• 18-09-2025, 04:13:37
    #1
    Hayırlı sabahlar sevgili dostlar.
    Uzun zamandır aklımda olan bir roman projem vardı. Sonunda yazmaya karar verdim. Gerçekten farklı bir roman olacağına inancım çok yüksek. Eserimin konusu ise ;

    Metropolde yaşayan 21 yaşında Aras isimli oyunları ve teknolojiyi çok seven bir gence odaklanıyor hikaye. Aras yağmurlu bir sabah işe giderken metrobüste başına gelen tuhaf bir olay sonrasına çevresindeki insanları yakın anılarına erişebiliyor. Bu erişimi de cep telefonları aracılığı ile sağlıyor. Tüm bu olanlar başta Aras için eğlence gibi gelse de daha sonra bundan faydalanıp insanları tehdit ederek para kazanma hevesine düşüyor. Aras'ın zekası ve bu yeni yeteneğini kullanması ve buna karşılık bazı gelişen olaylar sebebiyle karakterimizin peşine takılacak karanlık bir polis ile olan köşe kapmaca hikayesi romanımızın temelini oluşturmaktadır. Romanımın ilk sayfasını sizinle paylaşıyorum. Değerli fikirleriniz bekliyorum. Şimdiden zamanınız aldığım için afflola.
    Not: Noktalama ve imla yanlışları kontrol edilmemiştir.

    Saat sabahın altısı. Uyanık olmak için hiç güzel bir saat değil bence. Keyifli bir oyun gecesinden sonra şu anda yatağımda uyuyor olmalıydım hatta çok şanslıysam güzel bir de rüya görüyorumdur.
    Demek isterdim ama fena halde uyanığım. Gerçi uyanan kısmım sadece bedenim. Ruhum hala gerçek dünyaya dönmek istemiyor. Hayır uyanınca da ne olacaksa. Hayat mücadelesi, para derdi, memnuniyetsiz bir patronu mutlu etme çabaları. Ne olurdu bir kere de o beni mutlu etmek istese. Sevgili elemanım son günlerde çok yoruldun, iyi çalıştın ve de bana çok para kazandırdın sana 3 gün izin dese. Ne saçmalıyorum ben. Bu hayalim gerçek ve sanal bütün evrenlerde imkansız bir şey. Olacak şey var; olmayacak şey var.
    Hadi ruhum sende uyan. Direnmeye gerek yok. En azından şu yağmur yağmasaydı. Tamam yağsın diyelim. Ama bardaktan boşalırcasına değil. Kusura bakma Aras Efendi. Şu anda ıslanıyor olman kimsenin suçu değil. Kış ayındayız. Bir gece önceden google a hava durumu yazıp yarın ki havayı öğrenip tedbirini alabilirsin. Çok zor bir şey değil bu. Hani başından kalkamadığın çok sevdiğin en iyi dostun olan bilgisayarında oyun oynamaya biraz ara verip hava durumunu kontrol edebilirsin değil mi? Ama oyunlar da çok zevkli be. Kendimi, huzuru bulduğum en tatlı ve zararsız bağımlılığım. Diğer kötü alışkınlıkları düşünürsek ne kadar masum kalıyor değil mi? Tek zararı uykuma. Bir de sosyal hayatıma olabilir ama olsun. Ben böyle mutluyum.
    Neyse yolumuz uzun. Kendi kendimize konuşmamız da hiç bitmeyecek belli. En azından her seferinde kendimle aynı fikirde olabiliyorum. Bu da benim asli yeteneğim. Otobüsüm geldi nihayet. Ama bir kere de boş gelse. Hayır, hayır İstanbul da otobüste mesai günü sabah sabah oturmak hayalden bile öte bir şey. Ama en azından otobüsün içinde kendime ait 1 metrelik alan edinebilsem o günü mutlu bir günüm sayacağım. Bilgisayarımdan sonra en iyi arkadaşım otobüs camları. Her gün sarmaş dolaş yolculuk yapıyoruz. Ve hiç şikâyet ettiğini görmedim. Vefakâr arkadaşım benim.
    Hep şikâyet, hep şikâyet diyeceksiniz ve de haklısınız. Bu adamın hiçbir şeyi mi yolunda gitmez nidalarınızı duyabiliyorum. Tamam, tamam söylüyorum. Metrobüs konusunda şanslıyım. En çok kullandığım ikinci toplu taşıma aracında rahatlıkla oturarak seyahat edebiliyorum. Çünkü ilk duraktan biniyorum. Bana özel bir lüks değil ama olsun. İnsan ufak şeylerden mutlu olmasını bilmeli değil mi?
    Off! Ne kadar ıslandım. Her yerim su içinde kaldı. Yağmıyor çağlıyor mübarek. Havada da bir gariplik var bugün. Olması gerekenden çok daha aydınlık. Neyse metrobüsüm de geldi
  • 20-09-2025, 20:29:18
    #2
    Tüm yorum yapan değerli dostlarıma içtenlikle teşekkürler diliyorum