Hayatının bitik noktasını hissetiğin AN

Question

Merhaba arakdaşlar iyi forumlar ve iyi pazarlar diliyorum benım gibi hisseden veya daha önce bu süreçten geçmiş olan arkadaşlardan akıl almak amacıyla bu konuyu ve bi derdimi sizlere acmak istedim

27 yaşındaıym ve hayatımın son 7 yılını 4 farklı alanda ticaretle gecirdim ondan onceleri ufak tefek biyerlerde çalışma hayatım oldu ancak kendi işimin patronlugunu seçtim , beden egitimi spor yöneticiligi bölümünü okuyup bitirdim ve kendıme ait spor salonum vardı ortagımla anlaşamadım ve birkac farklı sektörden sonra tekstil atölyesi kurmaya karar verdim (baba meslegi) tam açtığım vakit o türkiyenin en büyük can pazarı 6 şubat depremi yaşandı ve tekstil piyasası aşırı durgunlaştı Kadın abiye üzerine çalışıyorduk bu işteki ortagımda baya sıkıntılı cıktıgı icin bu ortaklıgımda bitti bu sürecte göz bebegim olan arabamı sattım ve ticarete nisanda askere gidecegim icin ara verdim.

Her ne olursa olsun kendimi suçlamaktan bıktım işler yolunda gitmiyorumsa sebebi benim, ilişkim güzel gitmiyorsa eksik olan benım , eğer para kazanamıyorsam sebebi BENİM.Bu duyguyu hayatım boyunca aşamayacagım.
Açıkcası aile mal varlıgım maddi acıdan türkiyenin %70 lik kısmından daha iyidir (ŞÜKÜRLER OLSUN) ama ne iş yapacagım nasıl bir daha heves edecegim nasıl yeni bir düzen kuracagım kafam cok karışık ve enerjisiz , yetersiz hissediyorum.
Babamdan destek almadan tekrar bişeyleri başarmam lazım bu sadece ama sadece "BENİM BAŞARIM" diyecegim bir iş yapmak istiyorum kenarda arabamı sattıgım icin bedellimi ödedikten sonra 150 200 bin kadar param kaldı ama bu parayada günümüz şartlarında ciklet ticaretine bile girilmez yada benmi cok büyütüyorum yada büyük mü oynamak istiyorum ?

Tam işi bırakmışken bir kız arkadaşım oldu 2 aylık güzel bir birliktelik sonrasında ayrıldık ve ayrılırken bana bir cok iğneleyici laflar söyledi , evde oturuyorsun , ilişkide ciddiyetin yok , boş adamsın gibi imalarda bulundu acıkcası cok zoruma gitti hayat enerjimi sömürülmüş birdaha başarılı olamayacak ve bitik hissediyorum daha önce bu duruma düşen veya bu durumdan güzelce sıyrılıp başarıyı kendine borç bilmiş kişilerden akıl almanın mantıklı olacagını düşündüm hepsi bu iyi pazarlar

eyefive5 · Accepted Answer

- Hz. Mevlanaya dayandırılan bir söz var:
"Her şeyin üstüne gelip seni dayanamayacağın bir noktaya getirdiğinde sakın pes etme, çünkü orası kaderinin değişeceği yerdir."

ZEDILOX · Answer

Selamlar öncelikle yaşadığınız zorluklar için üzüldüm hocam, fakat her zorlukta bir kolaylık vardır.
Ben 24 yaşındayım ve sizden 3 yaş küçüğüm. Bugüne dek en az 3 dükkan açtım ve batırdım, 2 de dijital ajans açtım maalesef ortaklarım yüzünden onlar da çöpe gitti. 6 yıllık bir birlikteliğim tam evlilik aşamasındayken çöpe gitti. Buna rağmen "Hayırlısı." diyorum, hayatta her zaman hayırlısı. 
Askerliğinizi yapıp geldikten sonra eminim çok daha güçlü olacaksınız, şu anlık hayatın boşluğuna düşmüşsünüz bence sadece.

arenpi · Answer

dostum sevdiğin işi yapacan. sevdiğin iş nedir diye sorarsan yaparken sıkılmıyorsan vaktin nasıl geçtiğini anlamıyorsan bu sevdiğin iştir. kimiis bilgisayar tamir eder ondan zevk alır kimisi tavuk bakar.  sen ördek bakarken sıkılmıyorsan ördek çiftliği kur yada halı dokurken sıkılmıyorsan halı atölyesi kur.

dertliA · Answer

zaman evde oturma zamanı değil. düşmek herkesin başına geliyor önemli olan düşünce kalkmasını bilmek. illa büyük oynamak zorunda değilsin evde oturacağına git 5 kasa muz al halden pazarın girişinde sat ya da yapabileceğin şeyler yap.

CrawlArmy · Answer

Ayrıldığın kız ne iş yapıyormuş acaba, Kendisi bir halta yarıyor muymuş? 2 aylık için yıpranmaya değmez hocam. Siz askere bir gidin gelin terapi gibi olacak. Sonra eve geldiğinizde ben cennetteyim haberim yok diyeceksiniz. Sonra da işinizin başına geçin ve yol alın. Kızlara göre hareket etseydik hepimiz kafamıza bir kurşun sıkmamız lazımdı. Kazanmaya çalışmanı takdir ediyorum Kazan da babanla mı kazanırsın tek mi kazanırsın hiç önemi yok.

Forzakedi · Answer

Açıkçası sizin kadar zor durumlardan geçmedim ama belki vereceğim tavsiye bakış açınızı değiştirebilir. 80 yaşınıza kadar yaşayacağınızı var sayarsak önünüzde 19.000'den fazla gün var. Bu günlerin bazıları aşırı güzel geçecek bazıları güzel çoğu sıradan ve bazıları kötü ve aşırı kötü geçecek. Ama hepsinin ortak bir yönü var; geçecek. Önemli olan ne kadar yaşadığınız değil ne kadar derin yaşadığınız. Ama derine inerken güneşi hep üstünüzde tutun. Bir karadelik oluşurken muazzam bir gama ışını patlaması yaratır ve koca koca galaksileri ışığıyla kör edip milyonlarca gezegeni ortadan kaldırır. Yani her an yok olabiliriz. Mesela şimdi. Yahut Şİmdi. Bu yüzden yaparken ölmekten mutlu olacağınız işlerler uğraşın. Umutsuzluğun sizi ele geçirmesine izin vermeyin hocam. 1000 gün sonra şu andan eser kalmayacak sizde. Önemli olan eski kız arkadaşınızın sizi anlaması değil sizin kendinizi anlamanız. Elbet bir işe tutunacaksınız ama daha önemlisi hayata tutunmanız.

Filozof86 · Answer

Doğuştan engelli olduğum için çok sıkıntılar çektim başta kabullenemedim çocukluğumu güzel yaşasam da gençliğimi hep eksik yaşadım fakat kendimi engelle kategorisinden işe girerim o yönde avantajım olur sıfır arabam olur o yönden bir adım öne geçtiğim için hayatım biraz normale benzer diye düşünüyorum. Olmadı büyük bunalımlara girdim. Ailemden de hak ettiğimi düşündüğüm hayat kurma desteğini alamadım. En sonunda kendim bir işler yapmak istedim kredi çekip battım. Denediğim hiçbir şey tutmadı çok dolandırıldım ve en sonunda sıfır kaldım. 24 saat odamda yaşıyorum ve genellikle yataktayım bu noktada artık her şeyim tükendiğini ve benimle tükendiğimi hissettim yani en kötü noktadaydım hala da öyleyim fakat bir şeyler aramaya devam ediyorum olmasa da devam ediyorum oyun geliştirmek istiyorum mesela çok para istiyorlar. O da olmuyor derken dünyada bozuldu bizim ülkemiz zaten yaşanacak halde değil yani üstüne bir de bunlar bindi. 38 yaşındayım annem yaşlı yani bana bakan annem artık alzheimer olmaya başladı. Rapor alıp engelli merkezinde sürekli yaşamaya hazırlık yapıyorum. Depresyon ilaçları kullanıyorum. Ölmeyi özlüyorum ve hayatta hiç tat kalmadı peki ne yapıyorum dersen yaşamaya devam ediyorum. Canı sahibi almadıkça yaşadığımız ne olursa olsun devam ediyor yapacak bir şey yok bu konuda müdahale de yapamayız buna izin ve hak yok. Mücadele edeceğiz başka çare yok.

Ahmet0244 · Answer

Filozof86 adlı üyeden alıntı:						mesajı görüntüle									Doğuştan engelli olduğum için çok sıkıntılar çektim başta kabullenemedim çocukluğumu güzel yaşasam da gençliğimi hep eksik yaşadım fakat kendimi engelle kategorisinden işe girerim o yönde avantajım olur sıfır arabam olur o yönden bir adım öne geçtiğim için hayatım biraz normale benzer diye düşünüyorum. Olmadı büyük bunalımlara girdim. Ailemden de hak ettiğimi düşündüğüm hayat kurma desteğini alamadım. En sonunda kendim bir işler yapmak istedim kredi çekip battım. Denediğim hiçbir şey tutmadı çok dolandırıldım ve en sonunda sıfır kaldım. 24 saat odamda yaşıyorum ve genellikle yataktayım bu noktada artık her şeyim tükendiğini ve benimle tükendiğimi hissettim yani en kötü noktadaydım hala da öyleyim fakat bir şeyler aramaya devam ediyorum olmasa da devam ediyorum oyun geliştirmek istiyorum mesela çok para istiyorlar. O da olmuyor derken dünyada bozuldu bizim ülkemiz zaten yaşanacak halde değil yani üstüne bir de bunlar bindi. 38 yaşındayım annem yaşlı yani bana bakan annem artık alzheimer olmaya başladı. Rapor alıp engelli merkezinde sürekli yaşamaya hazırlık yapıyorum. Depresyon ilaçları kullanıyorum. Ölmeyi özlüyorum ve hayatta hiç tat kalmadı peki ne yapıyorum dersen yaşamaya devam ediyorum. Canı sahibi almadıkça yaşadığımız ne olursa olsun devam ediyor yapacak bir şey yok bu konuda müdahale de yapamayız buna izin ve hak yok. Mücadele edeceğiz başka çare yok. 		cok dogru sdöylüyorsun hocam hayatının her anına şükürler olsun

CanRuz adlı üyeden alıntı:						mesajı görüntüle									Selamlar öncelikle yaşadığınız zorluklar için üzüldüm hocam, fakat her zorlukta bir kolaylık vardır.
Ben 24 yaşındayım ve sizden 3 yaş küçüğüm. Bugüne dek en az 3 dükkan açtım ve batırdım, 2 de dijital ajans açtım maalesef ortaklarım yüzünden onlar da çöpe gitti. 6 yıllık bir birlikteliğim tam evlilik aşamasındayken çöpe gitti. Buna rağmen "Hayırlısı." diyorum, hayatta her zaman hayırlısı. 
Askerliğinizi yapıp geldikten sonra eminim çok daha güçlü olacaksınız, şu anlık hayatın boşluğuna düşmüşsünüz bence sadece. 		şuan geriye baktıgımda nerdeyse bütün işlerim 0 zararla devir ettim sizin tecrübenizle benım tecrübem yarışamaz bile baya fark atarsınız kriz anını nasıl yönettiniz düştüğünüz yaralandığınız yerden nasıl kaltınız gibi vb konularda

Ahmet0244 · Answer

CrawlArmy adlı üyeden alıntı:						mesajı görüntüle									Ayrıldığın kız ne iş yapıyormuş acaba, Kendisi bir halta yarıyor muymuş? 2 aylık için yıpranmaya değmez hocam. Siz askere bir gidin gelin terapi gibi olacak. Sonra eve geldiğinizde ben cennetteyim haberim yok diyeceksiniz. Sonra da işinizin başına geçin ve yol alın. Kızlara göre hareket etseydik hepimiz kafamıza bir kurşun sıkmamız lazımdı. Kazanmaya çalışmanı takdir ediyorum Kazan da babanla mı kazanırsın tek mi kazanırsın hiç önemi yok. 		cok teşekkür ediyorum hocam gercekten bu forumda bişeyler alabilecegim abi kardeşler varmış , hanımefendimiz gümrükcü mali müşavirdi bu arada

ZEDILOX · Answer

Ahmet0244 adlı üyeden alıntı:						mesajı görüntüle									cok dogru sdöylüyorsun hocam hayatının her anına şükürler olsun

şuan geriye baktıgımda nerdeyse bütün işlerim 0 zararla devir ettim sizin tecrübenizle benım tecrübem yarışamaz bile baya fark atarsınız kriz anını nasıl yönettiniz düştüğünüz yaralandığınız yerden nasıl kaltınız gibi vb konularda 		Estağfirullah hocam, cinsiyetçilik gibi olmasın ama erkekseniz zaten güçlü durmak bizim için bir şart gibi.  Bugünleri atlatacağınıza eminim, sadece "Bitti." Düşüncesine girmemeniz yeterli her şey zamanla düzeliyor. 
Çok stresli dönemlerdesiniz fakat geçeceğine emin olun yeterli. Kendinize çok iyi bakın, sağlıcakla.

jokeronline · Answer

Seni çok iyi anlıyorum abi, 24 yasındayım ve bende senin kendine sorduğun soruları her gün kendime soruyorum. Evde boş oturmuyorum kendimce bi şeyler yapmaya çalışıyorum şükür ama hep bir eksik hissediyorum içimde. Olmam gereken seviye burası değildi düşüncesi her gün içimi yiyip bitiriyor. Nerde hata yapıp hayatımı bu denli kötüleştirdiğimi hep kendime soruyorum. Son zamanlarda tecili bozup askere gidip orda kalma düşüncesi var kafamda. Ne yapsam bilmiyorum. Ama elbet bir gün devran bize de döner herhalde

koksalkesici · Answer

hocam 
sen kime gore boşsun kime gore dolu hayat bu buradaki butun insanlar ne zorluklar ne seyler cekti kimimizin haberi var yok hepimizin bir hikayesi var iyisi ile kotusuyle 
//hocamdan alıntı

- Hz. Mevlanaya dayandırılan bir söz var:
"Her şeyin üstüne gelip seni dayanamayacağın bir noktaya getirdiğinde sakın pes etme, çünkü orası kaderinin değişeceği yerdir."

sen pes etme hocam sabır et elbet bizimde işlerimiz ters gidiyor elbet bir gun toparlanıp hersey  isteginin fazlası olacaktır sen sadece kendine odaklan kimseyi takma kul kulun kısmetini kıskanırmıs derler

kriz durumlarında nakit avans yada acil durum paraları ayarla ama unutma iş devam edeceksen işinin devamlılıgına bak ben yatırıyorum odeyebilirim mi de sonra sonuc evet se devam et sahsen kriz durumu herkese gore degisiyor sende kendi methodunu geliştirmeni oneririm