Hayatı çekilmez kılan birçok şey vardır. Bu yüzden içindeki birçok güzelliğin hemen hiçbirini göremeden geçip gideriz. Alıp verdiğimiz nefesin biel farkında olmadan yaşarız. Oysa hiç para ödemeden bizi mutlu edecek öyle ço kdetay vardır ki...

Bazı insanları yakından tanıyınca; karaktersiz ahlaksız yalancı düzenbaz vs gerçek yüzlerine şahit oluruz. Ve çoğunlukla hayatımız boyunca bu insanları görmek zorunda kalırız. Kimilerini de hemen her gün. Keşke gerçek hayatta da İNSAN ENGELLEME MODU olsaydı.


Hayata tat veren şeylerden biri de gezmek. Benim için en mutluluk verici etkinliklerden biri. Keşke zaman ve imkan olsaydı. Oysa sadece nadiren şans eseri bulabildiğim fırsatları değerlendirebildim sadece.

Daha önce hiç gitmediğim görmediğim yerleri gezmeyi o kadar çok seviyorum ki. Bir şehir çirkin olsa bile, ilk kez gittiğinizde çok farklı görünür. Birkaç kez tekrar gittikçe şehrin görünümü değişir. Eğer düzenli olarak geçmek zorunda olduğunuz yollar caddeler varsa, işte oralar vasatlaşmaya başlar. Göz aynı göz, şehir aynı şehir, yol aynı yol, binalar aynı bina...

20 yaşıma kadar İstanbul'a hiç gitmemiştim. Kısa bir süre sonra ise, Beyoğlu İstiklal caddesinden bıkacağımı tahmin bile edemezdim. Günlük iş rutini için buradan geçtiğimden dolayı artık bıkkın bir yüz ifadesyle geçiyordum.

Bizler Boğaziçi köprüsünden otobüsle geçerken hayranlıkla boğazı seyrederdik. istanbulun yerlilerinin ise umurunda bile olmaz. İşte bu yolla otobüste kim İstanbul yerlisi, kim yabancı kolayca seçilir.


***
***
***

Daha önce gitmediğim şehirlerde bir yabancı olarak gezmenin hazzı tarif edilemez. Hem ilk defa gidiyor oluşumuz hem de hiçkimseyi tanımıyor olmamız bu gezintiyi esrarengiz ve çekici kılar. Yollar binalar ağaçlar bir başka görünür insana.