tamamen konuşmalar birinci kişiler ağızındandır, kesinlikle ufak bir abartma dahi yoktur.
Benim çok sevdiğim bi abimin internet kafesine gittim bugn, bu internet kafeyi açarken 3 gün beraber sabahlamıştık, tüm kurulumları ben yapmıştım o yüzden sever beni de, hoşbeş sohbet ettikten sonra babası geldi
"Kubilay işte burayı kurarken yardım etti, acayip derece bilgisayar biliyor, şaşıyorum kendisine
" falan diye söze girdi. (ben bu arada uçuyorum tabi 
)şive ve konuşmalar aynen
babası: gel bakalım yiğenim eccik sohbet edek.
oturduk karşılıklı sadece ikimiz çay içerek konuşuyoruz
ben: tabi abi oturalım
babası: nasıl bu bilgisayarlar.
ben: gayet güzel, kaliteli bayağı
babası: bunlar kaç kelime kaydediyolar içlerine
(koptum ama gülmemek için zor tutuyorum kendimi, ne diyeceğimi bilemedim)
ben: abi şimdi ne desem yanlış olur. tam bilemiyorum ama, bayağı bi eklenir, sınırsız kelime alır hafızasına büyük ihtimalle (çok iyi biliyor diye beni övdüler sonuçta yorum yapmam lazımdı
)babası:
orda duracan işte. ebe gülüm buna sınırsız kelime ekleniyosa neden sürekli yeni modeli çıkıyor (simgelerdeki gibi mimikleri vardı) bizde az çok anlarız bu işten(dayanamadım bu cümleden sonra gülerek)
ben: haklısın abi aslında mantıklı düşününce böyle bi kapıya çıkıyor, ama bilgisayar sadece içine yazı yazılan bi kutu değilki
babası: tamam tamam sen biliyon bu işi hadi çayını iç
direk sen kimsin len tosbaa der gibi noktayı koydu ve bitti
neden bunlar hep beni bulur
