Program yazmaya isviçreye gitmiştim. keşke hiç dönmeseydim. yanına gittiğim adam rezil bir türktü ama sana ne kardeşim... sen yoluna baksana... ana yok, baba yok... böyle oluyor işte... kimse gözümü açmadı kimse ağzını açıp "ne yapıyorsun sen manyak mısın" demedi.... o zamanlar bu kadar kötü olacğaını kimse düşümüyordu. her zaman para kazanılıyordu.

başka bir "keşkem" yok aslında... zaman makinasında beni geri göndersen neredeyse hiçbirşeyi değiştiremem. o şartlarda atılması gereken doğru adımları attım hep. zaman makinasıyla gönderirken yanıma para da verirse o ayrı... tek sıkıntım sermayemin olmayışıydı. şimdi geriye dönsem yine kimse beni dinlemez, yine aklın yolunu görmezler. beni düşüren hep ailem ve yaptıkları oldu.

coğrafya kaderindir...