İstanbulu neden hiç değerlendiremiyoruz

Aylar önce okuduğum bir metinde, küçük bir şehirde dükkan açmak isteyen bir gencin hangi işe yöneleceği konusunda kararsız kaldığından bahsediliyordu. İlçe yaklaşık on bin kişilikti ama buna rağmen birçok dükkan vardı. Oysa biz, mahallesinde elli ya da yüz bin kişi yaşayan ilçelerde oturuyoruz. Buna rağmen fiziksel satış bizi neden korkutuyor, anlamıyorum.

Ben İstoç’a bir saat uzaklıkta oturuyorum ama hâlâ başkasının işinde çalışıyorum. Hayatımda ticaret yapan bir büyüğüm ya da akrabam olmadı. Belki de bu yüzden ticarete atılmak bana bu kadar zor geliyor. Para meselesi değil aslında; bugün istesem biraz birikim çıkarırım Allah’ın izniyle. Ama sanırım beni asıl yoran şey, yolunu yordamını bilmemek.

Dedelerimiz babalarımız sağolsun. Onların bizlere bırakmadığı mirası torunlarımıza bırakmak için çabalıyoruz. En azından İstanbul cehenneminden, Alanyaya yerleşerek büyük bi adım attığımı düşünüyorum. Çocuklarım burada büyüsün, burada hayatlarını çizsinler. 20 sene istanbulun bizi yemesine izin verdik. Yeter.

Yıllardır kendime sorduğum soru. Un var, yağ var, şeker var ama helva yapamıyorum. Üstelik yol yordam da bildiğim halde. İstoç ile Eminönü'ne yakın bir lokasyonda yaşadığım halde..

Başkasının işinde çalışan hiç bir zaman para kazanamaz demiş adamın biri. Başkasını zengin etmeye çabalarken kendimizi unuttuk sanırım..

Babam Erzurum’dan istoç’a geliyor tır ile mal alıp buraya getirip satıyoruz hocam geç kalmamış mısınız

İstoçtan mal almak değil, onların aldığı yerden alabilirsen kazanıyorsun. Ben bulamadım valla

Hocam Alanya size hayırlı mübarek olsun

Hocam bence ticaretin bir sırrı var o da bereketi ama ahi esnafı olmak laızm

Ehehe hemde ne geç kalmak. Tır bazında alıyorsa harika valla

Hocam çapımız belli be

tr de malı satacak adam bulmak kolay ama tahsilat hep sıkıntılı bir iş.

Benim bir amcam 50 yaşına kadar bir iş yerinde forklift şoförlüğü yaptı sonra orada bir iş kazası geçirdi neredeyse ölüyordu. Daha sonra iyileşince işi bıraktı tazminat aldı onunla kendi forktloftini aldı ve gebzede kendi işini yapıyor. Bu 10 yılda evini aldı arabasını falan düzeltti. 2. Forklifti aldı Şimdi hep der keşke gençken kendime çalışaydım diye.

Ama şunu da unutmayalım başka bir gebzede dukkani olan tanıdığımız çok yardımcı oldu, onun dükkanına koydu forklifti vs..

Olayı güzel anlamışsın Sorun sermaye değil işi bilmek mesela her öğretmenin kafasında Kırtasiye açıp rahat etmek vardır ama ilk yıl batarlar

Öğrenilmeyecek bir şey değil ama öce Satacağın yada yapacağın işi bilmen gerek