Diğerlerine baktığımda hep minicik bir çocukmuş gibi sevilenler vardı, fakat ben hep kendimi büyük hissettiğim için belkide o şekilde yanlarına yaklaşmadım ve onlarda sanırım beni hep büyük olarak gördüklerinden dolayı o duyguyu yaşayamadım.
Düşüncelerimdeki bir eksiği sizi sözünüz sayesinde fark ettim. ( Onlar belkide öpüp, koklasaydı çok daha farklı olabilidi. )
Yine diyorum mükemmel bi aileye ve aile yapısına sahibim lakin, burada ailemin çok büyük bir eksiği benim bu düşünceye sahip olmama neden olmuş.
Yıllardır hep aklıma takılan birşeydi bu.
Belkide çok basit birşey gibi görülsede gerçekten çok önemli bir maneviyattır bu.
Peki hocam bu saatten sonra o eksiliğin nedenlerini aramak yerine daha farklı yollar izlemen gerekiyor.
Annen ile sohbet et konuş milletin yanında degil başbaşa kaldığınız zaman anne özledim seni diyip sarılabilirsin. Bilemiyorum eksikliğin nereden geldiğini araştırmak yerine bu eksikliği annen hayattayken gidermen gerekiyor diye düşünüyorum henüz fırsatın varken annene sarılıp öp. Senin bir adım atman gerekiyor. Yabancı olduğun bu durum sana garip gelebilir. Piskolojik destekte alabilirsin.