Yarın İçin Umudum Kalmadı

Değerli dostlar,

İyi günler. İçimi dökmek istediğim için bu konuyu açtım. Kusura bakmayın böyle bir konu açtığım için. Çünkü artık çok fazla doldum.

Yaklaşık bir ay sonra üniversiteden mezun olacağım. Okuduğum bölümde iş bulma olanakları çok zor. İyi bir öğrenciydim diyebilirim. Okulda öğrendiklerimle kalmayıp kendimi geliştirdim.

Kendi işimi kurup üretim yapmak istiyordum. Bunun için ruhsat almam gerekiyordu. İlçe sınarlarındaki belediyeyle görüştüğüm zaman küçük ve orta büyüklükteki bir işletmenin belki bu şartları yerine getirmesi çok zor. Öğrencilik döneminde çoğu şeyden vazgeçerek arttırdığım parayla bir şeyler yapmak istemiştim. Ekmeğimi kazanmak istemiştim.

Artık o sayılı gün geliyor ve mezun olacağım. Her geçen dakika sırtıma yük olmaya başladı. Kendimi geliştireyim, proje yapayım derken dil de öğrenemedik. Kimseden bir şikayet ettiğim durum yok. Lütfen konuyu başka yere çekmeyelim. Yarın ne olacağı belli olmuyor. Hakkım kalan varsa helal olsun.

Dünü yaşamadık, bugün yarını düşündük, yarın için ümit kalmadı.

Halen daha dil öğrenebilip kendini geliştirebilirdin bulunduğun konumlarda şikayet etme bence hep daha iyisini isteyip kendini geliştirirsen hedefini ulaşırsın pes etme

Merhaba,

Siz daha işin başında bukadar karamsar düşünüyorsanız eğer yarını zaten kazanamazsınız. Ben kendi şirketimi kurduğum zaman ofisimi tuttuğum zaman cebimde ofis kirasını v.s çıkarttığın zaman 500,00 TL gibi bir rakam vardı o rakam ile ben işimi kurdum kimseden 1 kuruş destek almayarak ve bugün yurtdışına özel projeler üretiyoruz bünyemizde çalışan personellerimiz var...

Siz şuan karamsar olursanız eğer zaten baştan kaybetmiş olursunuz. Ben askerdeyken bile bir defterim vardı askerlik bittiği zaman şirketim ile ilgili planlarımı yazıyordum yaklaşık 4 yıl geçti ve o defter bana hem ilham veriyor hemde okadar çok işime yarıyor ki tarif edilmesi mümkün değil...

Selam kardeşim. Muhtemelen yaşça küçüksün benden. Uzun uzuuun anlatırım tecrübelerimi ama sıkılırsın. Sana tek söz. ASLA PES ETME

Dostum üniversiteyi yeni bitireceğine göre yaşıt sayılabiliriz. İçinde bulunduğun ruh hali ülkemiz gençlerin çoğunun kaderi ve bu emin ol senin suçun değil. Hayatın nelere fırsat vereceğini tahmin bile edemeyiz. Birçoğumuzun bundan 3 yıl önceki planı ile şuanki yaşantısının arasında dağlar kadar fark vardır. Pes etmek, kabullenmek bizim yaş grubumuza hiç yakışan şeyler olmayacak. Bundan seneler sonra bu konuyu hatırlayıp gülüp geçeceğiz. Bir yönlendirme yapamam ancak asla pes etmemen gerektiğini söyleyebilirim, hayatta başarılar...

Güzel ve iyi niyetli yorumlarınız için teşekkür ederim.