bir polis daha silahına sahip çıkamadı

napsın dostum uyurken silahı da yanına mı yatırsın

özel parmak izli kilitli silah çantaları var ayrıca asker ve polisler için silah namus demektir sahip çıkılmalı bırak başkasının elinin değmesi bide çoluk çocuğun ulaşması mümkün olmamalı bunu düşünemiyor musun

Hocam, bu dusunce yapisi cok yanlis. Tedbir almasi lazim. Kilitli kasa, vb. bircok sey olabilir. Polislerimiz maalesef cok bilincsiz.

kardeşim yaşını bilmiyorum ancak polislerin silahı eve götürmelerinin sebebi her an olabilecek olaylara karşı bi parmak izi okutup geliyorum bekleyin mi desin çoluk çocuk dediğin kız 19 yaşında babasını git uyar dolabın üstüne koysun ulaşamayacağı yere

cevap vermeyeceğim

En dogrusu, ben de beynimden vurulmusa döndüm. :d

Buradaki cogu insana cevap vermemek en dogrusu hocam, bazi insanlarin gercekten dusunme siniri belli, bir sey anlatamazsin.

dostum haber değeri bile taşımıyor polisin silahıyla vurması sadece polisi karalamak için olan bir başlık bu kız 19 yaşında engelli değil akıl sağlığı yerinde olmasa yazardı haberi detaylı okudum bu arada boş prim kasmayın burda yok beynimden vuruldum şov yapmayın polislere silah verilirken ozaman parmak izli kilitte versinler anlamadığınız şeylerde yorum yapmak için yorum yapmayın son bir tavsiyem türkiyenin günlük intihar oranlarına bakın hiç biri habere çıkmıyor

Bu olay malesef kişinin psikolojisi ile de alakalı. Bir Polis çocuğu olarak bunu söylüyorum. Babam silahını yatarken yastığının altına koyarak yatardı. Evde olduğu zamanlarda da bakkala dahi gitse silahını yanından ayırmazdı. Bazen babam eve geldiğinde banyoya girip elini yüzünü vs. yıkarken silahını masanın üzerinde bırakırdı. Erişim imkanım olurdu. Ama bir güne bir gün o silaha yeltenme ya da merak etme hissim olmadı.

Yaşım 30. Çok zor ve yorucu bir ergenlik geçirdim. En azından kendimce. Tam bir tipik isyankar ergen modundaydım. Okul hayatım da pek iyi değildi. Öğretmenler, okul arkadaşlarım vs. dışlardı. Çünkü kavgacı ve isyankardım. Ama bir gün bile aklımdan geçmedi silaha erişmek.

Kendime de zarar verme potansiyelim vardı aslında ama yapmadım. Şimdi bu güne bakıyorum ve bu yorumu yapabiliyorum.

Sanırım jenarasyon tarzı bir olay bu. Ya da herhangi bir şeyden korkmamak.