Fabrikada çalişmak

Öncelikle herkese iyi akşamlar. Bugün içimi dökmek için ve sıkıntılarını paylaşmak için buradayım. 28 yaşında türk genciyim. Önlisans mezunuyum. Çalışma hayatım genelde market sektöründe oldu. Geçen sene 9. Ayda fabrikaya başladım ve bu sene nişanlandim. Tekstil fabrikasında vater operatörü olarak görev yapıyorum.Hayatimdan çok şey götürdü gibi hissediyorum fabrika hem zamanımı hem nişanlımla olan bağı hem ailemle olan bağı kimseye zaman ayiramiyorum. Sürekli mesai olan biryer mesela şuan işteyim ve moladayim . Bugün sabah 7 de işimiz bitti servis 8 de evime bıraktı duş al çay iç saat 9 oldu uyudum ve saat 17.15 de uyandım 17.30 da servise bindim ve sabah 07.00 kadar iş yerindeyim parası mi ? Parası gayet güzel geçen ay mesailerle 38 bin maaş aldım .Cok parayı herkes ister ama ömürden gidiyor hayattan gidiyor ve artık sıkılıyorsun. Bir zaman sonra parası için durmak zorunda olduğunu hissediyorsun rahat yerde 20 bin almak varken işkence gibi geçen yerde devam edip 37-38 bin maaş almak daha cazip geliyor. Çünkü o kadar ihtiyaç varki hiç birşeye yesitemiyoruz . Bazen çıkmak istiyorum canıma tak ediyor ve borçlar gelecek kaygım bastırıyor sabret sabret sabret diye diye olduğum yerde sekiyorum. Çok daraldim ve çok sıkıldım. Ne yapacağımı inanın bilmiyorum tamam mı yoksa devam mı kafamda kocaman soru .

Aile bir daha dünyaya gelmiyor hocam ilişkiler de öyle şahsen ben 2. Üniversiteyi okuyorum ailem uzakta bazen dersleri bırakıp yanlarına gidiyorum. Kaybedildiğinde sadece toprağı eline alabiliyorsun...

hocam allah yardımcın olsun valla işin çok zor inşallah daha rahat daha güzel bir aylığı olan hayalindeki işe gidersin hocam dualarım sizinle

Mesaiden arda kalan zamanlarda dijital bir uzmanlık alanında kendinizi geliştirmeniz lazım. Paranın olduğu bir sektörde. Mümkünse dolar üzerine.

Şartlarımız çok zor maalesef. Allah herkesin yardımcısı olsun. Jack en azından arabasını, kahvesini alabiliyor. Biz alamıyoruz.

Bundan 2 sene öncesine kadar özel sektörde bir çok yerde çalıştım en son çalıştığım fabrika 3 vardiyaydi ve gerçekten tüm hayatın iş oluyor yat kalk duş al işe git başka hiç bir aktivite yok. Psikolojik olarak bitiriyor insanı zaten. Şuanda kamu sektöründe kadrolu olarak çalışıyorum yeniden hayata döndüm diyebilirim Allah kolaylık versin özel sektör çalışanı olmak zor.