Herkes Sustu !

Dün başımdan geçen bir olayı sizler ile paylaşmak istiyorum arkadaşlar , nedendir çok etkilendim . . .

Uçak ile istanbula indik , çıkacağımız alana yanaştı uçak kapı açıldı yolcular inmeye başladı.Uçağımızda engelli birçok kardeşimiz vardı.Engelli kardeşlerimiz yarı türkçe yarı azerice karışık konuşuyorlardı sanırım istanbula sağlık problemleri sebebi ile gelmişlerdi.Bende yardım etmek amaçlı hemen ayrılmadım çünkü belden aşağı tutmayan birçok kardeşimiz vardı.Uçağa sağlık hizmetlileri geldi ama yetersizdi,yavaş yavaş çıkarıyorduk herkesi ufak birer mini tekerlekli sandalyeler üzerinde.Son bir bayan daha vardı onuda arkadaşlar kapıdan çıkardı çok az ilerlediler derken nasıl oldu bilinmez kadın tekerlekli sandalyeden yere düştü yüz üstü.Hemen kaldırıldı ama canı yanmıştı ve çok korkmuştu.O kadar yolcu kalabalık kaptanıydı hostesiydi yer çalışanlarıydı sağlık görevlileriydi herkes sustu kadın ağlıyordu.Abi o kadar kötü oldum ki utanmasam bende ağlayacaktım derken kabin amiri tutamadı kendini oda ağlamaya başladı elinde bir bardak su ile kadına yanaştı sarıldılar vs.Herkes sus pus o arada...Sonra işim gereği çıkış yönünde ayrıldım oradan.

Gün içerisinde onlarda toplantı analiz o bu şu derken bir kahve molası verelim dedik , arkadaş hayat gidiyor ellerimizden ve biz şanslı olanlar bunun farkında değiliz , ekonomik olarak bir yerimiz var yetiyor ama gözümüz aç daha çok daha çok diye diye kendimizi yiyiyoruz.Bulunduğumuz konum itibari ile bir statümüz var olmaz arkadaş diyoruz daha da yükselmem lazım...

Şükür bildiğimi sanardım ama nafile... Bazen dur demek etrafını izlemek yardıma muhtaç kimselerin yardımına koşmak gerekli sanki.

Huzurlu mutlu en önemliside sağlıklı olmak en büyük kazanç bu hayatta.Biraz geç oldu ama anladım.

Allah tüm engelli kardeşlerimin yar ve yardımcısı olsun.Tüm olumsuz şartlara rağmen dört kolla hayata sarılmaları takdire şayet bir davranıştır her insan bunu başaramaz.Sitemizde wm olarak iş yapanları görüyorum çok iyi gerçekten Rabbim işlerini bol etsin.

Unutmayınız ki hepimiz birer engelli adayıyız.

iyi forumlar.

Onları anlamak için herşeyi yapın onlarla yaşadığınızı bilin destek olun maddi manevi.

Allah celle celaluhu sizleri onlarla dener efendiler.Belki onlar bu hale düşüp günahı varsa temizlenir giderler bu dünyadan ama sen bir müslüman olarak engelli kardeşine merhamet ettinmi yoksa değer vermedinmi bunu görmek ister celle celaluhu.

Ah Ah dünya bazılarına çok çetin gerçektende.İnsan ayaga kalkıp yürüyemese dünyası bitmiş demektir.Yaşama için birine bağlanması gerekir.Çok zor efendiler.Evvele aile akraba sonra komşu sonra herhangi bir engelliye şu hayatta birşeyler verin paylaşın yardım edin.

Resulullah (sav) buyurdular ki: "Kim Allah rızası için bir arkadaşını ziyaret eder veya bir hastaya geçmiş olsun ziyaretinde bulunursa, bir münadi ona şöyle nida eder: "Dünya ve ahirette hoş yaşayışa eresin. Bu gidişin de hoş oldu. Kendine cennette bir yer hazırladın."

Kaynak: Tirmizi, Birr 67, (2009

Sa'd İbnu Mu'az, Hendek savaşı sırasında kol damarından yaralanınca, Resulullah (sav) onun için mescide bir çadır kurdurdu. Maksadı, onu daha yakından ziyaret etmek (ve ilgilenmek)di."

Kaynak: Ebu Davud,Cenaiz 8, (3101); Nesai, Mesacid 18, (2, 45)

Tabi muhteremler sevap çıkarı için değil islamla ahlaklandığınız için yapın bu tür davranışları !!

Fi emanillah !!

Allah razı olsun şükür için fırsat yarattığınız için.

Cümlemizden.

Onlar engelli değiller aslında engelli olan şükür etmeyi bilmeyenlerdir. Allah hepimize hidayet etsin.

Yaşadıkça, gördükçe insan haline daha fazla şükür etmek istiyor. Siz iş amacı ile İstanbul'a gelmeseydiniz belki bu manzara ile hayatınız da hiç karşılaşmayacaktınız bile..

Çok güzel bir konuya değinmişsiniz hocam, geçen gün arkadaşlar ile konuşurken şunu fark ettim hiç bir şekilde şükür etmiyoruz. Sürekli bir şeyler istiyoruz, dünya yaşamını resmen ahiret'e tercih etmiş durumdayız. Her gece yatarken bismillahirahmanirahim derim şükür etmeyi bir türlü alışkanlık haline getiremedim ama.