Psikolojikmen Çöküyorum...

Merhaba,
Belki bazılarınız benim saçmalamaya başladığımı düşünebilir. İnanın öyle değil. Buraya yazmamda ki tek sebep içimi bir yerlere dökmem gerekiyor... Etrafımda ki insanlara anlatmıyorum çünkü bu zamana kadar hep onlar için güçlü bir çocuktum. Öylede hatırlanmak isterim. Yaşım 20, annemle birlikte yaşıyorum. Onunda beyninde damar tıkanıklığı var, çektiğim acıları vs. belli etmek istemiyorum. Çünkü onunda stresten uzak olması gerek.

Yaklaşık 2 yıldır evi ben geçindirmeye çalışıyorum. Belkide bunun verdiği stres, sıkıntı şuanda olduğum duruma getirdi beni. Hele şimdi hastalık sebebiyle çalışamamam ve ay sonu beni bekleyen krediyi düşündükce dahada sıkıntıya giriyorum. Bunları size niye anlatıyorum, sadece içimi dökmek için. Hani etrafınız kalabalıktır, arkadaşlarınız akrabalarınız dostlarınız vardır... İşte onlar sadece şuanda varlar. Zor döneme girdiğinizde " aman benden birşey ister, aman borç para ister " telaşına girip uzaklaşıyorlar sizden. Şuan yakalandığım hastalığın tam anlamıyla bilinen bir nedeni yok, üstelik bir tedaviside yok... Adına Psödotümör diyorlar. Baş ağrısı, gözde görme kaybı vs. vs.

Gece uyurken gözlerimi kapatmaya korkuyorum tekrar açamıyacağım diye. Oturduğum yerden istemsizce ayağa kalkıyorum, duvarlar sanki üzerime geliyormuş gibi oluyor. Biran bayılacak gibi oluyorum, bir boşluğa giriyorum. Anlatmakla bitmez.

Bir gelir olmayınca evide boşaltıyoruz. Eşyaların tamamını satıp anneannemin yanına taşınıcaz. Bu hastalık tam anlamıyla tanısı koyulamama sebebiyle iş görememez raporu vs. alamıyorum. Yani devlet tarafından herhangi bir destek alamıyorsunuz.

Şimdi asıl konumuz, sizi ilgilendiren kısım.
Benim bu yaşadıklarımı yaşamak istemiyorsanız kendinize dur demelisiniz. Sigara, alkol tüketiyorsanız bırakın... Kiloluysanız derhal kendinize dur diyin. Bakın sadece sigaram ve kilom vardı. Vallahide billahide çok pişmanım... Keşke ağzıma sürmeseydim, keşke içmeseydim o boku. İnanın bana sağlığınız elden gidince yediğinizin, içtiğinizin hiçbir anlamı gelmiyor. Zevkle izlediğim diziler, youtube videoları oynadığım oyunlara tam 30 gündür ara verdim ve inanın bana aklımın ucundna bile geçmiyorlar. Yeni bölümünü iple çektiğim, meraktan ölduğüm diziyi 3-4 bölümdür izlemiyorum bile... Gülemez hale geldim, sohbet edemez oldum ki etrafımda insanlar çok konuşmamdan şikayetçiydi. En kötüsü iş göremez oldum. Ben hiç bu kadar çıkmaza girmedim, bu zamana kadar yaşadıklarımı dert sanardım çile sanardım. Rabbim sizlere bu derdi tasayı vermesin. Ancak önce siz tedbiri alın sonra gerisini Allaha bırakın.

Bir sonraki iç daralması yaşadığım yazıda görüşmek dileğiyle...

Not; " bu adam bunları yaşıyor, birde forumda iş konuları açıyor. " diyebilirsiniz. İnanın eğlenerek, zevk alarak yapmıyorum. Bir gözüm kapalı birşeyler yapmaya çalışıyorum 3,5 birşeyler elde edebilmek için. Lütfen o konuda yanlış düşünceye girmeyin.

Geçmiş olsun kardeşim Allah şifa versin.

Allah yardımcın olsun güzel insan psikloji çökmesi kendi içimizde kaçış yolu olarak görürüz çöktü gittiye getirme sonuna kadar saldır her yolu dene şuanda bir yerlere gelen insanların çoğu zorluktan geldi. Çağ internet çağı ve sen r10 dasın böyle düşün internetten para kovala reelde iş yap muhakak ele güne muhtaç olmayacak konuma gelirsin Allah yardımcın olsun.

Reelde iş yapacak durumda değilim malesef. Öyle olsa canla başla. Sağ gözde görme bulaniklığı var, ilacın yan etkisi sebebiyle kolda ve bacaklarda hissizlik var. Uzun süre ayaktada duramıyorum, oturamıyorumda. Beyin ile alakalı bir hastalık olduğu için uzanıyorum sürekli.

Hayatta hiçbir şey sağlığından önemli değil, diyeceğim de... O da geçici. Bir varmış bir yokmuşuz hepimiz. Herkesin dertleri var. Bu dertleri hepimiz anlatmaya kalksak binaların duvarlarına yazsak da sığmaz. Yani demek istediğim bu hayatta kafaya bir şey takmaya değmez. Takma.

Şuan sizin yerinizde olmuş olsaydım aynı şeyi söylüyor olurdum... Ama burda, yaşayınca işler pekte öyle olmuyor. Tam unuttum, hastalığı aklıma getirmiyeyim derken hemen tuhaf bir olay oluyor ve kendini belli edip burdayim ben diyor... Olmuyor hocam. Yazmamdan rahatsız oldunuz sanırım, haklısınız dertlerimle sizide sıktım.

Hocam geçmiş olsun Allah şifa versin inşallah,

Ekşi sözlükte bu hastalık ile ilgili entryleri okudum 5 yıl önce tanısı koyulan bir hasta bir ilaç ile tedavisinin mümkün olduğundan bahsetmiş, aynı zamanda bu sürede kilo vermiş

Biliyorum, okudum hocam. Ona ulaşmaya çalışıyoruz şuanda. Bir önceki konumda bununla ilgili destek istemiştim. Şuanda konuştuğum bir abi var 6 yıldır hala iyileşememiş, ilaçlarla ayakta duruyormus...

Allah yardımcın olsun kardeş. Gün doğmadan neler doğar. Kendini bırakmamaya çalış.