Gerçekten samimi bir şekilde soruyorum. Bir evlat sahibi olmadım bir baba olamadım daha. Ama samimi bir şekilde soruyorum. Hepimiz bir baba yerine koyalım kendimizi. Konu ne olursa olsun birisi. Siz öperken sakalınız batmasın diye kıyamadığınız bir evladın suratını ve psikolojisini bu hale getiriyor. Devletin hukukun veya yasanın hangi cezası affettirebilir bu durumu ?
Ben bir baba değilken benim evladım değilken izlerken bile gözlerim doluyor sinirden. Abi biz nasıl bir ülke olmaya başladık. Nerede eski komşuluklar dostluklar. Ailemizi emanet ettiğimiz samimi yüzler. Ne oluyor bize biz nerelere gidiyoruz. Sevgi bağ samimiyet konusunda dünya genelinde başta gelen bir ülkenin sonu nereye gidiyor. Daha nasıl kötü şeyler göreceğiz biz
