Öncelikle kendimi kısaca tanıtıyım, 1998 doğumluyum 2003 de bilgisayarı aldık 2007 de kendime özel bilgisayarı aldım ve 2007 şubatta falan internetle tanıştım. O gün bu gündür başından kalkmıyorum. Bağımlı oldum adeta, bırakamıyorum. Lise 3.sınıf Acil tıp teknisyenliği stajyer öğrencisiyim.
2 sene önce yaz tatilinde 4 hafta Antalyaya amcamın yanına tatile gittim telefonu almayı unutmuşum heyecandan
internetsiz geçen bilgisayarsız geçen her dakikam için içim daralıyordu sıkılıyordu patlıyordum. Gelince bilgisayar adeta bana hayat verdi.Sevdiğim kitapların bir kaçını okudum, hiç kitap okumam nerdeyse, bilgisayardan makale okurum yazı okurum ama kitap okumam. Oyun oynarım.
Şimdi bu konu neden açıldı diyeceksiniz, ben aşırı heyecanlıve kararsız bir kişiliğe sahibim. İlkokulda Bilgisayar ile ilgili bölüm okumak istediğim halde aile baskısı + bulunduğum ilde bilgisayar bölümüne baraj puanı ile girebilme şansı olması (410 ortalamam vardı 200 lük öğrencilerle takılsam şimdi ne olurdum kim bilir) nedeniyle ailem sağlık lisesine tercihimi yaptırdıve att okudum 3.yılım bu.
Hala hayatta bir hedefim yok ne olmak istediğim ile ilgili, kişiliğimin bir bölümü nedeniyle ben her şey olup her şeyi sağlamak istiyorum. Babama anlatıyorum bi s**tir git diyor bazen
örneğin polis olup suçluları cezalandırmak istiyordum 10 yaşımdayken, şimdi r10 vb. tanışınca böyle projeler yürütüp güzel işler başarmaya çalışıyorum. Bir çok girişim yaptım ufak çaplı orta çaplı hiçbiri yürümedi paralarım hep battı harçlıklarım gitti. Kendi hedefimi en iyi nasıl şekillendirebilirim ? İlerisi için hiç bişey olamazsam dükkan var dükkan açıp bişeyler satabilirim yani.Heyecan işine gelince, belki dünyanın en heyecanlı insanıyım her şeyde her saçmasapan şeyde heyecan yaparım. Utangaç olduğum için birde hiç ön plana çıkamıyorum. Okul başkanlığı için aday olacaktım utandım olamadım ama olsam çok iyi yapacağıma eminim. Başta diyeceksiniz kitap oku diksiyonunu geliştir heyecanını yen fakat kitap okudukça da gözlerim bozulacak o da iyi değil sıkıntı yani gözlerim zaten bozuk gözlük kullanmıyorum miyopum uzağı göremiyorum.
Şu heyecanım olmasa belki her şey düzene girecek, heyecanı yenmem için doktora git falan demeyin gittim ilaç yazdı ilacı içince uykum geldi uyudum 3 yıl kullandım 6-7-8. sınıflarda bir şeye yaramadı yani sonra bıraktım lisede. Ayrıca arkadaş çevrem iyi yani konuşuyoruz var az çok fakat bilgisayardan dolayı asosyal gözüyle bakılıyorum. 5-6 kız arkadaşım var konuştuğum öyle mesajlaştığım yani kız arkadaş kanka hesabında bunlarla takılarak kendimi açıp heyecanımı yenmeye çalışıyorum fakat biyere kadar yani. Onlarda bile utanıyor insan.
Çok saçma bi boşluğa düşmüş gibi hissediyorum kız arkadaşımın da saçma sapan varoluş sancısı gibi b**tan şeylerle kafamı kurcalaması nedeniyle r10 benim gibi insanlarla kaynıyo dedim yardım eder bunlar adam
Lütfen konu altından tartışma çıkaracak mesajlar atmayın, içinizden bu kaçıncı konu şeklinde küfürler etmeyin
