Elveda Ali Samiyen...

46 yıl boyunca Türk futbolunun en önemli anlarına ev sahipliği yapan Ali Sami Yen Stadı, tarihe karışmaya hazırlanıyor. Ama o unutulmaz maçlar, zaferler, yenilgiler hep akıllarda kalacak.

Maldini:Kimse Bana Burda 25 Bin Kişinin Olduğuna Inandıramaz



İlk Maçını Türkiye-Bulgaristan maçında 0-0 lık eşitlikle gören bu stad sonrasında ne zaferler ne futbolcular görmüştü. Sayısız zafer,sayısı duygu yaşadı bu stad.

Real Madrid, Milan, Barcelona, Manchester United, Juventus, Liverpool, Lazio, Leeds United, Paris Saint Germain, Glasgow Rangers, Olympiakos, Bordeaux, Monaco, Athletic Bilbao, Deportivo De La Coruña ve PSV Eindhoven gibi Avrupa devleri, cehennemin Türkçe karşılığını Ali Sami Yen Stadı'nda görüyordu.

2003-2004 yılında Ali Samiyenin ışıklarını kapadık olimpiyat çilesi çektik ozaman daha iyi anlamıştım Ali Samiyenin kıymeti. Yine veda var bu kez sonsuza dek. Cehennem çukuruna dev binalar dikilecek. Eski açık-Kapalı-Numaralı herbirinin yerinde dev gibi binalar... Bence çok yanlıştı bu politika her ne olursa olsun alisamiyenin yerinde bir stad yapılmalı alisamiyen yenilenmeliydi. Ama bir zamanlar Türkiyenin ve dünyanın sayılı klup ve bütçesine sahip Galatasaray bunu değerlendiremedi.

Mecidiyeköydü yurdumuz maçtan çıkar taksime yürür nevizadeye yürürdük yollarına besteler döktük yenildik nevizade gecelerinde içtik hoşçakal cehennem.Ancak Ali Sami Yen Stadı, futbol literatüründeki adıyla 'cehennem' olarak sayısız futbolcunun ve milyonlarca futbolseverin hafızasından asla silinmeyecek. Cehennemin kapıları son kez 11 Ocakta Açılacak. Bir ceza gelirse açılmayacak...

Kezman "Biz zaten o stadtan galip çıkabileceğimize inanmıyorduk."

Maldini:"Kimse bana burda 25 bin kişinin olduğuna inandıramaz"

P.Nouma:"Bana hep Ali Sami Yen'den bahsettiler"

HAGİ:"Bu seyirci ölüyü diriltir''

TF1 Fransiz Tv:" Paris Ali Samiyen cehenneminden nasıl cıkacak"

Corriara Della Sport: "Milan, Dikkat Et Orası Hala Cehennem'

Davids : (Juve macından sonra) :"Bizde böyle taraftar olsa hiçbir takım karşımızda duramaz"

Leeds'li Futbolcular : "Hello hell,We're Leeds United"

Berliner Morgenpost : "Futbolun sadece futbol olmadigini Ali Sami Yen Stadinda anladim"

Collina :"bu cehennemi çok seviyorum"

Almanlar: Hexenkessel(Cadikazani) , Höhle des Löwen(Aslanin Magrasi)

Tuttosport:"Yine Cehenneme Gidiyoruz"

La Gezetta:"Şeytanın Evi"

Basın toplantısında bir İngiliz gazeteci: "BİR İNGİLİZİN İSTEYEBİLECEĞİ EN SON ŞEY ALİSAMİYENDE MAÇ YAPMAKTIR"

Bu konuyla ilgili şöyle bir yazı göndermişti bir arkadaşım:

Hagi'nin hırsı, Kewell'ın yüzündeki gülümseme, ilk yarısını 0-2 önde kapattıkları maçı 3-2 kaybeden Real Madrid'li futbolcuların şaşkınlığı, 5 metreden vurduğu kafayı Taffarel'in nasıl çıkardığını anlamaya çalışan Henry'nin boş gözlerle etrafa bakışıdır Galatasaray. Hagi'nin 30 metreden çatala astığı golün arkasından Sabri Ugan'ın attığı çığlık; Ömer Üründül'ün kupa gelince dudaklarından dökülen "korkunçç bir şeyy" feryadıdır. çıkık omzuna aldırmadan maça devam eden Bülent kaptan'ın inancına; uefa finalindeki son penaltıyı gole çeviren Popescu'nun deparına; Fatih Terim'in gözyaşlarına; Metin Oktay'ın "bizi sevenleri üzmeyelim baba" cümlesine bakmak gerekir ona dair sevginin ne olduğunu; nasıl bir şey olduğunu anlayabilmek için. Kimi zaman Meksika'da bir hapishane duvarında çıkar karşına adı, kimi zaman Ryan Giggs'in kariyerine dair anlattığı bir hikayede ya da Gregory Coupet'in bir röportajında...

Unutturmaz kendini, unutamazsınız. Türkiye denince Galatasaray gelir aklına dünyadaki bir çok kişinin. Hakan Şükür gelir, Hagi gelir, Popescu gelir, Fatih Terim gelir.Galatasaraylı olmak, torununa, çocuğuna, arkadaşına, kardeşine anlatacak bir şeylerinin olmasını sağlar. Turgay Şeren'den bahseder eskiler, Coşkun Özarı'dan bahseder, Prekazi'den bahseder, Metin Oktay'ı düşürmez dilinden misal. Şampiyon kulüpler kupası'ndaki yarı finali anlatırlar. efsanevi Manchester maçlarına değinmemek olur mu? onu da yaparlar. ya da Neuchatel maçlarını. Biraz daha yaklaşırsın bugüne, 4 yıl üst üste şampiyonluk ve akabinde hiç yenilgi almadan gelen uefa kupası, süper kupa... 17 mayıs 2000 hani. Türkiye'nin tek yürek olduğu gün. Dünya üçüncüsü olan milli takım'ın ilk 11'indeki 7 futbolcu. Sivas'ta 5-3 biten maçta arda'nın hırsı; Hasan Şaş'ın umudu; Cevat hoca'nın inancı meze olur muhabbetlere.Galatasaraylı olmak, futbol mevzubahis ise, yılmamayı öğrenmektir.

Mamuttur galatasaray zira. 1-2'lik maçı son 10 dakikada 3-2 kaybeden Maldini'li Milan'ın sahadaki "n'oluyor a... k..." duruşudur. 10 kişi kalan takımın mücadelesini gören Arsene Wenger'in yüzündeki endişedir.Yenilmiyor mu? Yeniliyor. Fark yemiyor mu en büyük rakibinden? yiyor. Adı sanı duyulmamış takıma elenip avrupa'ya veda etmiyor mu? ediyor. ama ne fark eder ki? neyi değiştirebilir tüm bunlar? sevgisini mi eksiltir taraftarının; inancını mı azaltır; daha az bağırmasını mı sağlar tribünde? hiçbiri.. hiçbirini yapamaz. o yüzden galatasaraylılık sadakat ister. sabır ister; her koşulda bağrına basmayı gerektirir takımı. kaypak aşklar gibi günübirlik olmamıştır; ezeldir, ebed olacaktır."Evet, geçmişle yaşamak insana fazla birşey kazandırmayabilir ama iş takım taraftarlığına gelince geçmiş; asaletin ve azametin tekrar hatırlanması için önemlidir. Bunu taraftar unutmaz, zaten bilir de önemli olan o takımı yönetenler ve oynayanlar bunun farkında mı?

Offf offf.. Oradaki anılarımız, Galatasaray'ın yaşattıgı sevinçler üzüntüler, Bize yaşattıgı herşey Ali sami yende oldu.. ORadan ayrılmak çok zor olacak..

umarım bu stadın anılarından oluşan bir dvd gibi birşey çıkarırlar çok güzel anılarla doluydu burası..
yazıyı okuyunca duygulandım

son günlerde açılan en güzel en anlamlı konu teşekkürler @Mezitli33.

Belki şans getirir size.

85-86 Derwall Takımın başına geçmişti.

Daha dün gibi hatırlıyorum kalede Zoran Simoviç yedeği Haydar Erdoğan,
Savunmada İsmail Demiriz, Ahmet Ceyhan, Raşit Çetiner, Erhan Önal, Yusuf Altıntaş, Semih Yuvakuran...
Orta Sahada Adnan Esen, Cevad Prekazi, Arif Kocabıyık,Bülent Alkılıç, Halil İbrahim Akçay...
Forvette ise Cüneyt Tanman ,Erdal Keser, Hasan Yıldırım, Öner Kılıç, Burak Dilmen,Erkan Ültanır...

Ne günlerdi hey gidi günler hey..

Samiyene gelen her rakip o cehenneme şahit olur,Aslan hep kükrerdi...

Sanırım 550 ile 600 maç arası maç seyretmişimdir samiyende,en çok ben özleyeceğim...