Merhaba,
Belki bazılarınız benim saçmalamaya başladığımı düşünebilir. İnanın öyle değil. Buraya yazmamda ki tek sebep içimi bir yerlere dökmem gerekiyor... Etrafımda ki insanlara anlatmıyorum çünkü bu zamana kadar hep onlar için güçlü bir çocuktum. Öylede hatırlanmak isterim. Yaşım 20, annemle birlikte yaşıyorum. Onunda beyninde damar tıkanıklığı var, çektiğim acıları vs. belli etmek istemiyorum. Çünkü onunda stresten uzak olması gerek.
Yaklaşık 2 yıldır evi ben geçindirmeye çalışıyorum. Belkide bunun verdiği stres, sıkıntı şuanda olduğum duruma getirdi beni. Hele şimdi hastalık sebebiyle çalışamamam ve ay sonu beni bekleyen krediyi düşündükce dahada sıkıntıya giriyorum. Bunları size niye anlatıyorum, sadece içimi dökmek için. Hani etrafınız kalabalıktır, arkadaşlarınız akrabalarınız dostlarınız vardır... İşte onlar sadece şuanda varlar. Zor döneme girdiğinizde " aman benden birşey ister, aman borç para ister " telaşına girip uzaklaşıyorlar sizden. Şuan yakalandığım hastalığın tam anlamıyla bilinen bir nedeni yok, üstelik bir tedaviside yok... Adına Psödotümör diyorlar. Baş ağrısı, gözde görme kaybı vs. vs.
Gece uyurken gözlerimi kapatmaya korkuyorum tekrar açamıyacağım diye. Oturduğum yerden istemsizce ayağa kalkıyorum, duvarlar sanki üzerime geliyormuş gibi oluyor. Biran bayılacak gibi oluyorum, bir boşluğa giriyorum. Anlatmakla bitmez.
Bir gelir olmayınca evide boşaltıyoruz. Eşyaların tamamını satıp anneannemin yanına taşınıcaz. Bu hastalık tam anlamıyla tanısı koyulamama sebebiyle iş görememez raporu vs. alamıyorum. Yani devlet tarafından herhangi bir destek alamıyorsunuz.
Şimdi asıl konumuz, sizi ilgilendiren kısım.
Benim bu yaşadıklarımı yaşamak istemiyorsanız kendinize dur demelisiniz. Sigara, alkol tüketiyorsanız bırakın... Kiloluysanız derhal kendinize dur diyin. Bakın sadece sigaram ve kilom vardı. Vallahide billahide çok pişmanım... Keşke ağzıma sürmeseydim, keşke içmeseydim o boku. İnanın bana sağlığınız elden gidince yediğinizin, içtiğinizin hiçbir anlamı gelmiyor. Zevkle izlediğim diziler, youtube videoları oynadığım oyunlara tam 30 gündür ara verdim ve inanın bana aklımın ucundna bile geçmiyorlar. Yeni bölümünü iple çektiğim, meraktan ölduğüm diziyi 3-4 bölümdür izlemiyorum bile... Gülemez hale geldim, sohbet edemez oldum ki etrafımda insanlar çok konuşmamdan şikayetçiydi. En kötüsü iş göremez oldum. Ben hiç bu kadar çıkmaza girmedim, bu zamana kadar yaşadıklarımı dert sanardım çile sanardım. Rabbim sizlere bu derdi tasayı vermesin. Ancak önce siz tedbiri alın sonra gerisini Allaha bırakın.
Bir sonraki iç daralması yaşadığım yazıda görüşmek dileğiyle...
Not; " bu adam bunları yaşıyor, birde forumda iş konuları açıyor. " diyebilirsiniz. İnanın eğlenerek, zevk alarak yapmıyorum. Bir gözüm kapalı birşeyler yapmaya çalışıyorum 3,5 birşeyler elde edebilmek için. Lütfen o konuda yanlış düşünceye girmeyin.