Tükenmişlik Varmı Sizde de?

1 ay evvel mezun oldum ama canım hiç bir sey yapmak istemiyor. Iş aradım bulamadım, formasyon belgemi alamadım, bunlarda tuzu biberi oldu. 4 aydır dısarı 10 kere anca çıkmışımdır dışarıya da artık canım çıkmak istemiyor. Evde ne varsa onu yiyorum, canım yemek dahi istemiyor, dolu izlyeceğim dizi vardı onlarıda izleyemiyorum canın istemiyor. Ne yeni kişiler ile tanışmak nede evlenmek istiyorum. Ot gibi yaşamaya alıştım galiba. Bugün r10 dan konularımdan gelen 2 3 kiş haricinde tanıdık kimseylede konuşmadım son 2 ayım böyle. Bir öneri veya bir çözüm üretmenizi istemiyorum. Neden böyle olduğumu gayet iyi biliyorum. Sizde de böyle ruhsal ve sinirsel sorunlar varmi yoksa benmi tek bu ruh halindeyim onu ögrenmek için ve birazda olsa konuşmak için konuyu açtım. Herkese teşekkur ederim.

Eklemeyi unutmuşum, mustakil evimiz var hareket edebiliyoruz ama son 2 aydır annemde de bende de geçmeyen çok siddetli kas ağrıları var ona bir çözüm bulamadıkk yardımci olabilirseniz sevinirim

Üşengeçlik ve tükenmişlik var keşke şöyle güzel bir tatil ve iş sahibi olabilsek.

Bendede aynı durum var. Önceden eve girmezdim şimdi markete gitmeye bile üşenir haldeyim. Gidişat pek iyi değil.

Bir an kendimi buldum sanırım yazıda. O kadar bekleyen iş var ama bende motivasyon yok :/ Hayatı şuanda "Bindim bir alamete geliyorum kıyamete" şeklinde yaşıyorum. Bakalım nereye kadar sürecek.

Tam olarak aynı şeyleri yaşıyordum, özellikle karantina dönemin de hayatımı çok sorguladım , nereye kadar böyle gidecek ben karantinadan önce neler yapıyordum ya , falan dedim kendime ama toparlıyorsun
hocam şöyle biran da kalk ve silkelen

Hocam böyle dönemlerde yazmak çok iyi geliyor. İster bir kağıda ister bir blog sayfasına ister hikaye ister hayatınızın bir bölümü. Yazmaya başladın mı bitirmeden durmuyorsun 3 4 gün üst üste yazdığın zaman içindeki sıkıntı gidiyor. Kendini bi dışarı atmak istiyorsun.

aynı beni özetledin reis ancak son 1 haftadır akşam 23.00 dan gece 2 ye kadar kuzenimle bisiklet sürmeye başladık o kadar keyifli ki bisikletin varsa muhakkak gece sürmeyi dene gerçekten çok iyi stres atılıyor ve hantallığımı yenmeye başladım şimdiden

Aynen öyle hocam ne gezesim ne dışarı çıkasım ne bişey yapasım geliyor sanki hayata karşı tüm tutumum gitmiş yok (ölmüş) gibi yaşıyorum resmen.

Bende günümü çalıştığım şirkette , burada hizmet verdiğim müşteriler ile geçiriyorum.Sosyal hayattan tamamen koptum. Tamamen maddi açıdan birşeyler başarmak istediğimizden sosyal hayatla bağlantımız kalmadı.