Dünyada dinlerin hepsi ciddi oranda ruhban sınıfları veya devlet yapıları tarafından kullanılıyor ve yönlendiriliyor.
Bireylerin düşünme sorgulama anlama melekeleri ise eğitim siyaset tarikat cemaat vb yollarla manile ediliyor. Bireyin zihninin özgür olamadığı bir durumda inancını da özgürce seçmesi gibi bir şey olamaz.
Sonuç olarak insanların ciddi bir çoğunluğu kendi sosyal çevresinden aktarıldığı şekliyle din sahibi oluyor. Dini bir kısım değerleri kabullenemk istemeyenler ise ateist kaynakları kendine uygun bulduğu için ateizme yöneliyor.
Ehli sünnet denilen kesimin hadis kaynakları ise fiyasko dolu ki islamı en çok yıpratan asıl tehlike de sakıncalı hadisler. Diyanet ile birlikte en büyük din otoriteleri maalesef bu gerçeği görmezden geliyor.
Diyanet herşeyden önce bir devlet kurumudur. Dinebakış çaıusı biraz memur zihniyetinde. Dolayısıyla diyanetin islamı anlaması ve anlatması her açıdan tuhaf çelişki ve hatalarla dolu. Bu hatalar konusunu gündeme getiren herhengi bir hoca derhala memuriyet görevinden ve maaşından mahrum edilir. Tayni diyanet için en büyük tanrı aslında devlettir.
Tarikat ve cemaatler ise apayrı bir konu. Kendine özgü jast ve kölelik sistemi olan başlıbaşına birer holding gibi çalışan birer zombi sürüsü.
***
