Belkide bir çoğumuzun problemi - Lütfen Dinleyiniz

Sıkılmamanız için fon müziği bile koydum

http://www.youtube.com/watch?v=wsz9JMZO7uQ

Dinlerken duygulandım, öncelikle sizi tebrik ederim. Belki de büyüdüğünüz çevre nedeniyle, onlara duyduğunuz saygı, bir duvar örmüştür onlara karşı. Bunu kesinlikle aşabileceğinizi düşünüyorum. Kimse umrunuzda olmasın, onları kaybettiğinizde pişman olmamak için sarılın, öpün.

Ek:

Özlüyorsanız, arayın..
Görüşmek istiyorsanız, davet edin..
Daha anlaşılır olmak için, açıklayın..
Kafanıza takılan birşey varsa, sorun..
Beğenmediyseniz, açık olun..
Hoşlanıyorsanız, belli edin..
İstiyorsanız, sorun...
Seviyorsanız, söyleyin!

hocam harbi duygusala bağladım :| arkafon müziği zaten fena olmuş
açıkcası duygunuzu çok iyi anlattınız . bir psikiyatriye gitmelimisiniz bilemem ama giderseniz de kötü olmaz yani belki sorun sizde değil ailenizde de olabilir . Genellikle bu tür şeyleri küçük yaştayken anne baba teşvik eder . ben koskoca adam oldum şu yaşımda bile 2-3 yaşında çocuklar gibi annemle dediğiniz tarzı konuşuyor ve oyun oynuyorum . dediğiniz gibi aile çok önemli bir bağdır bağınız da hiçbir problem yok anlattığınıza göre . fakat küçük yaşta böyle olmayınca sonradan da biraz bu tür şeylerin hayata girmesi zor olabiliyor . Bir psikiyatriyle konuşun sonra siz ilk adımı atın ailenize bakalım neler gelişecek
Ve fazla da üzülmeyin , yeter ki ailenizle aranızdaki bağı koparmayın . Aile en kutsal şeydir. Yeter ki o sevgi kalbinizde olsun

İyi forumlar...

Öncelikle yazımı okuyup, nacizane düşüncelerinizi benimle paylaştığınız için teşekkür ederim.

Lock53, aslında evet haklı olabilirsiniz fakat geriye baktığımda da onlarda hiç bir kusur göremiyorum. Mükemmel bir aile yapım olmasına rağmen, bunu bir türlü yapamadım. Sanki gurur meselesiymiş gibi geliyor ( ne alakaysa ) sanki onlara seni seviyorum diyeceğim zaman güleceklermiş gibi.

Hiç yapmadığım için acaba bu psikolojik olarak bilinç altımda bir yer mi edindi ?

Peki hocam Anneniz size yeterince ilgi gösterdimi çocukken seni seviyorum oğlum diyip öptümü sarıldımı ?

Anneniz size karşı o sıcaklığı gösterdimide siz yapmıyorsunuz böyle birşey bunu bilmek isterim.

Keşke fon müzigi koymasaydınız


Konuya gelirsek gördügüm kadarıyla Erkek çocuklar babaya çok zor sarılır çok iyi samimiyet yoksa şahsen sarıldıgımı hatırlamıyorum neden sarılmıyorum bilmiyorum çok garip ancak anneme sarılırım yada o sarılır arada ki alışınca ister istemez gider sarılırsın vs.

ne kadar dogru bilemem ama

Erkek çocuklar anneye

Kız çocuklar ise babaya

Diğerlerine baktığımda hep minicik bir çocukmuş gibi sevilenler vardı, fakat ben hep kendimi büyük hissettiğim için belkide o şekilde yanlarına yaklaşmadım ve onlarda sanırım beni hep büyük olarak gördüklerinden dolayı o duyguyu yaşayamadım.

Düşüncelerimdeki bir eksiği sizi sözünüz sayesinde fark ettim. ( Onlar belkide öpüp, koklasaydı çok daha farklı olabilidi. )

Yine diyorum mükemmel bi aileye ve aile yapısına sahibim lakin, burada ailemin çok büyük bir eksiği benim bu düşünceye sahip olmama neden olmuş.

Yıllardır hep aklıma takılan birşeydi bu.

Belkide çok basit birşey gibi görülsede gerçekten çok önemli bir maneviyattır bu.

Peki hocam bu saatten sonra o eksiliğin nedenlerini aramak yerine daha farklı yollar izlemen gerekiyor.

Annen ile sohbet et konuş milletin yanında degil başbaşa kaldığınız zaman anne özledim seni diyip sarılabilirsin. Bilemiyorum eksikliğin nereden geldiğini araştırmak yerine bu eksikliği annen hayattayken gidermen gerekiyor diye düşünüyorum henüz fırsatın varken annene sarılıp öp. Senin bir adım atman gerekiyor. Yabancı olduğun bu durum sana garip gelebilir. Piskolojik destekte alabilirsin.

Her ne kadar bunun için çalışacağım desemde, başka bir etken olmadan tek başıma yapabileceğim şey değil diye düşünüyorum.

Teşekkür ederim corpix