #51
    Güzel yorum yapıp motive eden arkadaşlara da çok teşekkür ederim, eleştiren arkadaşlara da teşekkür ederim. O yazıyı yazdığımda borç ile bir pc aldım ve yola çıktım. Tabi maddi durumlar insanın aklına sadece para üzerinden değer biçmeyi zorluyor. Ama paranın satın alamayacağı şeyle var. Çıktığım bir yoldu ve bu yolun sonunu göremedim. Belki yaklaştım ama yolun sonuna ancak çıkışı görebildim. Ancak bazı şeyler kattı bana. 21. yy kapitalist toplumlarında insanı ve muhteviyatı metalaştıran paranın önemsiz olduğunu anladım. Ortaya bir ürün ve bir değer koymanın paradan daha değerli olduğunu farkettim. Kazanç rakamı 1k da olsa 10k da olsa 100k da olsa bu saatten sonra benim için bir şey ifade etmiyor. Benim için bir başarı kriteri değil yani.

    Kısa sürede kendi çapımda 3-4 irili ufaklı girişim yapmaya çalıştım. Benim için en büyük başarı; cesaret, yolun zorluğu, kazandığım argümanlar (tecrübe, öğrenebilme kabiliyetinin gelişmesi gibi), kaybettiklerim (zaman, para, dost sandığım bazı gereksiz insanlar gibi). Beni o güne götürmeyi teklif etseniz bu yolda geçirdiğim zamanı değişmem asla. Öğrendiğim bir şey daha var. Kesinlikle artık iddialı değildir. O konuyu açtığım gün o anki motivasyon ve hırsın bir anlık yansımasıydı. Sonuçta burası bir forum ve açık bir paylaşım platformu. Hissiyatlarımı kelimelere dökmeye çalıştım. O an öyle hissettim ve öyle yazdım. İyiki yazmışım.

    Bir süre sonra yine bir yazı yazmıştım kendimi ifade etmek için. Yola çıkmak ve yolda olmak ile alakalı. O anki motivasyonum ve düşüncem de farklıydı. O zaman da şöyle ifade etmişim hislerimi: https://insandedikleri.com/neden-eve...arettir-hayat/

    Ara verdiğim bir öğrenim hayatım vardı o dönem. Tam iki yıl önce ikinci üniversitemin son sınıfındaydım. Hayalim olan sosyoloji bölümü vardı üç sene okumuştum ve son sınıfı okumadan hayallerimi gerçekleştirmek için onu bıraktım. Yine hayalim olan "İnsan ve Toplum Araştırmaları" bölümünde yüksek lisans yapıyordum ve ders aşamasını 4.0 ortalama ile bitirmiştim ve tez aşamasına gelmiştim. Bu aşamaya gelmiştim. Bunu da bıraktım. İki tane değer verdiğim bölümün son senesini aynı anda bıraktım. Babaannem çok yaşlıydı beni büyüten kişi ve onu çok seviyordum ama o sene kalp rahatsızlığından dolayı ameliyat oldu. Bir süre ona refakat edip onu da geride bırakmıştım. Bunlar benim için önemli şeyler ve az değildi. Belki çok kişi önemsemeyebilir bilmiyorum ama benim ailem ve öğrendiğim şeyler benim için değerliydi. Ama küçük bir şehirde bir şeyler yapmak kolay değildi. Birilerini ya da bir şeyleri terk etmek lazımdı. O an onu yaptım. Ve böyle bir hisse büründüm. Kelimeler ağzımdan o şekilde dökülmüş olabilir. Hatalı sözcükler de çıkmış olabilir. Fazla iddialı ve bazı yerleri de anlamsız olabilir. Ama benim için değerliydi.

    Açtığım konuyu bile unutmuştum. Ayrıca bu gün birilerinin bu konuyu bulması ve yazması beni çok mutlu etti. R10 ailesine ve özellikle @Coskun; beye teşekkürlerimi sunuyorum. Tabi burada tanıştığım daha çok arkadaş var ama hepsine ayrı ayrı teşekkür ettiğimi kabul etsinler.
  • 07-10-2020, 09:39:52
    #52
    garajdakiwoswos adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
    Güzel yorum yapıp motive eden arkadaşlara da çok teşekkür ederim, eleştiren arkadaşlara da teşekkür ederim. O yazıyı yazdığımda borç ile bir pc aldım ve yola çıktım. Tabi maddi durumlar insanın aklına sadece para üzerinden değer biçmeyi zorluyor. Ama paranın satın alamayacağı şeyle var. Çıktığım bir yoldu ve bu yolun sonunu göremedim. Belki yaklaştım ama yolun sonuna ancak çıkışı görebildim. Ancak bazı şeyler kattı bana. 21. yy kapitalist toplumlarında insanı ve muhteviyatı metalaştıran paranın önemsiz olduğunu anladım. Ortaya bir ürün ve bir değer koymanın paradan daha değerli olduğunu farkettim. Kazanç rakamı 1k da olsa 10k da olsa 100k da olsa bu saatten sonra benim için bir şey ifade etmiyor. Benim için bir başarı kriteri değil yani.

    Kısa sürede kendi çapımda 3-4 irili ufaklı girişim yapmaya çalıştım. Benim için en büyük başarı; cesaret, yolun zorluğu, kazandığım argümanlar (tecrübe, öğrenebilme kabiliyetinin gelişmesi gibi), kaybettiklerim (zaman, para, dost sandığım bazı gereksiz insanlar gibi). Beni o güne götürmeyi teklif etseniz bu yolda geçirdiğim zamanı değişmem asla. Öğrendiğim bir şey daha var. Kesinlikle artık iddialı değildir. O konuyu açtığım gün o anki motivasyon ve hırsın bir anlık yansımasıydı. Sonuçta burası bir forum ve açık bir paylaşım platformu. Hissiyatlarımı kelimelere dökmeye çalıştım. O an öyle hissettim ve öyle yazdım. İyiki yazmışım.

    Bir süre sonra yine bir yazı yazmıştım kendimi ifade etmek için. Yola çıkmak ve yolda olmak ile alakalı. O anki motivasyonum ve düşüncem de farklıydı. O zaman da şöyle ifade etmişim hislerimi: https://insandedikleri.com/neden-eve...arettir-hayat/

    Ara verdiğim bir öğrenim hayatım vardı o dönem. Tam iki yıl önce ikinci üniversitemin son sınıfındaydım. Hayalim olan sosyoloji bölümü vardı üç sene okumuştum ve son sınıfı okumadan hayallerimi gerçekleştirmek için onu bıraktım. Yine hayalim olan "İnsan ve Toplum Araştırmaları" bölümünde yüksek lisans yapıyordum ve ders aşamasını 4.0 ortalama ile bitirmiştim ve tez aşamasına gelmiştim. Bu aşamaya gelmiştim. Bunu da bıraktım. İki tane değer verdiğim bölümün son senesini aynı anda bıraktım. Babaannem çok yaşlıydı beni büyüten kişi ve onu çok seviyordum ama o sene kalp rahatsızlığından dolayı ameliyat oldu. Bir süre ona refakat edip onu da geride bırakmıştım. Bunlar benim için önemli şeyler ve az değildi. Belki çok kişi önemsemeyebilir bilmiyorum ama benim ailem ve öğrendiğim şeyler benim için değerliydi. Ama küçük bir şehirde bir şeyler yapmak kolay değildi. Birilerini ya da bir şeyleri terk etmek lazımdı. O an onu yaptım. Ve böyle bir hisse büründüm. Kelimeler ağzımdan o şekilde dökülmüş olabilir. Hatalı sözcükler de çıkmış olabilir. Fazla iddialı ve bazı yerleri de anlamsız olabilir. Ama benim için değerliydi.

    Açtığım konuyu bile unutmuştum. Ayrıca bu gün birilerinin bu konuyu bulması ve yazması beni çok mutlu etti. R10 ailesine ve özellikle @Coskun; beye teşekkürlerimi sunuyorum. Tabi burada tanıştığım daha çok arkadaş var ama hepsine ayrı ayrı teşekkür ettiğimi kabul etsinler.
    İşte hayat herkese benzer şeyleri zamanla öğretiyor. O gün açtığın konuya hedefin 10 bin kazanmaksa bunu başaramayacaksın demiştim. Çünkü bu tarz mesajlar genç arkadaşları yanlış etkiliyor. Bugün yazdığın mesajına yanıtım ise bir gün 10 binden çok daha fazlasını kazanacaksın.
    Çünkü hayat varılacak bir durak değil. Hayat sürekli yolda olmak. Önemli olan bir durağa varmak değil bir rota üzerinde ilerlemek. Eninde sonunda hepimiz son durak ölüme varacağız. Önemli olan oraya varana kadar izlenilen rotanın, katedilen yolun kendisi.
    Artık deneyim kazandıkça kendine daha doğru bir rota çizebilirsin. Hakkında hayırlısı olsun kardeşim.
  • 07-10-2020, 10:27:54
    #53
    Üyeliği durduruldu
    garajdakiwoswos adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
    Her şeyi bir bir planladım ey r10 ahalisi İlk defa bu kadar iddialıyım ve ilk defa bu kadar hazırım. Şu an otobüsteyim ve cebimde sadece Malbora alacak kadar para var. Bilmediğim bir şehre ve nerede ise hiç tanımadığım birinin yanına gidiyorum. Başarılı olursam başarı sırrımı değil ama başarı hikayemi 2020 yılının ilk aylarında yazacağım. Başarısız olursam da Ekşi Sözlükteki "Genç Girişimcilere Tavsiyeler" ve "Girişimcilikte Yapılan En Büyük Hatalar" başlıklarına yazıp linkini burada paylaşırım
    [/B]
    Fikir üretirken, proje peşinde koşarken, domain alırken, r10da konu açarken içimizdeki duygular hemen hemen bununla aynıdır. Bu yüzden yadırgayacak pek bir şey yok aslında.

    Bence kötü olan bir şey var ki, hayatta her şeyi zarar ederek kazıklanarak boşu boşuna zaman geçirerek öğrenmek zorunda kalıyoruz.
    Bizim toplumumuzun birçok olumlu özelliği var. Ama iş yönetimi girişimcilik gibi konularda maalesef çok gerilerdeyiz. Kültürümüzden gelen bazı olumsuz özellikler bizi tökezletiyor.

    Bu gibi nedenlerle türkiyede gerçek aile şirketleri, gerçek kurumsallık yok gibi bir şey. Holdinglerin birçoğu hemşehricilik aşiretçilik gibi bayağı bağlar ile ayakta duruyor. Bu ortamda yenilik teknoloji üretimi vs olmaz tabii ki. Sadece fırsatçılık rüşvetçilik topilcilik mobbing akrabacılık hemşehricilik vs yaygın.




    Bankalar telekom şirketleri inşaat holdingleri vs VİZYONUMUZ MİSYONUMUZ gibi metinleri hazır yazdırır. Ama p3z3v3nkler üçkağıtçılık çakallık ile işleri yürütüyor.


    Böyle bir ortamda BEN PROJE ORTAYA KOYACAĞIM, BEN DEĞER YARATACAĞIM diyenin fazla şansı yok.
  • 26-04-2021, 02:51:04
    #54
    garajdakivosvos adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
    Her şeyi bir bir planladım ey r10 ahalisi İlk defa bu kadar iddialıyım ve ilk defa bu kadar hazırım. Şu an otobüsteyim ve cebimde sadece Malbora alacak kadar para var. Bilmediğim bir şehre ve nerede ise hiç tanımadığım birinin yanına gidiyorum. Başarılı olursam başarı sırrımı değil ama başarı hikayemi 2020 yılının ilk aylarında yazacağım. Başarısız olursam da Ekşi Sözlükteki "Genç Girişimcilere Tavsiyeler" ve "Girişimcilikte Yapılan En Büyük Hatalar" başlıklarına yazıp linkini burada paylaşırım

    Memeleketime dönerken yazacağım tekrar. Belki de başka bir platformda okuyacağız bu konuyu hep birlikte Ama yine de buradan link çıkışı veririm size Herkese iyi ve mutlu yarınlar dileğiyle... garajdakiwoswos


    İki yılın ardından edit: https://www.r10.net/1078224861-post51.html
    Başarılı bir girişimcinin bir sözü vardı. "Yapacağın bir proje için aklındaki süre ve bütçe ne ise iki ile çarp planını ona göre yapın".

    Neyse güzel günlerdi. Cahilde açılmış bir başlık ama iyi azimliymişim Teşekkürler r10.net ailesi.