Yaşam ve Ölüm

YAŞAM VE ÖLÜM

O ince çizgi ölüm ile yaşam ve biz insanlar sanki bize büyük bir şaka yapılıyor misali fakat en kötüsüde anlayamadığımız olaylar.En acısı o , ölümden sonrasını bilemiyoruz acaba var mı ? Eğer yoksa şuan olduğumuz kişiliğe ne oluyor , yok mu oluyor ? İşte bu cevaplayamayacağımız bir soru en azından şimdilik ölüp geri gelen olursa öğrenebileceğiz. Bu işin şakası ama doğum , bunun hakkındada hiç birşey bilmiyoruz. Neden bu bedendeyim? , ruhum nasıl kaybolmuyor.Bunun en kötüsü ise bu ince çizgi üzerinde yürürken düştüğümüz olaylar çelişkiler pişmanlıklar.Eğer böyle yapsaydım , yapmasaydım diyerek merak ettiğim çok soru var.Tek merak ettiğim soru ise :

Başka bedende olsaydım nasıl birisi olurdum ? , değişim olur muydu.

Furkan Şenol

Kaynak : http://tap5.org/yasam-ve-olum/

Bak işte bu sorular senin bulman gereken cevaplara yol açıyor, çünkü asıl gerekli olan bunları cevaplamak değil senin özgür iradeni bilincini keşfetmen içindir. Nasıl kaslarını çalıştırarak ağırlık kaldırarak geliştiriyorsan devamlı aklını dürterek farklılık yaratmalısın. Senin bilmediklerini de başkalarının bilmediği anlamına geldiği gibi bir yanlış kanıya varman seni bir çıkmaza sokar her zaman. Değişim olur tabii, bebekken nasıldın? çocukken nasıldın şimdi nasılsın, akşam yatağa yatıp uyuduğunda nasılsın yada sabah güneş doğduğunda nasılsın. Seçimleri her zaman sen yaparsın bundan dolayı yaptığın seçimlerin arkasında durmalısın yoksa kendine şaka yapmış gibi üzülürsün. Kolay bir cevabı var ama ağlamayana süt vermezler. Tabii daha çok şu bunları araştırmak yerine anlamak yerine boş işlerle uğraştığımız için cevapları hiç bulamayacağız, bizi dürtüp uykumuzdan uyandıran olmadığı sürecede uyumaya rüya görmeye devam edeceğiz.

Ben hep şöyle düşünürüm.. Doğmadan önce nasıl hayat yoktu, ölüncede olmuyacak.

Evet peki bizi birisi uyandırabilecek mi uyanabilecek miyiz ? Peki bunlar gerçek mi ve ben senin bunları yazdığını mı düşünüyorum sadece bir rüya misali ?

Sen ne düşündüğünü bildiğin zaman aydınlanmış olursun zaten. hayatın kendisi zaten bir uyanış okuludur. Her gün doğan güneşe baktığında ne görüyorsun? ben içimde bir güneş doğduğunu hissediyorum. Ancak bu hissiyat karanlık çöktüğünde de devam ederse yani süreklilik arz edebilirse o zaman aydınlığa açılan kapı aralanır. Sen şuan bilinç olarak burada olduğun için buradasın kimse seni veya başkasını zorla tutmuyor. Kalk mutfağa git, veya başka yere sana kimse engel olmaz.

Kendini bir ışık huzmesi gibi düşün sadece enerjiden oluştuğunu düşün bir patlama yaşarsın ve ortalıktan kaybolursun nereyi düşünürsen bilincin orada var olmayı sürdürür. Bizler bedene mahkum olduğumuzu düşündüğümüz için beynimizin frekansına uymak zorunda kalıyoruz ve bir hapiste yaşıyoruz. Rezonansa girerek bilincinin frekansını aşırı yükselttiğin zaman her şeyi yaparsın. Ama unutma bedenimizin bize öğrettiği şey zaten yapabileceklerimizin bir müjdesidir. Bir arabayı ilk kez sürüyorsan ve gaza yüklenirsen senin kontrolünden çıkar ve kaza yaparsın. Beynin ve aklın ise sana sürüşü öğreten hedeflerini, gitmen gereken yolunu tayin edebilmeni sağlayan bir sürücü eğitmeni gibidir.