Sanıyorum yılda en az 6 kez zehirlenme tehlikesi atlatıyoruz. Ben deneymliyim bu konuda artık. Labların bütün pencereleri açılıyor siyanür dumanı çıkaran boruyu çekip 3 saniye içerisinde ortamı terketmek zorundayız. Biri 1 saniye erken çekse geri kalan 4 kişinin hayatı kayacak ama rektörlüğün umrunda değil. Hiç kimse dikkate almıyor. Çok yaşadık bunu. Yeterli önlem alamadığımızdan kaç kere elimizdeki cam malzeme patladı hatırlamıyorum. Ha bunu dikkate alıyorlar. "Yaralı varmı? Kesikmiş sadece ambulans çağırmaya değmez." Patlayan %99luk sıcak HCl, kadın suya tutun diyor. Zaten suyla temas edince patlıyor diyorsun e bir şey olmaz diyen var. Araştırma görevlisi sesini çıkaramıyor.
Bek olmadan deney yapabiliyoruz. Çalışmayan elektrikli ocaklarımız var. Elektrik bilgim var diye en son birini tamir etmiştim ikinci gün tek çalışan ocak diye ortadan yok ettiler.
Keşke sadece bunlar olsa. Öğrenci işlerini (öğrenci işleri denirse) TNT ile havaya uçurmayı planlıyoruz, o seviyeye geldik. Yapamayız zannediyorlarda rahatlıkla sentezleyebiliyoruz tntyi. İnsanı delirtme noktasına getiriyorlar, bağırıp çağırdınmı sen suçlusun. Dönemin ortasında yönetmelik değişti mesela. Dekanlıkta bağırdık çağırdık kimsenin umrunda olmadı. Tamamen yıldırma politikası olarak görüyorum artık bunları.
Koç çıkışlı arkadaşları olanlara saygılar. İşin gerçekleri budur.
Ödenek olmadığı için 2 mikroskopa sahip fakülte olduğunu bilir misiniz? 20 kişi sırayla tek mikroskopla işlem yaptığımız günleri biliyorum. Kişisel gelişim he tamam oldu.
TR'de 81 ilde üni ile övünen var mı?
Ya da ekonomik durumu iyi diye bizden daha iyi eğitim almış ve aldığı paralı eğitimle bizi ezenlere hak verebilir misiniz? Nerede adalet, nerede eşitlik?
Bilim insanı olmak için mükemmel ortam varda, biz malız zaten.
