Şansa inanır mısınız ? Şanslı mısınız ?

Şansa inanırım ama işimi şansa bırakmam çünkü şanslı biri değilim..

N A S İ P

eğer herşeyin bir dengesi olduğunu düşünüyorsan şansa da inamalısın. bir yerde işleri tıkır tıkır giden insanlar varsa bunu dengelemek için işleri hiç yolunda gitmeyen inanlar da olmalı... şansa inanmak "şanslı" insan görmekle ilgilidir. normal düzen içerisinde kendi hayatını yaşar ve bazı zorluklarla mücadele eder, hayatı olduğu gibi kabul edeersin. sonra bir gün şanslı bir insana denk gelirsen eğer, benim gibi, kendi yaşantının ne kadar gereksiz derecede zor ve sıkıntılı olduğunu, başkalarının böyle yaşamadığını, onların da zorlukları olduğunu ama senin gibi ızdırap çekmediklerini farkedersin. görürsün kü onlar da bazı işlere kalkışırlar ve o iş gerçekleşmez ama hemen ardından khayatlarında başka bir fırsat çıkar. hatta kalkıştıkları işin olumsuz sonuçlanma süresi o kadar kısadır ki üzerinde düşünmeye zaman bile bulamazlar. o kişiler maddi manevi neredeyse hiç kayıp yaşamaz. herşeyden sıyrılırlar. ailenin, aile işlerinin, paranın, arkadaşların en verimlisi onlardadır. belki her zaman ellerinde para yoktur ama içerinden tatile gitmeyi geçirdiklerinde hemen tekne sahibi biriyle tanışırlar ve "ulan ne ara arkadaş oldunuz" demeye fırsat kalmadan tatile çıkarlar...

evet... böyleleri var... tabii kişinin ve ailesinin elindeki para, ev, araba, çevre, iş, ailesinin arkadaşlıkları da çok önemli. parası olan insana rezil işler getirmeye kimse cesaret edemez. onlarla kimse bozulmaz çünkü yarın öbürgün işlerine yarayacaklarını güşünürler. burada web sitesi yapan arkadaşlar var. o müşteriye bir 4x4 ile veya üctü açık bir arabayla gittiklerinde neler olabileceğini düşünmelerini isterim örneğin. bin liranın pazarlığını yapabilir mi müşteri... bırak onu yemekte sana ortaklık bile teklif eder.

evet şanssız insanlar da var... öyle işlerin kuruması falanın ötesinde şanssızlıklar var. iş konusu pekçok şekilde açıklanabilir ama açıklanamayacak şanssızlıklar da var... örnek ister misin ? benim ilk müşterimi vurdular. acayip güzel bir proje yakalım devlet firmaya el koydu. acayip bir evlilik yapacaktım savaş yüzünden bozuldu. kredi kartlarıyla ilgili muhteşem antlaşmalar imzaladım adam kalp krizinden öldü. bir nakayla milyonluk iş yapacaktım banka sahibi boşandı, karısı bankanın yarısını alıp adamın canna okudu. hayatımda aşırı sayıda uçak yolculuğu yaptım, yanımda hep rahatsız edici tipler oturdu bir defa düzgün insana denk gelmedim. ingilterede mlyon sterlinlik ortaklık yapacakken yanımdaki insanın salaklığı yüzünden işi kaybettim. sonra o işi toparladım ama kovid çıktı.... daha sayayım mı....

aaa şu da var... ister inan ister inanma... hiç kazık yemedim. kazıklamaya çalışanlar hep kendi kendilerine düştüler. iki defa paramı vermemeye çalışan, beni safdışı bırakmaya çalışan ortağım oldu. biri 44 yaşında kalpden öldü, diğerne araba çartptı. ölenin beraber iş yaptığı bu olayı tezgahlayan biri daha vardı, onu da tırcılar sakatladı.

dünya bir acayip. olaylarda sürekli bir anlam arıyoruz. baktığımız durvarda yer alan kir içerisinde şekiller görmeye, rakamlara anlamlar yüklemeye çalışıyoruz. açıklayamadığımız olayları tanrı kavramı ile açıklamaya uğraşıyoruz...

herkesin fikri ayrıdır tabii ama ben şank olayının hayatta son derece büyük bir faktör olduğunu, çalışmanın tamamen bir göstermelik iş olduğunu, eğer sana gelecek birşey varsa, para, iş, eş, aile, aklına ne gelirse, hiçbirşey yapamdan evde otursan bilr kucağına düşeceğine inanıyorum... bunda senelik hayat tecrübesinden sonra... tersi de doğru... olmayacaksa eğer, ne kadar çalıştığının hiçbir önemi yok. istediğin kdar neden niçin diyip mazeret sebep bulabilirsin kendi kendine...

tabii bu tanrı kavramını da getiriyor masaya.... aslında bu demekki "O" bütün evreni yatamış ama benim üç kuruşluk işimle, arabanıın lastiğinin patlamasıyla veya kahveyi masaya dökmemle uğraşıyor... bu da anlamsız...

yeter, çok yazdım... ayıp.... kendi yolunuzu bulun işte kardeşler...