Üniversite Okumak

Türkiye'de kendi alanımda en iyi üniversitede okuyorum (boğaziçi) ve şu an bitirsem alacağım maaş 3bin-4bin max yani gözünde büyütme fazla ek olarak niyetin bilgi ve tecrübe edinmekse burada istediğin derse katılabilirsin kimse neden geldin demez.

Bilgisayar Mühendisliği lab ve diğer tüm derslerine katılabilir miyim?

hocalarıyla konuşur ve izin alırsan tabii ki.

Bütün herşey şükretmemekle başlıyor. Kimseye şükretmeyin. Günümüz koşullarında herkes birbirini ezme ve daha fazla para kazanmak için çalışıyor, emek veriyor, vakit harcıyor.

Eğer çok para kazanmak istiyosanız, aç gözlü olmalısınız. Fırsatçı, yalaka, hırslı olmalısınız.
Bunu yapın gerekirse ******** ve hırsız olun. İyi insanlara kapitalist sistemde yer yok.
Dediğiniz gibi 3000-4000 maaş ile İstanbul şartlarında geçinmek imkansız.
16 yaşındaki bebelere çok büyük bir para gibi geliyor ama, yaşlandığınızda o para size yetmiyor.

Ev kredisi, araba kredisi ödeyinde göreyim sizi. Bayburt'ta lise okuyup, foruma halinize şükredin demek kolay.

pcbagimlisi bence doğru düşünüyorsun ve gerçekleri görüyorsun. Bu yolda devam etmeni temenni ediyorum.

Bu konuyla ilgili uzun bir mesaj yazacağım umarım okursun ve sana bir şeyler katabilir.

Lise 1'e başlarken, ben bilişim bölümü olan bir okula gitmek istemiştim. O zaman da ailem, bir başka bölüme yönlendirdiler. Onları suçlamıyorum, iyiliğimi istediler belki de, sonuç olarak bilişim bölümü olmayan bir okula gittim.

Daha sonra Lise 2'de başka bir okula geçtim.

Bu okulda bilişim bölümü vardı, fakat puanım yettiği halde ''dışarıdan öğrenci'' o bölüm için kabul etmediklerini söylediler ve bana Muhasebe, Pazarlama bölümünden birini seçmemi istediler. Bende kolay bölüm olması amacıyla Pazarlama'yı seçtim.

Maddiyat olarak o dönem üniversiteye hazırlanacak bütçemiz yoktu, ayrıca bir yandan da çalışmam gerekiyordu.

Lise'nin 2.yılında hiç istemediğim bir bölümde okuduğum için okula gitmedim ve 1 sene kaldım.

Daha sonra ki sene, biraz aklımı başıma toplayıp üniversite sınavlarına da hazırlanarak sınıfı geçtim. Hatta kaldıktan sonra ki senelerim hep başarı belgeleri alarak geçti.

Geldik üniversite sınavına...

Üniversite sınavına girdiğimde başarılı olamayacağımı az çok tahmin edebiliyordum, çünkü istediğim bölümlerin puanları çok yüksekti ve Ticaret Meslek Lisesi çıkışlı olduğum için istediğim bölüme girmem çok daha düşüktü. Hele ki İstanbul'da...

Üniversite tercihlerini yaptım. Yaparken, yine maddi durumdan dolayı İstanbul'da yapmak zorundaydım ve yine ilk 10 içerisine istemediğim bölümleri yazmak zorunda kaldım.

Sonuç: İstemediğim bir bölümü okumaya çalışıyorum, derslere giderken ayaklarım geri geri tepiyor ki, bu gidişle 2 yıllık olan bölümümü 3 yıl da bitireceğim.

Ama en başına dönüyorum işin, ilk Lise tercihime. Eğer o zamanlar ailemi dinlemeyip, kendi hislerime güvenip istediğim okulu tercih etseydim, eminim ki o puanla o bölüme çok rahat girerdim.

Bilişim bölümüne girdikten sonra hayatımı biraz daha o bölüme odaklar, ve sınıfta kalmazdım.(Kalmayacağıma eminim.)

Hatta o moral ve motivasyon ile üniversite sınavlarına yine bir şekilde hazırlanırdım.

Yine ailemi düşünmeyip Üniversite tercihimi İstanbul dışında istediğim bölümler de yapsaydım, istediğim bölüme yerleşebilirdim.

Yazıyı biraz kısa kesmem gerekirse senin için önerebileceğim şeyler şunlar;

1) Ne olursa olsun, ne amaçla olursa olsun kendi istediğini yap. Kendi hatalarından ders al, ailenin ya da başkalarının düşüncelerinden değil.

2) Hislerine güven, onlar bir şekilde senin destekleyici unsurların olacaktır. Yanılırsan da, kendinden başka suçlayabileceğin unsurlar olmayacaktır.

Üniversite insana çok şey katar. Eğer istediğin bir bölümü, istediğin arkadaşlıkları kurabilirsen. Ben istemediğim bir bölümde okumak zorunda kaldığımdan, bir kaç kişi hariç istediğim muhabbeti bile konuşamıyorum. Üstelik İstanbul'un en iyi üniversitelerinden birinde okumama rağmen.

Eğer Üniversite okumayacaksan da kendini geliştir. Saçma sapan derslere girme zorunluluğun yok bir kere. Dil öğren, bir konuda uzmanlaş, kendini tamamen oraya odakla.

Diploman olmasa bile, yeteneğin olduğu taktirde kazanabileceğin çok şey var. Hele ki Türkiye gibi bir ülke'de...

16 yaşındaki bebeler derken ? Burda kime laf çarpıtıyorsun sen acaba ?

Dostum 2015 te ygs lys sınavına gireceğim. Hedeflerim senden daha yüksek mi bilemem ama şöyle söyleyeyim;
Üniversite için 3 devlet 1 özel (bau) tercihim olacak. 4 ünden biri gelmez ise elimde olan son imkanlara kadar istediğim bilgisayar muhendisligi bölümünü yazacağım. Hiç bir ortak dersi olmamasına rağmen tezli veya tezsiz çift anadal olarak isletme okuyacağım. üstüne yüksek lisans veya başka bir şekilde pazarlama konusunda da kendimi gelistirecegim. Üniversiteye başlarken(hatta hemen lys sonrası) su anda ürettiğimiz 25 farklı proje icinden en iyi 3-4 tanesini seçip hazırlayacağız ve hizmete çıkartacağız. Benim tüm bunları yapmak ve isletmeyle bilgisayar muhendisligini aynı anda okumak istemenin tek sebebi daha çok kişiyle tanışıp kafası zehir gibi olan girişimci gençlerle gerçek atılımlar yapmak.
Ne düşünür ne yaparsın bilmem ama sağlam elemanlar&zehir gibi gençler bulmak ve paranın yaptiramadigini dostluklarin yapıtirabileceğini unutmamak adına okumani tavsiye ederim.

@karacoder;

16 yaş benzetmesi ağır olmuş hocam.Fakat sonunda benim gibi düşünen birini görünce tuhaf oldum cidden.Ülkenin haline bakıyorum herkes birbirinin kuyusunu kazıyor,herkes birbirini dışlıyor ediyor.Okuyan sürünüyor okumayan 1'e aldığını 3'e satan,vergi kaçıran,özel aracını şirket aracı olarak gösterip tüm vergilerini ödemeyen,akrabaları ile torpil ile iyi yerlere eşini,dostunu yerleştirebilen adamlar paşalar gibi yaşıyor.Kimse de rahatsız değil.Ki bir de bu kesime bey diye hitap ediyorlar çocukları on numara eğitim alıyor.Ailecek mutlu,mesut yaşıyorlar.

Ben ne diye kendimi zora sokayım ki.Neden kolay yoldan iyi hayat yaşamak varken eşşek gibi okuyayım ki?Emekliliğime kadar neden kendimi sıkıntıya sokayım?

Genelleme yaptım. Çünkü forumun yaş ortalaması 16/17 olduğu için yorum yazanlarda o yaş civarındadır ortalama olarak. Herhangi bir şahsı hedeflemedim, mesaj yazanların hiçbirini tanımıyorum.

16 yaş neden hakaret ki? Bende 16 yaşındaydım bir zamanlar. Nesi hakaret ki? 16 yaşında olmak kötü birşeymi. Ben şunu söyledim. Ev idare etmeyenler, harçlık alıp lise okuyanlar, yaşamadıkları hayat tecrübesi için insanlara yorum yazmasınlar.

Kesinlikle haklısın. Çalmadan, babadan kalmadan, hak yemeden zengin olmak çok zor.

Daha ilkokuldayken hatırlıyorum gece gündüz ailem; evladım oku bak baban esnaf adam, eve 10'da geliyor, sen üniversite oku 5'te evine gelirsin, maaşını alırsın evinde yatarsın rahat rahat derdi.

Üniversite'yi bitirdim ilk işimde köle gibi çalıştım.
Haftasonları bile acil gelen işlerden dolayı evde çalışıyordum. İşyerinde iş yetişmediğinde eve gelip kendi insiyatifimi alıp işe devam ediyordum. Freelance iş almıyordum. Kimse Üniversite mezunu olduğum için bana iyi davranmadı.

Verdikleri üç kuruş parayla köle gibiydik adeta. Hee ama modern köle. Asgari ücretliden tek farkın modern ve okumuş olman.
Asgari ücretten 2 kat daha fazla maaş alıyordum, ama modern köleydim.
Etiler'de Villa'daydı o çalıştığım şirket. Eğlenceli insanlar,ortam falan böyle. Akşam 4ten sonra biralar ortaya çıkyor partiler falan...
Ama gerçekte hepsi hikaye. Herkes birbirinin kuyusunu kazdıktan sonra ne anlamı var. Yoktu..

Şimdi 3 seneye yakın oldu mezun olalı. Altıma sıfır araba çektim, maaşımı söylemem ama ortalamanın üzerinde iyi bir gelirim var. Ama o paraların hepsi araba kredisine, ota boka gidiyor. Kazanç yükseldikçe, sınıfınız yükseliyor, harcamanız artıyor. Öğrenciyken döner yerdim, şimdi big chefs'ten aşağısına girmiyorum. çünkü sistem beni buna itiyor. güzel görünmek için daha fazla harcamalısın.

Elalemde vergi ödemeden, hak yiyerek, siyasi bağlantılarıyla, allah diyip para ihale kovalayarak çocuğunun altına 200 milyarlık jeep çekiyor. o adamın altındakilerde ohhh 1200 maaş alıyorum allaha şükürler olsun, bunu bulamayanlarda var diyor.

Ben hepsini yaşadım 1200 kazandığımda oldu, 10 milyar kazandığımda oldu. Kendimi geliştirmek için bedavaya bile çalıştım. Ama iş ahlakı olmadığı için hayattan hiç tatmin olmadım. Bizim insanımızda ahlak'a dair hiçbirşey yok.

O yüzden geleceğe mutlu bakmayın gençler. Doktor falan olacaksanız ileride rahat bir yaşam sürersiniz belki. Avukatlar bile para kazanımıyor artık aile bağlantıları olmadığı sürece. İleride bizleri çok zor günler bekliyor.
O yüzden iyi bölüm kazanamazsanız Üniversite okumayın.

Mezun olduğunuzda da iş bulmanız için zengin ve bağlantıları kuvvetli bir aileden gelmeniz şart. Yoksa 1500 milyara çalışan mühendislerden olursunuz.

Bu düzeni bozmak için kendinizi çok iyi geliştirmeniz gerekiyor. Yoksa 1500e talim olursunuz ömür boyu.