Artık dayanamıyorum…

Eşim şükür anlayışlı hocam fakat gururlu adamdım ben eskiden. Diyeceğim bu sadece.

Merhaba buradan bir kaç güzel arkadaşlıklar edindim, güzel zamanlar geçirdim. O sebeple yazmak istedim kusura bakmayın. Ama artık dayanacak gücüm kalmadı, bu kadar zorluğu sıkıntıyı niye çekiyorum diye düşünüyorum bazen. Bir sonuca varamıyorum. Çocuğum doğmadan 2 ay öncesinde işten çıkarıldım, öncesinde de düğün borçları belimizi bükmüştü eşimle zorlukla azaltmıştık borçlarımızı fakat işten çıkarıldığım vakit o kadar geriye attı ki beni maddi olarak çok sıkıntıya düştüm. Sonrasında iş aradım ve buldum çalışmaya başladım fakat borçlarımı bir türlü düzene sokamadım. Kendi halimize mi üzüleyim, çocuğumun daha 3-4 aylıkken böyle sıkıntılı bir sürece soktuğuma mı yanayım, yarın taksitle beyaz eşya aldığım yerin borcunu ödeyemediğim için icra memuruyla gelip beni mahalleye, eşime rezil edeceğine mi yanayım. Ne yapacağım ne edeceğim bilemedim. Buraya yazıp içimi dökmek istedim. Eğer ki hayatınızı güzel bir şekilde idame edip, ailenize bakabiliyorsanız çok şanslısınız. Ben beceremedim.

Selam olsun,

Para bir insanı ne adam eder ne rezil eder.
Canını sıkma icra memurundan, mahallenin görüp bilecek olmasından.
Hepimiz birçok sorun yaşıyoruz, sıkıntılar çekiyoruz.

Bu kadar yüzüne bakılmayacak, selam verilmeyecek insanların karakterlerine, insanlıklarına, vicdanlarına icra gelmişken, sen para gibi bir şey için gelen icrayı mı dert edeceksin.

Yok olmayacaksın.
Rahmetli babamın borçlarından ötürü villalar, apartmanlar, dükkanlar ne var ne yok kaybettik.
Yokluk nedir bilmeyen ben ekmek arası alıp yiyemedim.

Ne oldu?

Yine kazandım ve kazanmak için plan yapmadan, hırs yapmadan.
Yaşamımızda hiç beklemediğimiz anlarda çok büyük kapılar açılır bir gün sonra ne yiyeceğim acaba diye düşünürken ertesi gün kime ne yedirsem diyebilir insan.

Ailenin sana karşı bakışı, sevgisi, saygısı değişir diye endişe ediyorsan o iş öyle olmuyor.
Babama bir tek gün bile ne ben ne ailemin sevgisi gram eksilmedi.
Elinin ucuna iğne battığında nasıl çığlık atıyorsan canı yananlar çığlık atabilir ama evladının gözünde bunların önemi olmadığını bil.

O seni babam icra getirmiş, borç yapmış, batırmış, çıkartmış diye tanımayacak. İlgilenmeyecek bile bunlarla.
Babam beni seviyor, benimle ilgileniyor, bana değer veriyor diye sever ya da bunları yapmıyor diye uzaklaşır.
Paranın ta.

yukarıdaki birkaç arkadaş çok güzel örnekler vermiş.3 yıl içinde nice acıklı gerçek okudum bu forumda.bir çoğuda sonra başarı düzelme hikayesini paylaştı.umarımda sizinkide öyle olur.

ulan kendi halime üzülürken içim parçalandı. Bende nişanlımla 2 gün önce izmir'de sokakta kaldım. kiralık eve çıkacak para yok diye air-bnb de bir haftalık ev tuttum şimdi ufak tefek bir şeyler yapmaya çalışıyorum ki haftasonu elimde buraya verecek param olsun yoksa sokaktayız. her neyse Allah yardımcınız olsun dostum Allahtan ümit kesilmez.