Hepinize çok teşekkür ederim. Kusuruma bakmazsanız kendimden,hayatımdan bahsetmek istiyorum biraz.
Ben 3,4 senedir evde yatıyorum. Spor salonuna gidiyorum,fizik olarak hazırım fakat bu işin birde pskoloji yönü var.
İnsanlara yardım eden,motivasyon veren,konuşan,dinleyen,İbadet eden mutlu olmaya çalışan,dışarıda önüne bakan kimseye karışmayan kendi halinde bi insanım.
Anne ve babam ayrı.Babam ile görüşmüyorum bu zamana kadar hiç bir faaliyette arkamda durmadı kimse. Devamlı baskı,kavga. Babam özel harekatcı onunda psikolojisi çok iyi değildi alkol,kumar vs. hiç bi zaman huzur göremedim.
Çocukluğumdan beri içimden gelerek namaza başladım.Allah'a şükür bi yaramazlığımız olmadı,hep doğru,dürüst olmaya çalıştım. Çok sabrettim, bi işe girdim çalıştım,çıktım vs. ama artık hayatımda olumlu bişeylerin olmasını istiyorum. Şuan ne eskisi gibi namaz kılabiliyorum,ne insanlarla konuşuyorum, ne olumlu düşüncelerim var, inanın hayattan gram zevk almaz bi haldeyim.
Babama küçüklüğümden beri çok özendim inanın idolüm'dü.Babam kötü bi insan değildi ama o mesleği her insan kaldıramaz.Yeni yeni anlıyorum onu, arkadaşlar içimde istek var evet ama özgüven,motivasyon sıfır ya o kadar diyorum ve orada pskolojik olarak ne yönde nasıl etkilenirim bilmiyorum çünkü şuanki halim zaten dediğim gibi çok iyi değil.
Belkide oraya gideceğim,bana farklılık olacak,farklı bi ortam farklı insanlar bana iyi gelecek ve severek yapacağım,tecrübeli olacağım.
Hayatımda olumlu hiç bişeyin olmaması belkide adım atmamı engelliyor,bu yüzden korkuyorum belkide. Arkadaşlar buraya yazıyorum ama inanın çok doluyum ve 1 tane bile çıkıp gezeceğim bir arkadaşım yok.
Askerliğimi normal yapıp gelsem yine sıkıntılar çekeceğim, iş bul, gir asgari ücret evliliği inanın düşünmüyorum bile çünkü asgari ücret anca beni idare eder başka bi insana bakamam o ücretle ve ben son yıllar zorluğu gördüm neyin ne olduğunu insanların gerçek yüzlerini gördüm bu insanlar beni en sevenlerdi sözde, aileden,arkadaşlarım,evlenmek istediğim kız bile beni terk etti işimin olmadığı için hatam olduysa affola dostlar. Karmakarışığım tecrübeli abilerden fikir,yardım rica ederim,sağolun.
Yaşım 26. Bu zamana kadar bir çok iş yerinde çalıştım. Ama ben haksızlığa gelemediğim haksızlık gördüğümde hiç susmadım ve hep suçlu kabul edildim.
Şuan çalıştığım iş yerinden önceki iş yerimde bana müdürlük teklif edildi. Kabul etmedim. Bu yükün altına giremem dedim. Aradan 2 ay geçti birisini başımıza müdür diye getirdiler. Adam Ctrl+V ne işe yarar bilmiyor ve bu adam bilgi işlem müdürü olarak başımıza getirildi. Ben program yazardım, adam koşa koşa gider genel müdüre ben yaptım diye gösterirdi.
Vel hasıl uzatmayayım dayanamadım ayrıldım bu iş yerinden.
Aradan 2-3 ay geçti iş yok. Malum bilgi işlem işi öyle her tarafta olmuyor. Sabrettim, bekledim. Ama iş yine çıkmıyordu. En son senin gibi düşünmeye başladım. Uzman çavuşluğa başvurdum. Artık gidecektim. Kesin kafaya koymuştum. Sınava 1 ay kala bir iş başvuru yaptım tamamen tesadüf. Ne olduğunu bile bilmiyordum işin. Sadece bilgi işlem yazıyordu.
Görüşmeye çağırıldım, kabul edildim vs. derken, görev yapıyorum.
Diyeceğim o ki;
Hiçbir zaman düştüm deme. Her zaman sabret ve hayırlısı de. Emin ol sabrın sonu çoook güzel bi selamet oluyor.
Selam ve dua ile.
Hayır yaşından başından utanmadan bide laf çarpmış biri, hümanistmişmiş bordo klavyeymiş ahahah.
Mantık olarak düşünüyorum orası daha uygun hepimiz biliyoruz ki sivil şartlar zor mesleği olmayanlara. Siz ne tavsiye edersiniz,fikir ve düşüncelerinizi öğrenebilir miyim? teşekkür ederim. 
