Paragöz algısı vermek istemedim açıkçası çünkü beni yönlendiren kişiye de ücretli hizmet veriyorum, para olarak bir karşılığının olduğunu biliyor yani. O söylemiştir illaki diyip hiç girişmedim o konuya. Neyse sonuç itibariyle ders almış oldum...
Dostum hiç fark etmez. İsterse baban getirsin. Baştan konuşacaksın. Bazen hanımın tanıdıkları geliyor, "diyorum hayatım buna işi hediye mi edeceğiz, yoksa parasını mı alacağız? Baştan söyle" diyorum. "Yok al paranı" derse normal müşteriye neyse ona da o... Umrumda olmaz yani. Ama eşimin çok yakın arkadaşıdır, bir şey hediye etmek istemiştir, makul bir şey ise yaparım Emek olarak 50 Lira'yı geçemez değeri yani.
Daha bugün Üsküdar'da bir çay ocağı gibi yerde oturuyorum. Yan masada iki adam bir ürünü satmayı planlıyorlar, iş web satışına geldi "bizim mahallede bilmem kim var, bir yemek ısmarlarız o siteyi miteyi halleder" dedi
Bize bakış açısı bu yani
Gerçi mutluyum, ben mesleğe başladığımda yani 2006 yılında falan hiç iş olarak da bakılmıyordu yaptıklarımıza. Adımız standart "bilgisayarcı" olarak geçerdi
Adamın sitesini yapıyoruz, yazıcısından çıktı alamaz bizi arar
"ne bileyim abi?" deyince de "nasıl yani sen bilgisayarcı değil misin?" der
36 yaşındayım, 7-8 sene öncesine kadar bir tanıdık yönlendirince ben de başta konuşamazdım. Ama son yıllarda adamı dinliyorum ve ardından diyorum ki "başkan bunun bütçesi bukadara çıkar" daha konuşulacak detaylar bitmeden bütçeyi söylüyorum. Ada "ekstra isteklerim de olacak" dediğinde ise "ekstra bütçe lazım abi, bu bütçe buraya kadar anlattıkların için yeterli olur" diyorum. Zaten bütçeyi duyan gidiyor 
