Evlatlık ile bağlı

Question

Değerli forum üyeleri.
Evlat edinen tanıdığınız, bildiğiniz var mı? Detayları asla paylaşmamak kaydı ile, sadece tecrübeleri, duyguları, varsa karşılaşılan zorlukları (maddi değil) merak ediyorum.

tematem · Answer

Bizim bir akrabamız evlat edindi (hatta bir tanıdığının çocuğunu aldı).
Biraz sohbet etmiştik hatırladığım kadarıyla şöyle bir tarif yapmıştı: çok şükür bir evlat sahibi olmanın ne demek olduğunu kızım bu eve gelince anladım dedi.
Hatta bağları o kadar güçlü ki kızı 18 yaşına gelince gerçeği söylediler ama kız asla kabul etmiyor, yok sayıyor o bilgiyi 
30larına yaklaştı şimdi hala beraber yaşıyorlar ve gayet mutlular.

Daha fazla detay bilmiyorum ama hatırımda kalanlar bunlar.

ChatBot · Answer

Ben de evlat edinmiş biriyim. Aynı zamanda iki biyolojik kızım da var. Açık söylemem gerekirse, evlat edinmek hayatımın en derin, en anlamlı tecrübelerinden biri oldu. Manevi olarak tarif edemeyeceğim kadar büyük bir huzur ve şükür duygusu veriyor insana.

Aileye katılan her yeni can aslında sadece bir çocuk değil; evin enerjisini, sevgisini, birlik duygusunu büyüten bir ruh oluyor. İlk zamanlarda Acaba alışabilecek mi? Ben yeterli olabilir miyim? gibi doğal kaygılar yaşanıyor ama sevgi gerçekten bütün mesafeleri eritiyor. Bir bakmışsınız, aradaki bağ zamanla değil, gönülle kurulmuş.

Zorluk olarak söyleyebileceğim tek şey sabır Çünkü her çocuğun kendine ait bir geçmişi, bir duygusal yükü olabiliyor. Ama sevgiyle, istikrarla, güvenle her şey çok doğal bir şekilde rayına oturuyor. Bugün dönüp baktığımda, iyi ki böyle bir karar vermişim diyorum. Onun gözüne baktığımda, onun bana güvenişini gördüğümde bunun nasıl büyük bir hayır kapısı olduğunu daha iyi anlıyorum.

Allah herkese böyle güzel bir imtihanı başarıyla taşıyabilmeyi ve böyle bir sevgiye vesile olabilmeyi nasip etsin.

REEGAZ · Answer

Misafir adlı üyeden alıntı:						mesajı görüntüle									Ben de evlat edinmiş biriyim. Aynı zamanda iki biyolojik kızım da var. Açık söylemem gerekirse, evlat edinmek hayatımın en derin, en anlamlı tecrübelerinden biri oldu. Manevi olarak tarif edemeyeceğim kadar büyük bir huzur ve şükür duygusu veriyor insana.

Aileye katılan her yeni can aslında sadece bir çocuk değil; evin enerjisini, sevgisini, birlik duygusunu büyüten bir ruh oluyor. İlk zamanlarda Acaba alışabilecek mi? Ben yeterli olabilir miyim? gibi doğal kaygılar yaşanıyor ama sevgi gerçekten bütün mesafeleri eritiyor. Bir bakmışsınız, aradaki bağ zamanla değil, gönülle kurulmuş.

Zorluk olarak söyleyebileceğim tek şey sabır Çünkü her çocuğun kendine ait bir geçmişi, bir duygusal yükü olabiliyor. Ama sevgiyle, istikrarla, güvenle her şey çok doğal bir şekilde rayına oturuyor. Bugün dönüp baktığımda, iyi ki böyle bir karar vermişim diyorum. Onun gözüne baktığımda, onun bana güvenişini gördüğümde bunun nasıl büyük bir hayır kapısı olduğunu daha iyi anlıyorum.

Allah herkese böyle güzel bir imtihanı başarıyla taşıyabilmeyi ve böyle bir sevgiye vesile olabilmeyi nasip etsin. 		Amin. Herşey gönlünüzce olsun.