İşinizi seviyor musunuz? Zorunda mısınız?

Sevdiğin işi yapamıyorsan yaptığın işi seveceksin deniliyor katılıyor musunuz?

Bunu şu yüzden söylüyorum. Bence sevdiğimiz işi yapma seviyesine gelmek için katlanmak zorunda olduğumuz şeyleri yapmamız gerekiyor.
Mikrofon bendeyse kendimden bir örnek vereyim.

İnternetten para kazanmak için yollar arıyodum. Sonra o günün koşullarında "site hızlandırma" nişinin kazançlı olduğunu gördüm.
Bu işe başladım ve baya güzel sonuçlar almama rağmen sevdiğim şeyi yapamadığımı hissettim. Ama zorundaydım.

Fakat köprüyü geçene kadar sızlanmak yerine yaptığım şeyi sevmek için yeni yollar aradım. İşimi oyuna dönüştürerek keyif alacağım şeyler bulmaya çalıştım

Sonra gördüm ki, yaptığım şeyi sevme çabam beni hızla sevdiğim şeyi yapma seviyesine getirdi.

Sizin yolcuğunuz benden çok daha ileride veya birkaç adım geride olabilir. Ama demek istediğim şey şu, hiçbirimize hayallerimiz altın tepside sunulmuyor.
O sebeple sonuçlara ilerlerken "süreçleri" de sevmeliyiz. Buna "sonsuz oyun" teoremi deniliyor aynı zamanda. Sizinle de paylaşayım istedim.

Hocam ben muhasebeciyim. Baba mesleği okuduk,öğrendik ve işimizin başındayız. Seviyormuyum kısmına bakarsak eğer evet güzel meslek ama hayatta ki en zor ve berbat mahluklarla uğraşıyoruz kim mi İNSANLAR geneller olmasın ama çok kişiye küfür ettim yol verdim.

Bence muhasebe güzel iş ya

İşimi seviyorum. Tabii ki daha iyi şartlarda çalışabilmek isterim ancak örneğin ben psikoloji okudum bu aşamada klinikte vs. çalışsam acayip mutsuz olurdum nitekim bana göre değil pek. Bu noktada ben de lisans eğitimimi sevdiğim işle harmanlayarak hayatımda yeni kapılar açmak için uğraş gösteriyorum.

hayret bugün forumun pozitif tartısı daha ağır basıyor işinizi sevmeniz mutlu ettim isteriz ki herkesin keyfi yerinde olsun

İşimden nefret ediyorum, değil sevmek aşk yaşasam da istediğim seviyeye beni getirmez, sarmala düşmüş durumdayım çıkmak istiyorum çıkmaya çalıştıkça daha da düşüyorum sonum hayırlısı olsun.
Yarın bir gün haberlerde cebinde notla diye başlayan bir habere konu olmamak için yaşıyorum.

Kısmi zamanlı olarak İstanbul Üniversitesi Kurumsal İletişim Koordinatörlüğü'nde çalışıyorum. 1 seneye yaklaşıyor gayet memnunum. Yeni insanlarla tanışıp hem de kendimi geliştiriyorum.

İşimi sevmem için önce hayatı sevmem gerekiyor diye düşünüyorum.

İşi sevdiğim için okuluna başladım. Okurken gördüklerimle aslında o kadar sevmediğimi fark ettim.
Bir şekilde okulu bitirip, mecburen çalışmaya başlayınca gördüklerimin devede kulak kaldığını fark ettim.
Ve deryaya dalıp uzun süre araştırdım. Sonra sevdiğim şeylerinde içinde bulunduğunu fark edip onlarla ilgilendim.
Ve sevdiğim işi yapmaya başladım.

İnsanlar olarak hiç bir zaman bir şeyin tüm yönlerini öğrenemeyeceğiz. Bilmediğimiz içinde bize kötü gelecek.
Boyacılıktan nefret eden bir insan bir "boyacının" Rolls-Royce boyayabileceğini bilmediği için nefret ediyor olabilir.
Sevmediğimiz bir işin bile bir yerlerinde sevdiğimiz şeyler olabilir. Bir kitap kapağına göre yargılanamaz.

Biraz sabretmek ve gözlemlemek bazen çok güzel sonuçlar ortaya çıkarabilir

İşimi seviyorum güzel kazanıyorum ama gel gör ki benden az çalışıp aynı maaşı alan var. Her sektörde var bu tipten.