arkadaşlar bugn başıma gelen bi olayı anlatmak istiyorum sizlere
tamamen konuşmalar birinci kişiler ağızındandır, kesinlikle ufak bir abartma dahi yoktur.

Benim çok sevdiğim bi abimin internet kafesine gittim bugn, bu internet kafeyi açarken 3 gün beraber sabahlamıştık, tüm kurulumları ben yapmıştım o yüzden sever beni de, hoşbeş sohbet ettikten sonra babası geldi

"Kubilay işte burayı kurarken yardım etti, acayip derece bilgisayar biliyor, şaşıyorum kendisine " falan diye söze girdi. (ben bu arada uçuyorum tabi )

şive ve konuşmalar aynen
babası: gel bakalım yiğenim eccik sohbet edek.
oturduk karşılıklı sadece ikimiz çay içerek konuşuyoruz
ben: tabi abi oturalım
babası: nasıl bu bilgisayarlar.
ben: gayet güzel, kaliteli bayağı
babası: bunlar kaç kelime kaydediyolar içlerine
(koptum ama gülmemek için zor tutuyorum kendimi, ne diyeceğimi bilemedim)
ben: abi şimdi ne desem yanlış olur. tam bilemiyorum ama, bayağı bi eklenir, sınırsız kelime alır hafızasına büyük ihtimalle (çok iyi biliyor diye beni övdüler sonuçta yorum yapmam lazımdı )
babası: orda duracan işte. ebe gülüm buna sınırsız kelime ekleniyosa neden sürekli yeni modeli çıkıyor (simgelerdeki gibi mimikleri vardı) bizde az çok anlarız bu işten
(dayanamadım bu cümleden sonra gülerek)
ben: haklısın abi aslında mantıklı düşününce böyle bi kapıya çıkıyor, ama bilgisayar sadece içine yazı yazılan bi kutu değilki
babası: tamam tamam sen biliyon bu işi hadi çayını iç

direk sen kimsin len tosbaa der gibi noktayı koydu ve bitti

neden bunlar hep beni bulur