Hayatınızda en çok gurur duyduğunuz olay neydi?

Selam olsun,

Tamam, başarısızlıklarımız var ya da birçok yanlış yapmışızdır.
Zaten hiçbirimiz kusursuz insan olduğumuzu iddia etmiyoruz ama gurur duyacağımız anlarımızda olmuştur.
Biraz negatifliği bırakıp o anı hatırlayım istedim.

Sizin hayatınızda gurur duyduğunuz ve unutamadığınız sizde izi olan olay nedir?

Bunları soruyorum ama neden soruyorum diye merak eden arkadaşlar oluyor.
İnsan okumayı kitap okumak kadar değerli gördüğümden gözlerim ve beynim izin verdiği ölçüde sizlerin yani diğer hayatların, yaşanmışlıkların öyküleri gibi oluyor benim için.
Hepsi bu.

Cevapları beklerim.

yazarsam Mehmet Şimşek ile sıkıntı yaşayabilirim..

Gurur duyduğum 2 şey var.

1- Türk Evladı Olmak.
2- Türk Evladı Olduğumu Gururla Söylemek.

-Saygılarımlar

En büyük gururum aslında islam dinine mensup bir müslüman olmak. Bunun dışında ise güçlünün değil, haklının yanında durmak ve hakkı savunmak. Ezenin değil, ezilenin yanında durmak ve haksızlığa uğrayanları savunmak.

Benimde aynı o şekilde hocam ondan sonra tabi ki ikimiz içinde Türk olduğumuz için gurur duymak geliyor üstteki arkadaşın dediği gibi.

Bir Akşam sinemaya gittim,Yanımda bir aile ve küçük bir çocuk vardı lakin çocuk benim yanimdaki koltuklarda uzanıyordu filmin ikinci yarısına doğru babası çocuğa Popcorn verdi yani patlamis Mısır.Filmin heyecanı ile olsa gerek çocuk yanimda tuhaf hareketler sergilemeye başladı ,salonda zifiri karanlık olduğu için babası ve ailesi filme odakli,dönüp şöyle bir çocuğa baktım ne oluyor diye.Bakmam ile birlikte çocuğun boğulduğunu anladım ve hemen kucağıma alıp boğuluyor diye refleks ile bağırdım aile tabi benimle birlikte panik.Uc beş kişiydik koskoca AVM de 7/8 kişi kalmışız.Kimsede hani mudahala edeyim demedi korkudan sanırım yada panikten ailesi ambulans çağırdı ,aracınız varmı dedim yok demislerdi o ara dada çocuğa o hani bir manevra var onu yapmaya çalışıyoruz bizim araca bindirip ambulans istikametine doğru hızlıca hareket edip ailesi ile birlikte ambulansa yetiştirip teslim etmiştim durumunu o an sorduğum da şükür çıkarmışti.

Kısacası bir genç olarak ailemle birlikte özellikle annem ve babam ayakta olduğu sürece onların yanında olmak için söz verdim bu benim için bi gurur

lise'de robot kol yapıp bilgisayarla kontrol etmiştim. tübitak türkiye birinciliği vermişti. o zamanlar düzgün bir kurumdu.
kendi şirketimi açıp yazılım yapmaya başladığğımda amerikaya kanadadan giren tüm ilaçların takibini yapan, dünyanın dört bir köşesinden toplanıp getirilmeleri koordine eden bir yazılım yapmıştım. teee oralardan gelip burada yemek ısmarlayıp teşekkür etmişlerdi.
13 sene kendi kartlı ödeme sistemi lisansımı almak için mücadele ettikten sonra bazı gruplar karşıma geçip "çok uğraştın ama sana o işi yaptırmayacağız, en iyisi şirketini satın alalım" demişlerdi. bu da bir inatçılık göstergesi sanırım.
var yaaa, daha var... bak çok da fena değilmişim

spiritüel şeyler... geç... evrensel kabul gören şeyler önemli benim için... ama sorarlarsa öte tarafta... derim ki kimsenin önünde eğilmedim, doğru bildiğimi yaptım... hiç eyvallahım olmadı...

Yaptığım en iyi şey, iPhone almak, sonra Mac Mini ve tabii Apple Watch almak.
Tabii ondan önce, Üniversiteden mezun olmak.

Yaşadığım en güzel şeyse; 1999 yılında Trt2'de Uluslararası Ankara Müzik Festivalinde Audio Fact'in dinlemek (psychedelic fusion ambient türündeydi.) Dünyada hiç bir yerde kayıdı yok, gitti..... Hiç bir müzik, böyle değil...