ben cimriyim arkadaş... kimseye kuruş koklatmam, elimdekileri vermem, paylaşmam, reklamlara modaya ve trendlere hiç kapılmam.

kalıcı şeyler alırım. su arıtma cihazı gibi sürekli olarak beni soyacak filtre satacak ürünler edinmem. şıkıdık yerlere gitmem. sokakta çay bile içmem, kendi termosumu götürürüm. burdah hiçbirşey almam, iki aybeklerim ama çinden alırım. bir tane takım elbisem vardır ama takım elbisedir o, ingiliz kumaşıdır, italyan kesimidir, özel dikimdir. ikincisini almam. çürük çarık çeyler almam. 10 dolarlık elbiseye marka diye onbinler harcamam. hiç giymem, elbisem yoksa gitmem evde otururum.

56 sene... çocukluktan beri... sonuç....

herkes migros ne kadar pahalı diyor ben istediğim arabayı alıyorum. herkes enflasyon diyor ben yurtdışına gidiyorum, gitmek istediğim yere gidip yemek istediğim şeyi yiyorum. insanlar beni terk mi etti ? yooo... bi tarafımda dolanıyorlar... arkadaş mı onlar.. yooo para kokusu alıyorlar ondan etrafımdalar...

kimseden de birşey almam. kimseye gebe kalmam.

bir erkeğin tek dostu banka hesabıdır sözünü benimsemişim ben. paranın herşeyi çözdüğünü düşündüm hep. haklı da çıktım. aksini söyleyenlere hafifçe gülümserim.

paran varsa bonkör de olursun, çekini de ödersin, burs da verirsin, millete çay kahve de ısmarlarsın. işte o zaman bonkör olursun. herkes sever seni...

amaaaa... onlar senin paranı yemeye çalışıyor unutma... bak bir dene... üç beş ay böyle davran. sonra aniden kes para yedirmeyi... yemekteysen kafedeysen hesabın yarısını ödettir... bak senden kötü insan olmaz o anda...

harcama... biriktir... burası avrupa değil. medeni bir ülke değil. ona göre davran...