• 20-01-2014, 18:47:50
    #1
    Arkadaşlar içimdekileri dökmek istiyorum.

    Ailevi sorunlarımız vardı çocukluğumdan gelen ve kendimi bildim bileli hatırladığım bu zamana kadar gelen sorunlar.

    Babam asker. Ben dahil çevresindeki insanlar onun iyi kalpli olduğunu, doğru, dürüst olduğunu biliyoruz fakat hala düşünüpte anlayamadığım o kadar çok şey var ki.

    Babamdan ayrıldıktan sonra ara ara bayramlarda kandillerde elini öpmeye onu görmeye gittiğim zaman bana elini dahi öptürmedi hala öyle. Düşünüyorum acaba ne yaptım bildiğim doğruluktan hiç ayrılmadım ama demek ki bir yerde yanlış yapmışım hatırlayamadığım bir yanlış.

    Üst komşumuzun vefat edişi ve çocuklarının ağlamaları acılarını paylaşmaya çalıştım gerçekten şöyle düşünmeye başladım. Babam ölse benim acım nasıl ve ne kadar olur. Cünkü çok fazla baba sevgisi görmedim sevgiye muhtaç olarak büyüdüm keşke eskisi gibi olabilsek herşey eskisi gibi olabilse diyorum şuan.

    Çevremizde ölüm olunca bazı şeylerin farkına varıp değerlerini iyi anlayabiliyoruz. Arkadaşlar ananızın babanızın değerlerini bilin gerçekten bilin
  • 20-01-2014, 19:17:49
    #2
    Zor bir durum, ancak neden sizinle konuşmadığını tam olarak kavrayamadım?
  • 20-01-2014, 19:20:21
    #3
    Tevfik adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
    Zor bir durum, ancak neden sizinle konuşmadığını tam olarak kavrayamadım?
    Bunu gerçekten bende bilmiyorum. Yani şunu yaptım şu kadar borç yaptım şöyle hata yaptım diyemiyorum ama doğru olanı yaptım Annemi seçtim yani ezilen tarafın yanındaydım
  • 20-01-2014, 20:14:17
    #4
    F. STACK WEB + MOBILE DEV
    Belki iyi bir adamdır ama kötü bir babadır. Suçu direk kendinizde aramayın. Kötü ve hassas bir durum, her ihtimali, her olanağı değerlendirmelisiniz.
  • 20-01-2014, 20:51:50
    #5
    hocam ne yapın edin barışın konuşun dedem 2010 yılında vefaat etti ben ozaman 24 yaşındaydım ve 15 senedir dedemle babam konuşmuyordu bir olaydan dolayı dedem kanser oldu aniden yatağa bağlandı konuşamaz oldu hani gitti babam yanına o 15 senenin telafisi olmadığını öyle bir anladı ki anlatılamaz ileride çok pişman olursunuz ne yapın edin ister o ister siz haklı olun hiç bir önemi yok. hani dedemle son anlarında da olsa yanına oldu olduk çünkü bizde konuşmuyorduk çok zor bişe öyle o halde beklemek. kesinlikle inatlaşmayın kesinlikle yeter ayağına gittim demeyin ısrarla arayı bulmaya çalışın bence.
  • 20-01-2014, 20:57:21
    #6
    PaSaSa adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
    hocam ne yapın edin barışın konuşun dedem 2010 yılında vefaat etti ben ozaman 24 yaşındaydım ve 15 senedir dedemle babam konuşmuyordu bir olaydan dolayı dedem kanser oldu aniden yatağa bağlandı konuşamaz oldu hani gitti babam yanına o 15 senenin telafisi olmadığını öyle bir anladı ki anlatılamaz ileride çok pişman olursunuz ne yapın edin ister o ister siz haklı olun hiç bir önemi yok. hani dedemle son anlarında da olsa yanına oldu olduk çünkü bizde konuşmuyorduk çok zor bişe öyle o halde beklemek. kesinlikle inatlaşmayın kesinlikle yeter ayağına gittim demeyin ısrarla arayı bulmaya çalışın bence.
    O duruma gelmek istemiyorum Allah o duruma kimseyi düşürmesin.

    Fakat bi baba evladını nasıl siler yanına defalarca gittiğimde ne elini opturdu ne benimle konuştu bi tokalaşma tamam oda zorla.......
  • 20-01-2014, 21:00:33
    #7
    hocam daha kötülerini yaşadım daha beterini babamla değil annemle.

    küs olsa içim yanmayacak. ben ona küsüm o konuşmaya yanaşır ben pas vermem. çünkü o aileye en kötü yanlışı yaptı asla affedilemeyecek bir yanlış. kendisinden nefret ediyorum o kadar büyük bir nefret ki boğasım geliyor ama napacaksın kaç yaşına gelmiş kadın allahından bulsun diyorsun. şuan ölse üzülmem o kadar kin duydum. yaptığı yanlışı kimseye belli etmedim babama dahi. kendisine dahi söylemedim ama bildiğini bildiğimden eminim.
    ve halen yanlışa devam ediyor. lanlayan arkadaşlar vardır. içimi dökmek istedim k. bakmayın.
  • 20-01-2014, 21:07:30
    #8
    MyZiFiR adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
    hocam daha kötülerini yaşadım daha beterini babamla değil annemle.

    küs olsa içim yanmayacak. ben ona küsüm o konuşmaya yanaşır ben pas vermem. çünkü o aileye en kötü yanlışı yaptı asla affedilemeyecek bir yanlış. kendisinden nefret ediyorum o kadar büyük bir nefret ki boğasım geliyor ama napacaksın kaç yaşına gelmiş kadın allahından bulsun diyorsun. şuan ölse üzülmem o kadar kin duydum. yaptığı yanlışı kimseye belli etmedim babama dahi. kendisine dahi söylemedim ama bildiğini bildiğimden eminim.
    ve halen yanlışa devam ediyor. lanlayan arkadaşlar vardır. içimi dökmek istedim k. bakmayın.
    Esğtf.kardeşim. Şöyle bi baksak o kadar çok can yakıcı ki aslında.

    Anladım.. Allah ıslah etsin demekten başka bişey gelmez ne elden ne dilden öyle değil mi ?
  • 20-01-2014, 23:59:59
    #9
    Üyeliği durduruldu
    aynı durum bir tanıdığın başına geldi, babası konuşmaz baba gibi davranmazdı, sonunda üvey olduğunu öğrendi