çocukluğumdan beridir küçük şeylere dahi aklımı çok takıp kendimi gerektiğinden çok üzerim. günlerce düşünürüm her kötü şey için kendimi suçlarım. dıştan çok sevecen sıcakkanlıyımdır ama içimde kopan fırtınaları geçmeyen karın ağrılarını affedemediklerimi terk edilişimi sadece ben bilirim. ağrılar geçmiyor dik durmak istiyorum ama artık çok yorgunum yatıp boş boş duvarlara bakarken buluyorum kendimi saatlerce bu kadar sevmem gerekir miydi neden karşılık bekledimki neden hayal kurdum ümit ettim sebepsiz yere yerlere atıldım diye birçok şeyi diye düşünüyorum. herkes anlayış bekliyor herkes başarılı olmaya çalışıyor ve ben basamak olarak kullanılıyorum yarı yolda bırakılıyorum ümit verilip terk edildim mesela kaç yıllık umut ama

keşke sadece düşünce olsa vücudum da bu kadar sterse tepki vermeye başladı vücudumda kabarcıklar çıktı bu sabah gözümde problem çıktı saçlarım çok döküldü resmen 2 tutam kaldı karnımdaki ağrı zaten hiç geçmiyor mutsuzum çok mutsuzum ama ağlayamıyorum o kadar ağladımki artık yaşadığım ihanet göz yaşlarıma engel oluyor bunu haketmedin yeter diyor bana kendine gel diyor. antidepresan almak istiyorum memuriyeti etkiler diye korkuyorum. hiçbir şey yapamıyorum ders çalışamıyorum. hayatta en sevdiğim insandan en değer verdiğim insandan öyle bir tekme yedimki unutamıyorum, özlüyorum anlamak istiyorum fakat bende bir insanım bunları yaşamayı haketmedim. alışkanlık elim telefona gidiyor yazıyorum görüldü yiyorum. kendinden soğutup benim gitmemi bekliyor biliyorum ama buna düşecek kadar aptal değilim. oyunlardan çok yoruldum psikolojim hiç iyi değil antidepresan bir nebze düşüncelerimi hafifletir belki memuriyeti etkiler mi yardımcı olur musunuz?
Ekonominiz el veriyorsa uskoya vermiyorsa bir pvp ko serverine girin metin2 veya rise online da olur gir biraz dclerde ekiplere katıl 1 ay içinde antideprasandan daha mutlu daha keyifli olmazsan hiç birşey bilmiyorum