Namazda tecvidli okumak zorunlu mu?

Ulkede namaz kilan %30. Bunun tevcit bileni %2 dir. Dua neden tevcitli okunsun ki? O bir süslemedir.

https://sorularlaislamiyet.com/kuran...-hukmu-nedir-0 gayet açıklayıcı anlatım olmuş kafanızdaki soruları giderecektir.

Kimse oturup destan gibi yazılmış mesajlar okumayı sevmez. Buna bende dahilim. O yüzden her mesaj sade ve güzel Türkçemize uygun yazılması makbuldür.

Benim gibilerde kaynak belirtilerek okumayı sever. Yazılanların kaynağını öğrenmek istiyorum. Gerek gördüğümde de verilen kaynakları teyit ederim. Okumayı sevmiyorsanız shortslar ile öğrenmeye devam edebilirsiniz.

Ben bir arkadaş olarak söyledim fikrimi. Ben inançsızım zaten, benlik sorun yok.

Tecvid kuran'ı kerim'e abbasiler tarafından sonradan eklenmiştir.

Yanlış televuzu önlemek için özellikle arap coğrafyası dışına çıkınca.

Yani ilk kuran'ı kerimlerde tecvid yoktu.

Bu sebeple düz yavaş ve doğru okumak yeterli bence kuran'ı tecvid'li okumak yerine Türkçe mealini bilerek düz arapça okumak daha doğru.

Arapça hafız olup kuran'da ne dediğini bilmeyen yüzlerce hafız var.

Dinayet'deki imamların %3 civarı hafız meal hafız (Tamamının Türkçesini bilenler) olanların sayısı yok denecek kadar az.

Meal hafız kaç tane imam var diye yazdım diyanet'e cimer'den cevap vermediler.

O yüzden tecvid'den daha önemli olan Türkçesini bilmek yoksa din ile çok kandırırlar sizi.

Öncelik sıralaması:
1) Namaz surelerini ve dualarını düz arapça ezberle
2) Türkçe meallerini ezberle (Ne okuduğunu bil)
3) Tecvid öğrenebilirsen öğren (Bilipde dili dönmeyenlerde var.)

Önemli olan namazda ne okuduğunu bilmen.

Bu arada sehiv secdesi (unutma secdesi) diye birşey var. Eğer yanlış kıldıysan birşeyleri unuttuysan son rekattan sonra tek kılıyorsan selam verip 2 secde daha yapıp telafi edebilirsin.

Arapça sadece bir dildir arkadaşlar Türkçe okusanızda aynısı olur hatta daha iyi olur ki anlayıp okumuş olursunuz Araplar anlasın diye Kuran Arapça inmiştir. Türkçe okuyun okutturun.

Mesnevi de şöyle bir kıssa geçer...

Hz. Musa bir gün dağlarda dolanırken Allah’a dua eden bir çobana rastlar. Çoban kendini duaya o kadar kaptırmıştır ki bu içten hali Hz.Musa’nın dikkatini çeker.

Çobana yaklaşır ve duasını dinlemeye başlar ama bir de ne duysun! Çoban: ‘Allah’ım! Seni ne kadar severim bir bilsen, senin için sürümdeki en yağlı koyunu keseyim. Sen iste koyun kavurması yapayım. Sen dile ayaklarını yıkayım, kulaklarını temizleyip, bitlerini ayıklayayım. Ben sana çok hayranım.’ diyor ve Allah’a olan aşkını kendine has o saf üslupla dile getiriyormuş.

Hz.Musa çobanın bu duasını duyunca köpürür ve onun haddini aştığını düşünerek: ‘Seni cahil adam! Hiç böyle bir dua olur mu? Allah’ın ayakları mı var? Sen kafir oldun! Hemen tövbe et!’ diyerek azarlar. Adam bu sözler karşısında adeta yerin dibine girmiştir ama peygamber haksız olacak değildir ya! Son derece mahcup ve mahzun bir edayla tövbe eder.

O akşam Hz.Musa Rabbinden bir ses işitir. Allah: ‘Ey Musa! Sen buluşturmaya mı geldin ayırmaya mı? Şu garip çobanı azarladın. Oysa biz ondan razıydık. O inancında samimi idi. Biz kelimelere bakmayız, niyete bakarız! Kelimelere bakacak olsaydık yeryüzünde insan kalmazdı!..’ diye ihtar eder peygamberini. Hz.Musa anlar yaptığı hatayı ve hemen ertesi gün çobanı bulmaya gider. Onu bulduğunda sırtını okşar ve: ‘Ey dost, ben hatalıyım, beni affet. Sen en iyisi bildiğin gibi dua et. Çünkü böylesi Allah katında daha kıymetlidir!’ der...