Sizin Görüşünüz nedir ?

Ailesinden uzak olmayan büyük adam olamıyor. Aile ile sınırlanan, bir şekilde baskı altında bırakılan insanlar en fazla memur olup evden işe, işten eve gidip geliyor. çocuk sahibi oluyor. küçücük yaşamlarında küçücük insanlar olarak kalıyorlar.

Çocuklara birey olmayı öğretemiyor aileler. Birey olamayınca konfor alanından çıkmıyor sürekli birilerinden emir almak zorunda kalıyor. Haklısınız.

Aile sana bakmakla yükümlü yaşlaninca sende onlara bakmakla yükümlüsün ben böyle düşünüyorum keşke memur olsaydımda küçük insan deselerdi

Büyük adam tabiri yerine "Özgürlük" kısıtlanıyor da diyebiliriz. Şahsi fikrim her gencin bir kere dahi olsa aile evinden uzaklaşıp özgür bir hayatı tatmasıdır. Aile evinde sürekli sorunlar yaşayan birisinin gelişimi de bir o kadar zorlaşır.
Çok küçük bir ilçede yaşıyordum ve şu an büyük şehirde yaşıyorum. İlk uzak kalma deneyimim futbol oynadığım sıralarda maçlar için uzak bölgelere gitmekti ve o zamandan içimde özgürlük duygusunu hissetmeye başlamıştım. Ardından en iyisi buradan gitmek diyerek aile evinden, üniversite vaktinde taşındım ve şu an büyük şehirlerden birisindeyim. Yaptığım en doğru karar buydu.

Fakat olumsuzlukları kenara bırakıp biraz çabalamamız gerekiyor. Aile evinde eğer boş vaktiniz varsa, iş sonrasında sadece yan gelip yatıyorsak kendimizi miskinleştiriyoruz. Onun yerine bizi geliştirebilecek şeylerle uğraşabiliriz. Keyifli forumlar dilerim.

Peki evlendirmek zorundami aile.

Diyelim evlenme yaşına geldin kız kendin bulamadin aile el atmalımı ilgilenmiyorsa git kendin bul kafelere falan git bul diyen bir aile ailemidir.

Bizim aile, akraba durumları inanılmaz karışık. Her gün farklı birinin sorunu, her gün tanımadığım bambaşka insanlar için yapılması gereken ufak tefek de olsa değişik işler, her gün o ne demiş bu ne demiş durumları. 6 - 7 yaşlarımdan beri bu konuları hiç sevmem, evde sürekli konuşulur, konuşulmadığı bir günü göremezsiniz. Bu yüzden ben de küçük yaşlarımdan beri sırasıyla 3. derece, 2. derece olarak uzaklaştırdım akrabaları çevremden. Kimisi için aile, vazgeçilemeyecek, derdin olduğunda sana yardımcı olacak bir topluluk olarak gözükse bile benim gözümde sırta kamburdan başka bir şey değil. Yaklaşık 3 sene dayımın yanında çalıştım, bu 3 yıl yaklaşık 300 yıl falan sürdü. Özellikle bu dönemden sonra, aileme anlatıp "o senin dayın, oradan ekmek yiyiyorsun" vb. laflar duydukça (şımarıklık gibi algılanmasın, büyük bir firmanın bir şubesinin müdürü idi, o şubede temizlikten mal indirmeye, çay servisinden ön muhasebesine kadar bakıyordum) daha çok sinirleniyorum.

E tabii ki de dayınız olunca laf da edemiyorsunuz, ben fazlasıyla saygılı bir insan olduğum için son saniyesine kadar tuttum kendimi ama yıllarca mobbing, haksızlık, hakaret gibi konulara maruz kalınca dayımı da sildim tamamen, bizimkileri de bazı konularda sildim sırf bu yüzden. Bir kere bile arkama destek olup da "sen hayırdır, yeğenine böyle davranıyorsun?" gibi bir cümle kurmadıkları için daha da hiçbir işimi bizimkilere güvenerek yapmadım.

Velhasıl kelam, eğer ki ben bu yakın akraba, uzak akraba mevzuları içerisinde kalsaydım bugün evimin geçimini webmasterlıktan sağlayan biri olarak özgür, kendi ayakları üzerinde duran, kimseye ihtiyacı olmayan bir insan olamazdım. Aynı iş yerinde millete çay servis edip, yerleri süpürüp, tırı indirip, muhasebeyi yapar ve asgari ücretin bir tık bile sayılmayacak kadar üzerinde maaş alarak sabahın köründen gecesine kadar çalışmak zorunda kalırdım.

Bugün dönüp arkama baktığımda iyi ki de bu kararları almışım diyorum. Size ailenize rest çekin demiyorum, herkes benim yaşadıklarımı da yaşamak zorunda değil fakat yine de belirli konularda, özellikle hayatınızı ve geleceğinizi ilgilen konularda kesin sınırları olan, net bir insan olmalısınız. Öbür türlü herkes sizi kullanmaya, sindirmeye, hayatınızdan çalmaya başlıyor ve konu sahibinin söylediği gibi işten eve evden işe çalışan, dünyadan bir haber, zevklerini keşfetmemiş, iyi bir ihtimalle köyünden ya da işyerinden asla istemediği bir evliliği yapmak zorunda kalacak olan adam olabilirsiniz.

Hayat bazen bazı şeyleri idrak edebilmeniz için beklemiyor, sorgulayıp nasıl bir insan olmak istediğinize karar verin çünkü gelecekte dönüşü olmayan bir yerde küçücük hayatınızla "ben nerede hata yaptım?" diyebilirsiniz.


https://www.youtube.com/watch?v=mcEOVi3AqNQ

Ruslar çocuklarını kucaklayıp buza atıyor. Bizde ise çocuğa içlik giydiriliyor. Bebekleri zaten rulo yapıyorlar kat kat.

Hep bi konfor alanı. "Aman oğlum onu yapma", " Oraya gitme", "Sigortan yatıyor mu" vs.

Bunun sonucu olarak 16 yaşındaki Jack altına araba çekerken, 25 yaşında adam burada KPSS kasıyor.

Genetik zenginlik ve aile her şeydir.

Okumaya üşendim hocam yazmaya üşenmedinizmi