Arkadaşlar içimdekileri dökmek istiyorum.

Ailevi sorunlarımız vardı çocukluğumdan gelen ve kendimi bildim bileli hatırladığım bu zamana kadar gelen sorunlar.

Babam asker. Ben dahil çevresindeki insanlar onun iyi kalpli olduğunu, doğru, dürüst olduğunu biliyoruz fakat hala düşünüpte anlayamadığım o kadar çok şey var ki.

Babamdan ayrıldıktan sonra ara ara bayramlarda kandillerde elini öpmeye onu görmeye gittiğim zaman bana elini dahi öptürmedi hala öyle. Düşünüyorum acaba ne yaptım bildiğim doğruluktan hiç ayrılmadım ama demek ki bir yerde yanlış yapmışım hatırlayamadığım bir yanlış.

Üst komşumuzun vefat edişi ve çocuklarının ağlamaları acılarını paylaşmaya çalıştım gerçekten şöyle düşünmeye başladım. Babam ölse benim acım nasıl ve ne kadar olur. Cünkü çok fazla baba sevgisi görmedim sevgiye muhtaç olarak büyüdüm keşke eskisi gibi olabilsek herşey eskisi gibi olabilse diyorum şuan.

Çevremizde ölüm olunca bazı şeylerin farkına varıp değerlerini iyi anlayabiliyoruz. Arkadaşlar ananızın babanızın değerlerini bilin gerçekten bilin