• 19-02-2025, 00:52:02
    #1
    Platin üye
    Merhaba,
    Küçük yaşlardayken hep geleceği düşünürdüm, yaş aldıkça daha çok geçmişi düşündüğümü farkettim.
    X olay şöyle olsaydı, x kişiyle böyle olsaydı, yaşantım şöyle olsaydı, şöyle olsaydı... Böyle olsaydı... Diye uzar gider.
    Ama küçük yaşlardayken 20 sene 30 sene hatta 50 sene sonrasını bile planladığımı hatırlıyorum.
    Sizde de durumlar aynı mı?
  • 19-02-2025, 00:58:20
    #2
    Bende aynı durumdayım.
  • 19-02-2025, 00:59:57
    #3
    bu yaşı kemale ermiş insanlarda daha çok olur. çünkü çocukluk ve gençlik en değerli günlerdir.bir diğer sebebi eski yılların teknolojiden ve sunilikten uzak ve daha değerli oluşu
  • 19-02-2025, 01:00:01
    #4
    Genellikle mutlu geçen çocukluk zamanlarını özlüyor insan, dert tasa yok. Şimdi ise hayatta kalma mücadelesi yıpratıyor insanı.
  • 19-02-2025, 01:00:14
    #5
    aynı durumdayız vallahi geçmişin kıymeti sonradan anlaşılıyor..
  • 19-02-2025, 01:09:04
    #6
    AbdullahAA adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
    Merhaba,
    Küçük yaşlardayken hep geleceği düşünürdüm, yaş aldıkça daha çok geçmişi düşündüğümü farkettim.
    X olay şöyle olsaydı, x kişiyle böyle olsaydı, yaşantım şöyle olsaydı, şöyle olsaydı... Böyle olsaydı... Diye uzar gider.
    Ama küçük yaşlardayken 20 sene 30 sene hatta 50 sene sonrasını bile planladığımı hatırlıyorum.
    Sizde de durumlar aynı mı?
    Çünkü çoğu kişi çocukken genelde şuanki durumundan daha mutluydu ondan olabilir veya sevdiklerinin çoğunun yanında olduğundan.
  • 19-02-2025, 01:58:26
    #7
    insan hep elde olmayanı hedefliyor, çocukken büyüklüğü, büyükken çocukluğu, davulun sesi hoş gelir sözü bu duruma tam da oturuyor