14 yaşında resim yeteneğimi fark eden resim öğretmenim iş teklif edip sanat okuluna gönderebileceğini söyledi “üniversite okuyacağım” diyerek nazikçe reddettim.
17 yaşında liseyi 4. lükle bitirdim. Aynı yıl 2001 de Ege üniveristesi astronomi ve uzay bölümlerini kazandım.
Okul kayıtlarına babam beraber gidelim dedi. “hayır ben kendim hallederim” diyip nazikçe reddettim. 17 yaşında ilk defa evden çıkıp tek başıma başla ile gittim okul kaydımı yaptırdım.
2002 de hayallerimin yerine gerçeklerin peşinden gitmeyi öğrendim. Para kazanıp aileme yardım etmem gerekiyordu. 4 yıl boyunca hayalini kurduğum bölümü bırakıp tekrar sınava girip mühendisliği kazandım. 2 sınavada hazırlanırken dershaneye gitmedim, kendim çalıştım.
2007 de bölümü 3. olarak tamamlayıp, normal zamanda ilk mezun olan bendim. (diğerleri etlül ayına kalmıştı) hocalar kurul oluşturup 4 yıldan sorguya çektiler (mezun olmak için şart) sorular bitti beni dışarı çıkardılar aralarında konuştular, sonra içeri çağırıp üniversitede kalmamı oy birliği ile teklif ettiler. Onlara aileme para kazanmam lazım, daha fazla evden para alamam diyerek nazikçe reddettim.
2009 krizi sonrası maaş teklifleri çok düşünce çalışmayı reddettim, fabrikaya işçi olarak girdim, 6 ay sonra mühendis maaşından fazla alıyordum vardiya sorumlusu olarak
2010 yılında anneme 2 katlı ev yaptık, o güne kadar gecekonduda oturuyorduk, amerikan mutfak geniş balkonlu ev taptık anneme, 2 katta ben oturacaktım, annem çok sevince sen otur dedim.
2011 yılında ilk aşık olduğum kızla evledim, ilk arkadaşım olduğunda o 13 ben ise 16 yaşındaydık. 6 yıllık son ilişkiden sonra evlendik. hiç bir zaman aldatmadım. düğünümü kendim yaptım, ev yaptığımız için paramız yoktu.
2013 yılında ilk okul mezunu olan eşim ortaokul ve liseyi dışarıdan bitirmişti, evlenmeden önce “imkanım olursa evlenince seni üniversiteye göndereceğim” dediğim sözümü imkanım olunca gerçekleştirdim. eşim çanakkale gelibolu’da üniversite okumaya başladı, ailem evli kadın dışarıda okumaz diyince sert bir şekilde reddettim, bizim hayatımız bizim kararımızdı.
2013 yılında çanakkaleden tarla aldık, 2 maaş ödedim tarlaya, 2017 de eşime verdim, onun üzerine devrettim. tarla hala duruyor, 10 yılda 70 kat değerlendi.
2014 yılında babama kardeşlerle ortak 4x4 jeep aldık. eski arabasını satıp üzerini tamamladık.
2014-2023 yılları arasında, 1453 maslak, aydın üniveristesi, içdaş gibi büyük firmalarda iş görüşmelerim onaylandı, maaş tekliflerini eve olan mesafeleri derğerlendirerek nazikçe reddettim. Emlak konut, türk telekom, aksa doğalgaz, havelsan, ulus boğaz manzaralı büyük işletme ve projelerde çalıştım.
2016 sonunda istanbul’da evime yürüyerek 15 dk lık koordinatör olarak çalıştığım iş yerini bıraktım ve eşimle çanakkaleye taşındık.
2018 de ilçe merkezinden 0 parayla borçlanarak 30 bin tl ye arsa aldım, şimdi değeri 750 bin, buraya ev yapacağız.
2019 da oğlum, 2021 de kızım doğdu.
40 yaşına geldim, hayatta hiç pişmanlığım olmadı. (hatalarım olsa da pişman değilim)
çanakkale de göktaşı olduğunu düşündüğümüz taşlar bulduk, 6-7 kilo vardır, analize göndereceğiz.
satın aldığım arsaya bahçe yaptık, bir sürü ürün yetiştiriyoruz.
40 yaşında zengin olduğumu anladım (ironi zaten 13 yaşında biliyordum)
40 yaşında zengin biri olarak zengin olmak isteyenlere zenginliğin sırrını paylaşıyorum.
“HAYIR” demeyi öğren, kararlı ol, zenginlere kimse istemediğini yaptıramaz. zenginlerin parasını düşünerek değil yaşam şartlarını düşünerek yaşa, paran olmasa da zengin gibi yaşayabilirsin.
işte sır bu! hafife alma, yukarıda gerçek bir yaşam okudun.
eğer sen de 40 yaşına geldiysen yoruma isteğini yaz, bundan sonra yapacakları mı da yazayım.
hepsi bahçeden, bu da göktaşı olabilecek taşımızdan küçük bir parça
iyi forumlar.
