technician adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
Ben de hep "acaba??" dedim, üzerine düşündüm ve karamsarlık ile gerçekçilik arasında çok ince bir çizgi olduğunu farkettim. Belki de karamsarlık değil, gerçeğin ta kendisi. Emin olamıyorum.
Bazen zihin ve ruh karmaşa yaşar. Bu durumu birçok insan yaşamıştır çünkü yaşama ölçütü aldığımız değerler genellikle maddi konular. Manevi beklentiler de var ama kimse kendine bakmıyor ben ne yapıyorum diye. Kendine eleştiri olmadan başkasına sıra gelmemeli. Bu hayat içinde geçerli bence.

ReTRoBoT adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
bu simülasyonda umut kavramının bir önemi kalmadı hocam kurumlardan tutun da toplumuna kadar yozlaşmış bir ülkedeyiz ve maalesef daha da kötü olacak ihtimaldir ki yakın gelecekte hindistan meksika karışımı bir şeye dönüşecek bu ülke .
İnsanlar kendi kararlarını ve seçimlerini düşünerek hareket ettiğinde aslında sonucun belirgin olduğunu görebilir. Dürüstlük bekleyen birinin dürüst olduğunu nadiren görüyoruz, bu metamorfoz devam ettiği sürece bakış açısı ve mutluluk beklentisi çok yükselişe geçmiyor.