Bir zamanlar ayı oynatıcılar vardı

Hapsedilen ayı, ayaklarının altında yanan ateşle duyduğu sesi ilişkilendirir ve ne zaman def sesi duysa ayaklarının yanacağından korkarak bir ayağından ötekine sekerdi. Müzikle yaşadığı acı arasında bir bağ kurması beklenen gariban ayı, tef sesini duyduğunda ateş yanmasa bile zıplamayı öğrenmek zorundaydı.

Kendini ayıya çiğneten, bana oyun yetmez güreşelim diyerek ayıcıya para teklif edenlere bile rastlanırdı.

Hatta bu garibanları Bursa'da bir rehabilitasyon merkezine toplarlar. Bazıları o kadar işkence görmüştür ki aniden oldukları yerde sallanıp sekmeye başlıyorlar ve bir süre sonra tekrar normale dönüyorlardı.

80'lerin ortasından itibaren ayılar toplatılır ayıcılık yasaklanır. Hayal meyal hatırladığım bu geleneği paylaşmak istedim.

Siz hatırlıyor musunuz ayıcılığı??

Sezercik aklıma geliyor ayı denilince ne alakaysa hocam.
Acaba filminde falanmı vardı

eskiden köylere gelirdi ayı oynatıcılar hey gidi günler

Bir Kemal Sunal filminde vardı. Gırgıriye'de de vardı.

Çocukken defalarca izlemiştim. Çok ilginç ve eğlenceli gelirdi. Sonra kaldırıldığında televizyonda haber olmuştu. O zaman öğrenmiştim kaçırılarak tutsak edildiklerini ve işkence ile eğitildiklerini.

Bugün hala sirk adı altında, aquapark yunus gösterisi adı altında doğal yaşamdan çalınan hayvanlar hem tutsak ediliyor hem de işkence ile zorla insanları eğlendirmek için kullanılıyor.

Hayvan Sirklerine gitmeyin. Fok balığı, yunus gösterilerine para vermeyin. Hayvan alım satımına engel olun.


Tapatalk kullanarak iPhone aracılığıyla gönderildi